گروه بینالملل دفاعپرس: چین در کمتر از یک سال، رکورد جدیدی در خرید طلا به ثبت رسانده است. این در صورتی است که کارشناسان معتقدند آمار رسمی که خود رکوردشکنی محسوب میشود، بخش کوچکی از واقعیت را بازتاب میدهد. مغایرتهای موجود در گزارشهای آماری حاکی از آن است که چین حجم واقعی خرید شمش طلای خود را پنهان میکند، اما سوال اصلی این است که علت ولع سیریناپذیر اژدهای سرخ به طلا چیست و این کشور چرا آمار خرید واقعی خود را پنهان میکند؟
در هشت ماه نخست سال جاری، چین بیش از هزار تن طلا به ارزش ۱۵۸.۸ میلیارد دلار وارد کرده است. این رقم، رکوردی بیسابقه برای چنین بازه زمانی محسوب میشود. برای مقایسه، در کل سال ۲۰۲۵، مجموع واردات طلای چین ۸۸۶ تن به ارزش ۹۶.۵ میلیارد دلار بود.
تحلیلگران شرکت مالی گلدمن ساکس بر این باورند که بانک مرکزی چین در واقع طلای بیشتری نسبت به میزان اعلامشده در گزارشهای رسمی خریداری میکند. به عنوان نمونه، در اردیبهشت ماه حدود ۴۸ تن طلا از طریق بازار لندن معامله شده، در حالی که در گزارش رسمی تنها خرید ۱۰ تن ثبت شده است.
همزمان، چین در حال کاهش سرمایهگذاری خود در بدهیهای دولتی آمریکاست؛ پکن مدتهاست دیگر بزرگترین خریدار اوراق قرضه دولتی آمریکا محسوب نمیشود و در تیرماه، حجم اوراق خزانهداری آمریکایی در اختیار چین به ۶۱۸ میلیارد دلار کاهش یافته است؛ رقمی که از سال ۲۰۰۸ تاکنون بیسابقه بوده است.
«ناتالیا میلچاکووا»، تحلیلگر ارشد شرکت «فریدام گلوبال» در این رابطه اظهار داشت: رشد بیسابقه واردات طلا توسط چین و فروش گسترده بدهیهای دولتی آمریکا صرفاً یک تصادف نیست، بلکه بخشی از یک راهبرد بلندمدت و حسابشده است. چین بیش از ۱۸ سال است که بهطور پیوسته سبد اوراق قرضه دولتی آمریکا را کاهش میدهد؛ این روند از بحران مالی سال ۲۰۰۸ آغاز شد، زمانی که پس از ورشکستگی چند مؤسسه بزرگ وام مسکن آمریکا و برخی بانکهای سرمایهگذاری بزرگ جهان، اعتبار بدهیهای دولتی آمریکا بهطور محسوسی آسیب دید.
به گفته میلچاکووا، خرید گسترده طلا از سوی چین در سالهای اخیر ممکن است دیگر صرفاً با هدف متنوعسازی سبد اوراق قرضه انجام نشود، بلکه بخشی از یک سیاست حسابشده برای کاهش سهم دلار در ذخایر بینالمللی و جایگزین کردن آن با طلا باشد.
به گفته این تحلیلگر، تصادفی نیست که چین در سال گذشته، نخستین مرکز برونمرزی نگهداری ذخایر طلای دولتی خود را در هنگکنگ راهاندازی کرد. پیش از آن، چین معمولاً طلای خود را تنها در خزانههای بانک خلق چین نگهداری میکرد. این مرکز برونمرزی به چین امکان میدهد معاملات طلا را با استفاده از یوان و ارزهای ملی سایر کشورها و خارج از نظام دلاری انجام دهد.
میلچاکووا همچنین تصریح کرد: ممکن است چین با افزایش ذخایر طلا، خود را برای شرایطی آماده کند که آمریکا علیه بانک خلق چین تحریم اعمال کرده و این بانک را بهطور اجباری از نظام دلاری خارج کند.
