به گزارش روابط عمومی فدراسیون تکواندو، در بازی‌های آسیایی ناگویا فاطمه احمدی یکی از مدال آوران تیم تکواندوی ایران بود که در نخستین تجربه خود در بازی‌های آسیایی موفق به کسب مدال برنز دسته 68+ شد.

وی درباره کیفیت فنی مسابقات و کسب برنز این بازی‌ها اظهار داشت: بازی‌های آسیایی سطح خیلی بالایی داشت و حریف کره‌ای که در نیمه نهایی با او مسابقه دادم طلای گرند پری و جهانی را در کارنامه خود داشت و همچنین صاحب مدال طلا و نقره آسیا بود. علاوه بر این، تجربه بیشتری در تیم ملی کشورش داشت. البته اگر به صحبت‌های اساتیدم گوش می کردم حتی می‌توانستم این مسابقه را هم ببرم.

برنده مدال برنز آسیا درباره رشته‌های موفق و ناکام بازی‌های آسیایی معتقد است: به جز تکواندو، در بین سایر رشته ها روئینگ بهترین بود و فوتبال ضعیف ترین.

احمدی درباره شرایط میزبانی ژاپن در این بازی‌ها گفت: میزبانی بد نبود. البته با شناختی که از ژاپن و تکنولوژی‌اش داریم انتظارمان بالاتر بود. در طول این بازی‌ها، یک هفته تمام فقط مرغ آب پز خوردیم با برنج شفته. من خیلی خوش غذا هستم و خیلی می‌خورم اما این که حتی صبحانه هم مرغ آب پز بخوریم، خیلی دشوار بود.

برنده مدال برنز بازی‌های آسیایی درباره شروع تکواندوی خود چنین خاطراتی را بیان کرد: در کودکی می خواستم فوتبال را شروع کنم اما وقتی تکواندوکاران ایران در المپیک مدال گرفتند جذب این رشته شدم و با علاقه تکواندو را آغاز کردم. از همان زمان الگوی ورزشی‌ام آقای هادی ساعی بود. تا امروز هم علاوه بر مدال آسیا، برنده برنز جام جهانی و نقره تورنمنت فجیره شده ام. در حال حاضر امیدوارم مدال طلای گرندپری را از آن خودم کنم.

وی افزود: در رشته‌مان استقامت خیلی مهم است و یک جاهایی است که تمام توان انسان به پایان برسد. خود من هم جاهایی را تجربه کرده‌ام که گفته ام دیگر نمی خواهم ادامه بدهم. مساله مهم این است که در سختی و فشار زیاد کم نیاوریم و ادامه دهیم. در بازی‌های آسیایی نیز با رباط پاره مسابقه دادم.

احمدی در خاتمه گفت: خدا را شکر توانستم مدال برنز کسب کنم. خیلی تشکر می‌کنم از استاد ساعی و تمام کسانی که برای کسب این مدال زحمت کشیدند. از جمله استاد شیما ارجمندی، استاد کیانی که دو سال است پیش ایشان کار می کنم. همین‌طور خانواده عزیزم که همیشه کنارم بودند. آن‌ها حتی وقتی که من می‌گفتم نمی‌توانم، به من ایمان داشتند. مدالم را تقدیم می کنم به همه این نفرات که برایم زحمت کشیدند.