آزمون که در فهرست تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ قرار نگرفت و این رقابتها را از دست داد، حالا بار دیگر در فهرست تیم ملی قرار گرفته و فرصت بازگشت به جمع ملیپوشان را پیدا کرده است. مهاجم باتجربه فوتبال ایران که پیش از این دو جام جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ را تجربه کرده بود، پس از چند ماه دوری بار دیگر کار خود را با پیراهن تیم ملی برای حضور در جام ملتها آغاز خواهد کرد تا برای دو بازی دوستانه برابر ازبکستان و روسیه آماده شود.
آزمون در واکنش به این اتفاق، با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش از دلتنگی برای تیم ملی و پیراهن ایران نوشت و تأکید کرد که حتی در دوران دوری نیز خود را جدا از تیم ملی نمیدانسته است. او همچنین از حس و حالش پس از بازگشت گفت و نوشت که خوشحالیاش از قرار گرفتن دوباره در جمع ملیپوشان، مانند نخستین دعوتش به تیم ملی بوده است.
سردار در این پست نوشته است:
راستش نمیدونم چطور باید حسم رو بنویسم…
از سال ۲۰۱۴ تا امروز، با این پیراهن خیلی چیزها زندگی کردم.
اومدم، رفتم، خط خوردم، برگشتم…
بردم، باختم، خندیدم، گریه کردم.
ولی هیچوقت، حتی وقتی نبودم، خودم رو از تیم ملی جدا ندونستم.
این مدت بیشتر از چیزی که نشون دادم دلم برای تیم ملی تنگ شده بود.
دلم برای اردوها، برای بازیها، برای شنیدن سرود کشورم قبل از شروع بازی…
برای اون چند ثانیهای که سرت رو بالا میگیری و میفهمی داری برای ایران بازی میکنی.
شاید بعد از این همه سال و این همه بازی، دعوت شدن به تیم ملی باید برام عادی شده باشه…
ولی نشده.
امروز وقتی فهمیدم دوباره دعوت شدم، خوشحالیام درست مثل اولین بار بود.
این مسیر همیشه اونجوری که دلم میخواست پیش نرفت…
ولی من هیچوقت از دوست داشتن این پیراهن خسته نشدم.
نه از کسی دلخورم، نه چیزی برای ثابت کردن دارم.
فقط خوشحالم که دوباره فرصتش رو دارم…
فرصت اینکه برای کشوری که دوستش دارم، با تمام وجودم بجنگم.
**بعضی چیزها رو وقتی ازت دور میشن، تازه میفهمی چقدر دوستشون داری...
و من دلم خیلی برای این پیراهن تنگ شده بود. Im back ️🏻
∎
آزمون در واکنش به این اتفاق، با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش از دلتنگی برای تیم ملی و پیراهن ایران نوشت و تأکید کرد که حتی در دوران دوری نیز خود را جدا از تیم ملی نمیدانسته است. او همچنین از حس و حالش پس از بازگشت گفت و نوشت که خوشحالیاش از قرار گرفتن دوباره در جمع ملیپوشان، مانند نخستین دعوتش به تیم ملی بوده است.
سردار در این پست نوشته است:
راستش نمیدونم چطور باید حسم رو بنویسم…
از سال ۲۰۱۴ تا امروز، با این پیراهن خیلی چیزها زندگی کردم.
اومدم، رفتم، خط خوردم، برگشتم…
بردم، باختم، خندیدم، گریه کردم.
ولی هیچوقت، حتی وقتی نبودم، خودم رو از تیم ملی جدا ندونستم.
این مدت بیشتر از چیزی که نشون دادم دلم برای تیم ملی تنگ شده بود.
دلم برای اردوها، برای بازیها، برای شنیدن سرود کشورم قبل از شروع بازی…
برای اون چند ثانیهای که سرت رو بالا میگیری و میفهمی داری برای ایران بازی میکنی.
شاید بعد از این همه سال و این همه بازی، دعوت شدن به تیم ملی باید برام عادی شده باشه…
ولی نشده.
امروز وقتی فهمیدم دوباره دعوت شدم، خوشحالیام درست مثل اولین بار بود.
این مسیر همیشه اونجوری که دلم میخواست پیش نرفت…
ولی من هیچوقت از دوست داشتن این پیراهن خسته نشدم.
نه از کسی دلخورم، نه چیزی برای ثابت کردن دارم.
فقط خوشحالم که دوباره فرصتش رو دارم…
فرصت اینکه برای کشوری که دوستش دارم، با تمام وجودم بجنگم.
**بعضی چیزها رو وقتی ازت دور میشن، تازه میفهمی چقدر دوستشون داری...
و من دلم خیلی برای این پیراهن تنگ شده بود. Im back ️🏻