به گزارش خبرنگار ایرنا، نخستین ماههای زندگی برای هر نوزاد، پر از صداهای تازه شامل صدای مادر، لالایی، گریه و خنده اطرافیان پس غیره است، اما برای برخی کودکان، این صداها آنگونه که باید شنیده نمیشوند، جایی که تشخیص بهموقع کمشنوایی میتواند مسیر گفتار، آموزش و حتی آینده اجتماعی آنان را تغییر دهد.
در فارس، بیش از ۹۹ درصد نوزادان تحت غربالگری شنوایی قرار میگیرند تا اختلالی که ممکن است در نگاه نخست پنهان بماند، فرصت مداخله زودهنگام پیدا کند.
مدیرکل بهزیستی استان فارس همزمان با هفته گرامیداشت ناشنوایان در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: یک هزار و ۹۱۸ کودک یک تا ۱۴ سال ناشنوا در استان تحت پوشش خدمات بهزیستی قرار دارند.
حمید گودرزی افزود: غربالگری شنوایی نوزادان در فارس بیش از ۹۹ درصد موالید استان را پوشش میدهد و تلاش بر این است که اختلالات شنوایی در همان ماههای نخست زندگی شناسایی شود.
۴۵ هزار نوزاد در یک سال زیر ذرهبین غربالگری
به گفته وی، سال گذشته ۴۵ هزار و ۹۸۷ نوزاد در فارس مورد غربالگری شنوایی قرار گرفتند که از میان آنها ۳۲۱ مورد مشکوک شناسایی شد و در بررسیهای بعدی، ۱۶۸ مورد کمشنوایی قطعی تشخیص داده شد.
گودرزی ادامه داد: در ۶ ماه نخست امسال نیز ۲۱ هزار و ۱۳۰ نوزاد تحت غربالگری شنوایی قرار گرفتهاند.
مدیرکل بهزیستی فارس گفت: میانگین زمان تشخیص کمشنوایی در این فرآیند کمتر از ۶ ماهگی است، زمانی که میتواند برای آغاز اقدامات درمانی و توانبخشی و پیشگیری از پیامدهای بعدی بسیار تعیینکننده باشد.
یک تشخیص دیرهنگام، چند فرصت از دسترفته
گودرزی با اشاره به اهمیت تشخیص زودهنگام کمشنوایی اظهار کرد: اگر تشخیص با تاخیر انجام شود، کودک ممکن است در زمینههای کلامی، گفتاری و آموزشی با مشکلاتی مواجه شود.
وی افزود: از موارد شناساییشده در سال گذشته، ۶۹ نفر سمعک دریافت کردند و ۱۹ نفر نیز برای کاشت حلزون ارجاع شدند.
به گفته مدیرکل بهزیستی فارس، حمایت از خانوادهها برای تامین تجهیزات مورد نیاز نیز بخشی از خدمات این سازمان است، بهگونهای که طی سال گذشته برای ۲ هزار و ۷۴۲ نفر کمکهزینه سمعک، برای ۳۰۵ نفر کمکهزینه کاشت حلزون و برای یک هزار و ۸۵ نفر کمکهزینه باتری سمعک پرداخت شده است.
گودرزی، سقف کمکهزینه تعمیرات را هشت میلیون تومان و کمکهزینه کاشت حلزون را ۱۲ میلیون تومان اعلام کرد و گفت: میزان مستمری نیز با توجه به تعداد اعضای خانواده تعیین میشود.
وقتی آموزش تمام میشود، دغدغه دیگری آغاز میشود
اما مسیر افراد دارای اختلال شنوایی تنها به تشخیص، درمان و آموزش ختم نمیشود.
پس از پشت سر گذاشتن این مراحل، ورود به بازار کار به یکی از مهمترین دغدغههای آنان تبدیل میشود.
مدیرکل بهزیستی فارس اشتغال را مهمترین مشکل افراد ناشنوا پس از آموزش و تحصیل دانست و بیان کرد: تاکنون ۲هزار و ۸۸ نفر از افراد دارای اختلال شنوایی از خدمات اشتغال بهرهمند شدهاند.
با این حال، بهرهمندی از خدمات اشتغال با داشتن شغل پایدار یکسان نیست و همچنان ایجاد فرصتهای شغلی و فراهم کردن زمینه حضور افراد ناشنوا در بازار کار، از مطالبات مهم این گروه محسوب میشود.
