خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: یکی از شگفتی های خلقت دستگاه بینایی و خلقت چشم است. دوربین ها و دستگاه های عکسبرداری از روی عملکرد چشم طرح ریزی شده اند؛ اما چشم کجا و این دستگاه ها کجا، یک صحنه را که می خواهند عکسبرداری یا فیلمبرداری کنند چندین نفر باید همکاری کنند، ولی چشم ما در شبانه روز می تواند حتی بیش از یک میلیون عکس بگیرد، بدون این که احتیاج به تنظیم توسط شیء خارجی داشته باشد.
با کم شدن نور مردمک چشم بزرگ تر شده تا نور بیشتری را به داخل هدایت کند و با زیاد شدن نور مردمک کوچک شده تا نور کمتری داخل چشم شود و این مسئله را می توان در اتاق تاریک و یا فضای باز پرنور یا در برابر آینه قرار گرفتن تجربه نموده و ملاحظه کرد که چگونه در فضای تاریک مردمک کوچک و در فضای روشن مردمک بزرگ می شود.
تنظیم اتوماتیک چشم را می شود در لحظه رفتن برق، در شب مشاهده کرد که به محض برق رفتن مدتی چشم به فرصت تطبیق نیاز دارد تا بتواند با بزرگ کردن مردمک نور بیشتری را جذب چشم کند، یا بالعکس در موقع برق آمدن مدتی فرصت می خواهد تا مردمک کوچک شود، چشم انسان دارای دو عضله در دو طرف است که اگر بخواهد از دور عکسبرداری کند، عضله ها کشیده و تحدب عدسی کم می شود، اما وقتی می خواهد خط کتاب نزدیک را عکسبرداری کند عضله هاه شل شده و تحدّبش زیاد می شود و این عمل، در دستگاه های عکسبرداری یا فیلمبرداری احتیاج به تنظیم خارجی دارد.
دوربین ها برای عکسبرداری هزینه زیادی جهت تهیه فیلم و غیره لازم دارد، ولی استاد می فرمود در کتابی دیده ام قریب به این مضمون که مقدار انرژی برای حرارت دادن ۱ گرم آب که بسیار ناچیز است اگر در چشم انسان باشد ۵۰ سال می تواند با آن عکسبرداری کند؛ چقدر کم مصرف! هزینه کمتر محصول بیشتر و دقیق تر و ظریف تر و هماهنگ با تمام نیازها و احتیاج ها.
دوربین ها برای عکسبرداری از شش جهت بالا، پایین، جلو، عقب، راست و چپ نیاز به گردش توسط فیلمبردار یا عکاس دارد، ولی دوربین های بدن ما یعنی چشمان ما بدون نیاز به حرکت سر، حرکت می کند زیرا عضلاتی در اطراف آن تعبیه شده که گردش به شش طرف را برای انسان میسر می کند، بدون این که زحمت حرکت سر را داشته باشد.
از عجایب خلقت چشم این است که سطح روئین آن دائماً مرطوب است و گرنه سطح چشم در اثر حرکت پلک ها خراشیده و به تدریج زخم می شد، خداوند چشمه هایی در ژرفای چشم قرار داده که آهسته آهسته می جوشد و در طول ۸۰ سال عمر خشک نمی شود، اگر این همه آب بخواهد در درون چشم بماند، امکان پذیر نیست.
به همین جهت روزنه ای به بینی باز شده که درون بینی را هم مرطوب می کند و در واقع آب های غیر مورد نیاز چشم از این دریچه به بیرون راه پیدا کرده و از تراکم آب ها جلوگیری می شود. اگر این روزنه مسدود شود چشم ریزش آب پیدا می کند: «العظمة لله الواحد القهار» این چه قدرت نمایی است؟ آیا خالق این چشم طبیعت بی شعور است؟ آیا خالق این چشم از انعکاس نور در عدسی ها و قوانین دیگر حاکم بر چشم باخبر نبوده!؟ چه آدم بی خردی باشد که بگوید سازنده و خلاق این دستگاه بی خبر بوده است! (۱)
پی نوشت:
(۱). گردآوری از کتاب: اخلاق اسلامی در نهج البلاغه، مکارم شیرازی، ناصر، تهیه و تنظیم: اکبر خادم الذاکرین، نسل جوان، قم، ۱۳۸۵ شمسی، چاپ: اول، ج ۱، ص ۱۸۰.