به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه جامجم نوشت: امسال بعضی کلاسها با همین یک جای خالی شروع میشوند؛ جای خالی دانشآموزان و معلمانی که در ماههای گذشته، در جریان جنگهای تحمیلی جانشان را از دست دادند. جنگ ۱۲روزه و سپس جنگ رمضان، فقط زندگی خانوادهها را تحت تأثیر قرار نداد، بلکه مدرسهها نیز از آن بینصیب نماندند. از همان روزهای نخست که مدرسه شجره طیبه میناب هدف دشمن آمریکایی ــ صهیونی قرار گرفت تا همین هفتههای اخیر که خبر شهادت چند دانشآموز دیگر در هرمزگان منتشر شد، نام مدرسه و دانشآموز هم میان خبرهای جنگ دیده میشد. و حالا در آستانه آغاز سال تحصیلی، آنها که ماندهاند باید دوباره سر کلاس بنشینند؛ کنار نیمکتهایی که بعضی از صاحبانشان دیگر برنمیگردند.
مدارس، آماده مهر متفاوت
بازگشت به مدرسه بعد از ماههایی پرحادثه، برای همه یکشکل نیست. بعضی دانشآموزان امسال دوباره کیفهایشان را برمیدارند و راهی کلاس درس میشوند و بعضی دیگر، تنها در خاطره همکلاسیها، معلمان و خانوادههایشان به مدرسه برمیگردند. حسین صادقی، رئیس مرکز اطلاعرسانی و روابطعمومی وزارت آموزشوپرورش در گفتوگو با جامجم با اشاره به آمار شهدای جنگهای اخیر میگوید: «مجموع شهدای دانشآموز در جنگ رمضان و جنگ اخیر در استانهای جنوبی کشور، ۲۹۵ دانشآموز و ۶۸ معلم است. از این تعداد، ۱۵دانشآموز و یک معلم مربوط به جنگهای اخیر در استانهای جنوبی کشور هستند. علاوهبراین در جنگ رمضان، ۱۶مدرسه بهصورت کامل تخریب شد که قرار است تا مهرماه سال ۱۴۰۶ بازسازی و به چرخه آموزش بازگردانده شوند.
همچنین بیش از ۱۵۰۰ ساختمان آموزشوپرورش، شامل فضاهای اداری، فرهنگی، ورزشی و آموزشی، آسیب دیدند. در این میان ۱۵۰۰ مدرسه نیز بازسازی شده و به چرخه فعالیت بازگشتهاند. خوشبختانه در جنگهای اخیر در استانهای جنوبی، هیچ مدرسهای آسیب ندید.» وی ادامه میدهد: «مهر امسال قطعا متفاوت است؛ جای معلمان عزیزی که در میان همکاران و در کنار ما نیستند، خالی است. به همین منظور یاد دانشآموزان مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب را همه دانشآموزان ما در سراسر کشور گرامی خواهند داشت. با توجه به همزمانی «روز پرچم» با آغاز سال تحصیلی، یکی از برنامههای جدی ما، توزیع این نماد مقدس میان همه دانشآموزان است تا در مراسم و حیاط مدرسه، به یاد دانشآموزان مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب و معلمان شهیدمان، آن را در دست داشته باشند.»
عدالت، کیفیت و هویت برای ایران، برای مدرسه
صادقی، شعار امسال را «عدالت، کیفیت و هویت برای ایران، برای مدرسه» عنوان میکند و توضیح میدهد: «بههرحال آموزشوپرورش برای آغاز سال تحصیلی آمادگی کامل دارد. در قالب طرح «شهید عجمیان»، بیش از ۷۶۰۰ مدرسه بازسازی و رنگآمیزی شده است. از نظر نیروی انسانی نیز کمبودی نخواهیم داشت. در حوزه فضاهای آموزشی و تراکم دانشآموزی در کلاسهای درس نیز، با توجه به اینکه ۲۳۰۰ واحد آموزشی جدید، در قالب ۱۱هزار کلاس درس، به فضاهای آموزشی کشور اضافه میشود، تراکم دانشآموزان نسبت به سالهای قبل کاهش خواهد یافت.