از نخستین صدای زندگی تا حضور در جامعه
غربالگری شنوایی شاید تنها چند دقیقه از روز یک نوزاد را به خود اختصاص دهد، اما نتیجه آن میتواند سالها از زندگی او را تحت تاثیر قرار دهد، چراکه تشخیص زودهنگام، فرصت استفاده بهموقع از سمعک، کاشت حلزون و خدمات توانبخشی را فراهم میکند.
در فارس، پوشش بیش از ۹۹ درصدی غربالگری نوزادان نشان میدهد بخش بزرگی از کودکان در همان ابتدای زندگی فرصت شناسایی اختلال شنوایی را پیدا میکنند، اما مسیر حمایت از آنان، از نخستین تشخیص آغاز میشود و تا آموزش، توانبخشی و در نهایت یافتن جایگاهی در بازار کار ادامه دارد.
هفته گرامیداشت ناشنوایان، بیش از آنکه تنها یادآور یک گروه از افراد جامعه باشد، فرصتی برای توجه به همین مسیر است، مسیری که از شنیدن نخستین صداهای زندگی آغاز میشود و به فراهم شدن فرصت برابر برای حضور اجتماعی و اقتصادی ختم میشود.
اشتغال، مهم ترین دغدغه جامعه ناشنوایان
برای یک فرد ناشنوا، بعضی از سادهترین اتفاقهای روزمره میتواند به یک مانع تبدیل شود، از مراجعه به پزشک و حضور در یک اداره گرفته تا پیدا کردن شغل و دریافت یک پیام هشدار. گاهی مسئله نه ناتوانی در انجام یک کار، بلکه نبودن راهی برای ارتباط با دیگران است.
یکی از اعضای جامعه ناشنوایان فارس در گفتوگو با خبرنگار ایرنا، اشتغال را یکی از مهمترین دغدغههای این جامعه دانست و اظهار کرد: بسیاری از ناشنوایان توانایی و مهارت لازم برای انجام کارهای مختلف را دارند، اما هنگام ورود به بازار کار با موانعی روبهرو میشوند که ارتباط با کارفرما و همکاران یکی از آنهاست.
وی ادامه داد: مشکلات ارتباطی تنها به محیط کار محدود نمیشود، مراجعه به مراکز درمانی، ادارات و برخی مراکز خدماتی نیز برای افراد ناشنوا همیشه ساده نیست، چراکه در بسیاری از مواقع امکان استفاده از مترجم زبان اشاره یا شیوه ارتباط مناسب وجود ندارد.
این عضو جامعه ناشنوایان فارس، هزینه تجهیزات کمکشنوایی را نیز از دیگر دغدغهها عنوان کرد و گفت: سمعک، باتری، تعمیرات و سایر تجهیزات مورد نیاز هزینههایی دارند که گاهی تامین آنها برای خانوادهها دشوار است و حمایتهای موجود نیز همیشه تمام هزینهها را پوشش نمیدهد.
ناشنوایی به معنای ناتوانی نیست
به گفته وی، دسترسی به اطلاعات نیز برای افراد ناشنوا یکی از چالشهای مهم است؛ بسیاری از پیامها و اطلاعرسانیهای عمومی بر پایه صدا ارائه میشوند و اگر جایگزین تصویری یا زبان اشاره نداشته باشند، بخشی از جامعه ناشنوا عملا از دریافت آن اطلاعات محروم میشود.
این عضو جامعه ناشنوایان با تاکید بر اینکه ناشنوایی به معنای ناتوانی نیست، افزود: آنچه بیش از هر چیز نیاز به تغییر دارد، نگاه جامعه و فراهم کردن شرایط برابر است؛ اگر موانع ارتباطی و محیطی برداشته شود، افراد ناشنوا میتوانند تواناییهای خود را در محیط کار و جامعه نشان دهند.
در نهایت، مسیر زندگی افراد ناشنوا تنها به تشخیص زودهنگام و دریافت تجهیزات کمکشنوایی ختم نمیشود.
آنچه این مسیر را به زندگی مستقل و مشارکت اجتماعی پیوند میدهد، دسترسی برابر به آموزش، اشتغال، اطلاعات و خدمات است.
فرصتهایی که میتواند فاصله میان ناشنوا بودن و محدود شدن را از میان بردارد.