محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی در نطق پیش از دستور خود با اشاره به تقارن این ایام با سالروز حماسه تاریخی هفتم اکتبر، آن واقعه را مبداء تغییر موازنه‌های منطقه‌ای توصیف کرد و به تبیین بن‌بست کنونی واشنگتن و تل‌آویو پرداخت. رئیس تیم مذاکره‌کننده تصریح کرد که استیصال صهیونیست‌ها اکنون به کاخ سفید سرایت کرده و مقامات آمریکایی علی‌رغم رجزخوانی‌های رسانه‌ای، از طریق کانال‌های دیپلماتیک و میانجی‌ها پیشنهادات مکرری را پیش کشیده‌اند. با این حال، پاسخ تهران روشن و قاطع است: دوران فرسایش زمان و یکجانبه‌گرایی سپری شده و تا زمانی که «هفت شرط بنیادین ایران براساس تفاهمنامه اسلام‌آباد» به‌طور کامل محقق نشود، کلید شاهراه حیاتی تنگه هرمز در دستان تهران باقی خواهد ماند. رئیس مجلس ضمن هشدار نسبت به عملیات روانی و جنگ شناختی دشمن که با لفاظی‌های متناقض روزانه در پی دستکاری محاسبات تصمیم‌گیران است، بر دکترین هم‌افزایی «میدان و دیپلماسی» انگشت گذاشت؛ رویکردی که در آن دیپلماسی ابزاری است برای تثبیت پیروزی‌های حاصل‌شده در صحنه نبرد واقعی. چون در منطق موازنه قدرت، تنها بازیگری در پای میز مذاکره دست برتر را دارد که پیشاپیش برای هرگونه درگیری نظامی در بالاترین سطح آماده باشد. همراستا با این موضع مقتدرانه از تریبون قوه مقننه، سیدعباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران نیز صبح همان روز در نشستی راهبردی با سفرا، کارداران و رؤسای نمایندگی‌های دیپلماتیک خارجی مقیم پایتخت، خطوط دیپلماتیک این پیروزی میدانی را ترسیم کرد. رئیس دستگاه دیپلماسی با اعلام این‌که ایران، هم در دفاع از حاکمیت ملی و هم در پیشبرد دیپلماسی عزتمندانه کاملا جدی و تسلیم‌ناپذیر است، به طرف‌های غربی یادآور شد هرگونه خطای محاسباتی مجدد و بازگشت به گزینه‌های نظامی با واکنشی کوبنده‌تر از گذشته روبه‌رو خواهد شد. عراقچی با تاکید بر این‌که پروژه انزواسازی ایران در اجلاس اخیر مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک به‌طور کامل فروپاشید، توجه چشمگیر هیأت‌های دیپلماتیک جهان برای استماع ابتکارات و طرح‌های صلح‌جویانه و منطقی ایران را نماد احترام جامعه جهانی به وزن غیرقابل‌انکار تهران دانست. وی رفتار واشنگتن در ادعای اخراج دیپلمات‌های ایرانی پس از پایان ماموریت رسمی‌شان را به رفتار کودکانه میزبانی تشبیه کرد که در زمین بازی شکست خورده و درصدد انتقام‌گیری روانی است. عراقچی شروط ایران برای بازگشایی آبراه راهبردی هرمز را کاملا حقوقی، منطبق بر تعهدات بین‌المللی و غیرقابل مذاکره خواند و خاطرنشان کرد که توسل مجدد کاخ سفید به ابزار تحریم، آزمودن چندباره مسیری سوخته است که جز تعمیق شکست واشنگتن ثمری نخواهد داشت. 

