به گزارش «راهبرد معاصر»؛ پدیده زندگی هزاران آمریکایی در خودروها، کامیون‌ها و ون‌های مسافرتی در لس‌آنجلس بازتاب مستقیم بحران مسکن و هزینه‌های بالای زندگی در کالیفرنیاست.

بین ۱۵ تا ۲۰ هزار نفر در خودروها، کامیون‌ها یا ون‌های مسافرتی در سراسر لس‌آنجلس زندگی می‌کنند

افرادی که در خودروهای خود زندگی می‌کنند، با مشکلاتی همچون جریمه‌ها، آزار و اذیت و فقدان ثبات مواجه هستند و بحران بی‌خانمانی و مسکن به موضوع کلیدی انتخاباتی در لس‌آنجلس پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای و شهرداری ها تبدیل شده است.

بیش از چهار سال است تام ویلیامسون در ماشین استیشن واگن خاکستری و شلوغ خود زندگی می‌کند. زندگی این مرد ۵۱ ساله آمریکایی سال ۲۰۲۱ پس از آنکه به دلیل مشکلات قلبی مرخصی استعلاجی گرفت، به طرز چشمگیری تغییر کرد. صاحبخانه‌اش قرارداد اجاره خانه کوچک وی را در ایالت واشنگتن فسخ کرد. این کارگر ساختمانی سابق، خود را بی‌خانمان و ناتوان از کار یافت. بنابراین سوار ماشینش شد و به لس‌آنجلس کالیفرنیا، جایی که آب و هوای معتدل‌تری دارد، رفت.

از آن زمان، وی در ونیز زندگی، مرتب ماشینش را به یک جای پارک جدید منتقل و هر ماه یک هزار و۳۶۵ دلار مزایای معلولیت از تأمین اجتماعی دریافت می‌کند. این مبلغ برای پوشش هزینه بنزین، غذا و غذای حیوانات خانگی اش کافی است، اما در منطقه شهری که اجاره آپارتمان کوچک دست کم یک هزار و ۵۰۰ دلار در ماه هزینه دارد، درآمد وی به هیچ وجه کافی نیست. کالیفرنیا یکی از گران‌ترین مناطق ایالات متحده است. ویلیامسون می‌گوید: من برای چندین برنامه مسکن یارانه‌ای درخواست داده‌ام، اما آنها مردان مجرد را در انتهای لیست قرار می‌دهند. تنها امید من ترک کالیفرنیاست. صبر می‌کنم تا ۵ هزار دلار پس‌انداز کنم و سپس آنجا را ترک خواهم کرد.

ونیز تنها نقطه تجمع افراد بی خانمان نیست. بین ۱۵ تا ۲۰ هزار نفر در خودروها، کامیون‌ها یا ون‌های مسافرتی در سراسر لس‌آنجلس زندگی می‌کنند که در زیر بزرگراه‌ها، در پارکینگ‌ها یا خیابان‌های محله‌های ثروتمندتر شهر و مناطق صنعتی سخت‌گیرتر پارک شده‌اند. هیچ ایالت دیگری در ایالات متحده وضعیت مشابهی با این وسعت ندارد. 

این ساکنان بخش قابل توجهی از کل افراد بی‌خانمان را تشکیل می‌دهند که طبق اعلام سازمان خدمات بی‌ خانمان‌ های لس‌آنجلس، تعداد آنها در ایالات متحده طی دهه گذشته افزایش یافته و از ۴۵ هزار نفر در سال ۲۰۱۵ به ۷۳ هزار نفر در سال ۲۰۲۶ رسیده است.

این جمعیت بی‌خانمان که در خودرو زندگی می‌کنند، مظهر برخی از مبرم‌ترین مشکلات پیش روی ایالات متحده، ازجمله تورم فزاینده، بحران شدید مسکن و کاهش قدرت خرید هستند (موضوعاتی که انتظار می‌رود در صدر انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو در سوم نوامبر باشند). در لس‌آنجلس، بی‌خانمانی و مسکن مقرون‌به‌صرفه از همین حالا به موضوع اصلی رقابت های انتخاباتی شهرداری‌ها که قرار است همزمان با انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره برگزار شود، تبدیل شده‌اند.

کمبود مسکن

تام ویلیامسون صندلی، میز و اجاق گازش را کنار ماشینش در پیاده‌رو نزدیک یک پارکینگ عمومی چید. به نظر آرام می‌آمد، اما زندگی اش به هیچ وجه آرام نبود. گفت: ما به وسیله پلیس، جوانان ولگرد و همسایه‌ها مورد آزار و اذیت قرار می‌گیریم. هیچ‌کس ما را اینجا نمی‌خواهد.

ونیز زمانی نماد فرهنگ متضاد کالیفرنیا، مهد اسکیت‌بورد، موج‌سواری و وزنه‌برداری در فضای باز بود، اما این محله اکنون شاهد جابجایی جمعیت زیادی است، خانه‌های جدید میلیون‌ها دلار هزینه دارند و مغازه‌هایی که شلوارهای یوگا و محصولات زیبایی لوکس می‌فروشند.