مجموعه این برنامهها، شرایط مناسبی برای آغاز یک مهر خوب و بانشاط فراهم میآورد و نشان میدهد آموزشوپرورش آمادگی لازم برای شروع سال تحصیلی را دارد.» او همچنین تأکید میکند: «حتی در حوزه آموزشهای مجازی بهعنوان آموزش مکمل نیز، شبکه شاد را توسعه دادهایم و حدود ۲۵۰سرور به آن اضافه کردهایم؛ ۱۰۰سرور در مرحله نخست و ۱۵۰سرور در مرحله دوم. بنابراین، در زمینه پوشش آموزشهای مجازی نیز جای نگرانی وجود ندارد. همچنین حدود ۴۴۰۰مدرسه به فیبرنوری مجهز شدهاند و زیرساختهای شبکه شاد نیز توسعه پیدا کرده است. همه این اقدامات با هدف فراهمکردن شرایطی انجام شده تا بتوانیم سال تحصیلی را با آموزشی استاندارد، مناسب و بدون دغدغه آغاز کنیم.»
کاش بودند
در کنار آغاز مهری بانشاط برای دانشآموزان و معلمانی که چند ماه از حضور در مدرسه دور بودهاند، بسیاری از فرهنگیان قرار است سال تحصیلی متفاوتی را آغاز کنند. زهرا حاجحسینی، معلم کلاس پنجم پسرانه مدرسه شجره طیبه میناب بود و امسال، بهدلیل جابهجاییهایی که انجام شده و با توجه به سابقه کاریاش، بهجای همکار شهید خود، خانم رسولی، بهعنوان معاون مدرسهای دیگر مشغول به کار شده است. او در گفتوگو با جامجم از حالوهوای خود در آستانه آغاز سال تحصیلی میگوید: «روزهای بسیار سختی است. احساس میکنم معلمانی که بهتازگی به این مجموعه اضافه شدهاند، درک و احساس ما را ندارند. با نزدیکشدن به اول مهر و آغاز سال تحصیلی، این شرایط برایم سختتر میشود. موقع بررسی پرونده دانشآموزان، ناگهان با نام یکی از دانشآموزان شهید روبهرو شدم و این موضوع فشار روحی زیادی به من وارد کرد. بهدلیل شرایط نامناسب روحیام، دوست داشتم امسال را در مرخصی سپری کنم.» وی میافزاید: «در این روزها که مشغول آمادهسازی برای آغاز سال تحصیلی هستیم، یاد حاملان و قاریان قرآن افتادم که متأسفانه به شهادت رسیدند. ما طی این چند سال، گارد پرچم را با این دانشآموزان تمرین کرده بودیم. مدام با خود میگوییم ایکاش آن دانشآموزان نیز حضور داشتند و میتوانستیم برایشان لوازمالتحریر تهیه کنیم.»
هیچ چیز مثل قبل نیست
گلنوش ناصری، معلم پایه سوم پسرانه مدرسه شجره طیبه میناب است که با توجه به شرایط پیشآمده، امسال در مدرسهای دیگر در همین مقطع به تدریس مشغول است. او ازجمله معلمانی است که خاطرات خوبی با ماکان نصیری دارد؛ دانشآموزی که چیزی از پیکرش پیدا نشد و همیشه آرزو داشت به پایه سوم برسد و خانم ناصری معلمش باشد. ناصری در گفتوگو با جامجم درباره سال تحصیلی جدید و نبود دانشآموزان و همکارانش میگوید: «مهر امسال برای من بسیار متفاوت است. حدود یک ماه است که این حس و حال عجیب را بیش از گذشته احساس میکنم. جای دوستانم که اکنون دیگر در کنار ما نیستند، بسیار خالی است. هرچند با معلمانی که جایگزین آنها شدهاند توانستهام ارتباط برقرار کنم، اما سال گذشته واقعا شرایط متفاوتی داشت.
آن زمان امید و انگیزه زیادی داشتم و قرار بود کارهای مختلفی را با دانشآموزان انجام دهیم. امسال در تکاپوی آمادهسازی مدرسه، تزئین کلاس و مرتبکردن کتابهای دانشآموزان هستم، اما آن حس و حال گذشته را ندارم. نمیگویم انگیزهام کم شده یا انرژی ندارم؛ انگیزه و انرژی وجود دارد، اما نمیدانم چگونه این احساس را توصیف کنم. شرایط برای من بسیار سخت است و دیگر هیچچیز مانند قبل نخواهد شد.» وی ادامه میدهد: «امسال بیشتر سراغ دانشآموزان بازمانده میروم و با آنها صحبت میکنیم و در تماس هستیم. برخی از این دانشآموزان دوباره به مدرسه بازگشتهاند و تعدادی نیز امسال بهتازگی ثبتنام کردهاند. پیگیر وضعیت آنها هستیم و با شرکت در کلاسها و دورههای آموزشی مختلف، تلاش میکنیم دانشآموزان سال تحصیلی جدید را با شرایط بهتری آغاز کنند؛ چراکه نمیخواهیم با توجه به شرایط روحی نامناسبی که دارند، آسیب بیشتری ببینند.»