 تثبیت «حقوق عرفی» در خلیج فارس 
آنچه امروز در پهنه خلیج فارس و تنگه هرمز جریان دارد، فراتر از یک بن‌بست مقطعی میان دو پایتخت است. این رویداد نماد تولد یک قاعده حقوقی و امنیتی نوین در مناسبات بین‌الملل به‌شمار می‌رود. برای چندین دهه پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده براساس دکترین سلطه دریاپایه
 (Naval Hegemony) کوشید امنیت آبراه‌های حیاتی انرژی را به‌عنوان امتیازی انحصاری تحت نظارت ناوگان پنجم دریایی خود تعریف کند. واشنگتن از این مزیت ژئوپلیتیک نه برای صلح بلکه به‌عنوان ابزاری جهت تحمیل فشار‌های یکجانبه، تحریم‌های غیرقانونی و محاصره اقتصادی ملت‌ها بهره می‌برد، اما راهبرد هوشمندانه ایران این موازنه تحمیلی را وارونه ساخت. پیوند میان اعمال حاکمیت سرزمینی در تنگه هرمز و شروط مندرج در تفاهمنامه اسلام‌آباد نشان داد امنیت انرژی یا برای همه تضمین خواهد شد یا هیچ طرف متجاوزی حق نخواهد داشت از مواهب تجاری منطقه‌ای برخوردار شود که خود در آن به آتش‌افروزی و ترور مشغول است. 
نکته حائز اهمیت آن است که اراده دفاعی جمهوری اسلامی توانسته این معادله را به سطح یک عرف بین‌المللی ارتقا دهد. در حقوق بین‌الملل، عرف زمانی شکل می‌گیرد که یک رفتار راهبردی در گذر زمان با استمرار، اقتدار و پشتوانه عقلانی به اجرا درآید به‌گونه‌ای که جامعه جهانی چاره‌ای جز بازتنظیم رفتار خود بر پایه آن واقعیت نبیند. امروز اگرچه پایتخت‌های غربی در پشت تریبون‌ها و بیانیه‌های رسمی با لحنی معترض سخن می‌گویند، اما در عمل کشتیرانی تجاری، نهاد‌های بیمه دریایی و دولت‌های مصرف‌کننده انرژی در سراسر گیتی پذیرفته‌اند که کلید عبور ایمن از این گلوگاه استراتژیک، پذیرش مطالبات قانونی و احقاق حقوق ملت ایران است. 
ارسال مداوم پیام‌های محرمانه از سوی واشنگتن از طریق کانال‌های واسطه‌گر_ که رئیس مجلس به‌درستی آن را نشانه بارز استیصال کاخ سفید دانست_ گواهی بر این واقعیت است که آمریکا دیگر توان تحمیل اراده خود در خلیج فارس را از دست داده و قواعد بازی اکنون نه در اتاق‌های پنتاگون بلکه برمبنای خطوط قرمز تهران بازنویسی می‌شود. 
این بازنویسی قواعد ناشی از یک پشتوانه عمیق است. جمهوری اسلامی ایران برخلاف تبلیغات دشمن، از موضع هرج‌ومرج‌طلبی عمل نمی‌کند بلکه امنیت پایدار را مشروط به تعهدپذیری و توقف اقدامات تجاوزکارانه کرده است. این‌که وزیر امور خارجه در جمع دیپلمات‌های ارشد جهان شروط ایران را به‌عنوان اصولی منطبق بر تعهدات پذیرفته‌شده بین‌المللی تشریح می‌کند، گویای پیوستگی بی‌نظیر دیپلماسی حقوقی با قدرت موشکی و پهپادی سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی است. تثبیت این شرایط در آب‌های آزاد به جهانیان ثابت کرد حق حاکمیتی ایران بر آبراه تحت کنترلش یک تعارف سیاسی نیست بلکه واقعیتی تثبیت شده است که قدرت‌های فرامنطقه‌ای برای تامین منافع حیاتی خود چاره‌ای جز تمکین به آن ندارند. 