تب خرید طلا تنها به بانک مرکزی چین محدود نمیشود؛ بسیاری از بانکهای مرکزی در سراسر جهان، در حال افزایش ذخایر طلای خود هستند، سرمایهگذاران خصوصی نیز به طلا روی آوردهاند.
به گفته میلچاکووا، سرمایهگذاران خصوصی میخواهند در صورت وقوع بحران اقتصادی جهانی دیگری یا کاهش ارزش ارزهای کشورهای در حال توسعه، سرمایه خود را در طلا حفظ کنند.
او معتقد است که جهان بیش از گذشته به داراییهای واقعی مانند طلا و نقره نیاز پیدا کرده است، زیرا فلزات گرانبها ارزش خود را از دست نمیدهند؛ در حالی که حتی دلار آمریکا نیز از خطر کاهش ارزش مصون نیست.
این کارشناس همچنین خاطرنشان کرد: از یک سو، طلا در مقایسه با دلار آمریکا دارایی بسیار کمنقدشوندهتری است و برخلاف داراییهای دلاری، سود دورهای ایجاد نمیکند، اما از سوی دیگر، طلا نوعی سرمایهگذاری است که قرنها امتحان خود را پس داده و در برابر بحرانهای جهانی و تحولات نامطلوب در یک کشور خاص، ارزش خود را از دست نمیدهد. بنابراین، سرمایهگذاری در این فلز گرانبها میتواند ثبات بسیار بیشتری برای سرمایهگذار فراهم کند تا نگهداری پسانداز در ارزها، حتی دلار آمریکا.
میلچاکووا همچنین خاطرنشان کرد: تقاضای بالا باعث افزایش قیمتها میشود. در عین حال، عرضه در بازار نیز نسبتاً محدود است؛ تعداد بانکهای مرکزی در جهان که قادر باشند حجم بزرگی از طلا را یکباره وارد بازار کنند، زیاد نیست و استخراج طلا در جهان نیز با سرعت نسبتاً پایینی انجام میشود. این عوامل فشار بیشتری بر قیمتها وارد میکنند؛ همانند اتفاقی که در سال ۲۰۲۵ و سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ رخ داد.
همچنین «الکساندر وینیک»، کارشناس مالی و کارآفرین اظهار داشت که چین عملاً با اقدامات خود از بازار طلا حمایت کرده و موفق به تصاحب حدود ۱۱ درصد از بازار طلای جهانی شده است. وی همچنین در رابطه با علت مخفیکاری چین تصریح کرد که پکن قصد ندارد با اعلام رسمی میزان خرید خود بر هیجان و التهابات بازار بیفزاید و همچنین قصد ندارد که ساختار کامل ذخایر خود را برای جهان آشکار کند.
به اعتقاد بانکهای سرمایهگذاری بزرگ جهان، تب خرید طلا ممکن است دستکم دو سال دیگر، یعنی تا اوایل سال ۲۰۲۹، ادامه داشته باشد.
در همین زمینه، میلچاکووا تاکید کرد که محرکهای اصلی تقاضای بالا در این بازار عبارتاند از افزایش بیاعتمادی به دلار، کاهش قیمت اوراق قرضه دولتی آمریکا و رشد بدهی دولت آمریکا که در نهایت میتواند خطر نکول بدهی را ایجاد کند.
وی البته تأکید میکند که هنوز نمیتوان زمان دقیق وقوع چنین نکولی را پیشبینی کرد؛ زیرا همچنان بیش از نیمی از ذخایر بینالمللی بانکهای مرکزی جهان به دلار آمریکا نگهداری میشود.
به گفته این کارشناس، تقاضای بانکهای مرکزی برای طلا، از جمله بانکهای مرکزی برخی کشورهای عضو گروه هفت و اتحادیه اروپا، به دلیل تداوم نااطمینانی جهانی و ریسکهای ژئوپلیتیکی همچنان بالا خواهد ماند.
بر همین اساس، میلچاکووا معتقد است که در دو سال آینده و بر اساس پیشبینی بانکهای سرمایهگذاری بزرگ جهان، کاملا محتمل است که قیمت طلا در محدوده پنج تا ششهزار دلار برای هر اونس معامله شود.
انتهای پیام/ 999
∎