رکنا: صبح بخیر به تو که با وجود ترس، هنوز به در تازه ای نگاه می کنی. شجاعت همیشه صدای بلند و قدم های مطمئن ندارد؛ گاهی یعنی دستت می لرزد و با این حال تماس را می گیری، سؤال را می پرسی یا درخواستت را مطرح می کنی.

لازم نیست ترست را از بین ببری تا حرکت کنی. می توانی آن را همراه خودت ببری، اما فرمان را دستش ندهی. امروز فقط به اندازه یک قدم جلو برو. لازم نیست تمام راه را از همین جا ببینی.

اگر نتیجه معلوم نیست، هنوز می توانی به توانایی خودت برای روبرو شدن با آن اعتماد کنی.

صبح بخیر به تو که منتظر نماندی ترس تمام شود؛ با همان تپش تند قلبت، راه افتادی.