 خنثی‌سازی توهم انزوا 
تحقق چنین دستاورد سترگی در حوزه ژئوپلیتیک، محصول پیوند ناگسستنی دو رکن اساسی است: انسجام پولادین در جبهه داخلی و هماهنگی کم‌نظیر میان میدان نبرد و میز مذاکره. اتاق‌های فکر آمریکایی و صهیونیستی طی سال‌های اخیر تمام توان لجستیکی، رسانه‌ای و اقتصادی خود را به‌کار بستند تا با طراحی تحریم‌های همه‌جانبه، جامعه ایرانی را به‌سمت فرسایش کشانده و در پی آن، خطای محاسباتی را بر تصمیم‌گیران نظام تحمیل کنند. سخنان رئیس مجلس مبنی بر وجود جنگ شناختی و دوگانه‌سازی‌های متناقض روزانه در رسانه‌های غربی، دقیقا ناظر بر همین طراحی شکست‌خورده است. دشمن با ارسال سیگنال‌های فریبنده مذاکره در یک روز و انتشار تهدیدات توخالی نظامی در روز دیگر، درصدد برهم زدن ثبات ذهنی جامعه و ایجاد تردید در عزم دفاعی کشور بود؛ سناریویی که با هوشمندی مردم و پایبندی قاطع ارکان حاکمیت به رهنمود‌های مقام معظم رهبری، به دیوار سخت آگاهی ملی برخورد کرد. ملت ایران با درک عمیق از ماهیت زیاده‌خواه دشمن دریافته‌اند کوتاه آمدن در برابر باج‌خواهی، نه صلح بلکه جسارت بیشتر متجاوز را در پی خواهد داشت. ایستادگی آحاد مردم در برابر شدیدترین فشار‌های اقتصادی، به دولتمردان و مذاکره‌کنندگان این پشتوانه مردمی و مشروعیت کم‌نظیر را بخشید تا با قامتی افراشته و صدایی رسا از موضع قدرت سخن بگویند. اقتدار نظامی و موشکی کشور اگر به حمایت مردمی و وفاق ملی تکیه نداشت، هرگز نمی‌توانست چنین موازنه غیرقابل شکستی را خلق کند. این هم‌افزایی هوشمندانه به جهان نشان داد ایران کشوری نیست که محاسبات امنیت ملی خود را با نوسانات رسانه‌ای و اظهارات نسنجیده مقامات غربی پیوند بزند بلکه کنش عملی و توان واقعی دفاعی است که مسیر دیپلماسی کشور را جهت‌دهی می‌کند. از سوی دیگر، شکست سنگین توهم «انزوای ایران» در قلب نیویورک، تیر خلاصی بر پروژه‌های تبلیغاتی کاخ سفید بود. همان‌گونه که رئیس دستگاه دیپلماسی اشاره کرد، اشتیاق چشمگیر سران و نمایندگان کشور‌های مختلف برای دیدار با هیأت ایرانی و بررسی راه‌حل‌های ارائه شده توسط تهران در مجمع عمومی، نمایانگر این حقیقت بود که اعتبار منطقه‌ای و عقلانیت رفتاری جمهوری اسلامی از هر زمان دیگری در بالاترین تراز قرار دارد. رفتار انفعالی دولت آمریکا و دستپاچگی دیپلماتیک آنها در برابر این نفوذ معنوی، نشان‌دهنده سقوط جایگاه اخلاقی و سیاسی واشنگتن در مدیریت روند‌های بین‌المللی است. جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی بر سر شروط قانونی خود، الگویی تازه از حاکمیت مستقل را به نمایش گذاشته است؛ الگویی که در آن نه تسلیم معنا دارد و نه اسارت در دام هیجانات کاذب. اقتدار امروز ما در تنگه هرمز و در تالار‌های دیپلماتیک جهان، ثمره مستقیم ایثار نیرو‌های مسلح مقتدر، عقلانیت حاکم بر تصمیم‌گیری‌های کلان و بالاتر از همه، پایداری ستودنی ملتی است که عزت تاریخی خود را با هیچ تهدیدی معامله نکرده و نخواهد کرد. تاریخ منطقه بار دیگر در حال نگارش است و این بار قلم در دست ملتی است که قواعد قدرت و عدالت را همزمان تعریف می‌کند.