با وجود همه این‌ها و در کمال تعجب بازدیدکنندگان، صدها ون مسافرتی مربوط به دهه ۱۹۸۰، وانت‌های قدیمی و درب و داغان و اتوبوس‌های مدرسه فرسوده در خیابان‌ها صف کشیده‌اند که در تضاد کامل با پس‌زمینه ساحلی توریستی است. این وسایل نقلیه گروه متنوعی از افراد بی‌خانمان را در خود جای داده‌اند. به گفته سم لوتزکر دانشجوی دکترا و نویسنده مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ در مورد این موضوع، آنها بیشتر مردانی با میانگین سنی ۴۸ سال هستند. وی افزود: دو سوم آنها خود را سفیدپوست می‌دانند. حدود یک سوم آنها شاغل هستند، اغلب غیررسمی یا پاره وقت.

ونیز زمانی نماد فرهنگ متضاد کالیفرنیا، مهد اسکیت‌بورد، موج‌سواری و وزنه‌برداری در فضای باز بود، اما این محله اکنون شاهد جابجایی جمعیت زیادی است

افزایش قیمت املاک و مستغلات، با افزایش میانگین اجاره بها تا ۵۰ درصد در دهه گذشته، یکی از عوامل اصلی کاهش جمعیت این شهر بوده است، روندی که از پنج سال پیش با مهاجرت مردم به مناطق ارزان‌تر آغاز شد. بیشتر کارشناسان به همان علت ریشه‌ای بحران مسکن پرداختند؛ کمبود ساخت و ساز مسکن جدید در کالیفرنیا، ایالتی که جمعیت آن از اوایل دهه ۲۰۰۰، ۵.۵ میلیون نفر افزایش یافته است. علاوه بر این، هزینه‌های ساخت و ساز، به ویژه از زمان آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۰۲ به شدت افزایش یافته است و آتش‌سوزی‌هایی که بخش‌هایی از لس‌آنجلس را اوایل سال ۲۰۰۵ ویران کرد، فشار بیشتری بر بازار مسکن وارد کرده است.

 یک مطالعه نشان داد، ارتباط مستقیمی بین بلایای طبیعی ناشی از تغییرات اقلیمی و افزایش نرخ بی‌خانمانی وجود دارد. علاوه بر این، گرایش بازار به سمت خانه‌های تک‌خانواری و مجتمع‌های آپارتمانی لوکس، گرچه برای توسعه‌دهندگان بسیار سودآورتر است، اما توانایی کمتری در ارائه راه‌حل‌های کلان، به‌ویژه برای کسانی که بودجه کمی دارند، دارد. پاوو مونوکان، استاد برنامه‌ریزی شهری در دانشگاه کالیفرنیا توضیح داد، تمایل نداشتن مقام های محلی به اعطای مجوز ساخت برای ساختمان‌های چند آپارتمانی از این واقعیت ناشی می‌شود که ساخت‌وساز بیشتر به معنای هزینه‌های بیشتر، به‌ویژه برای مدارس و درآمدهای مالیاتی کمتر نسبت به خانه‌های بزرگتر است. علاوه بر این، ساکنان به دلیل نگرانی درباره ازدحام ترافیک و موضوعات ایمنی در محیطی که خانه‌های مستقل بر آن تسلط دارند، با آن مخالف هستند.

در پارکینگی در ونیز پگی لی کندی، فعال مدنی و حسابدار بازنشسته دعوت‌نامه‌هایی را بین ساکنان خانه‌های سیار، کامیون‌ها و تریلرها توزیع کرد تا با وکیل مشورت کنند و به آنها در درک حقوقشان کمک کند. زندگی روزمره این ساکنان مملو از آسیب‌پذیری و ترس است و هیچ وسیله نقلیه‌ای مجاز نیست بیش از سه روز در یک نقطه باقی بماند. پس از چندین بار جریمه، وسیله نقلیه می‌تواند توقیف شود.

کندی همیشه در محله مورد استقبال قرار نمی‌گیرد. در ونیز، وجود تریلرها و ون‌های سیار موضوعی بسیار حساس است و سرنشینان آنها به ایجاد فضای ناامن و شرایط غیربهداشتی، اشغال غیرقانونی فضای عمومی و اختلال در زندگی محله متهم می‌شوند و مصرف مواد مخدر و مشکلات سلامت روان اغلب با این سبک زندگی حاشیه‌نشینی مرتبط است.

تورم بالا

دسترسی به مسکن به موضوع مهم انتخاباتی در انتخابات شهرداری لس‌آنجلس تبدیل شده است. کارن باس، شهردار فعلی دموکرات، به وسیله متحد سابق و اکنون تنها رقیب خود نیتیا رومن، نماینده چپ سوسیالیست جدید متهم شده است که مسکن مقرون به صرفه کافی نمی‌سازد و در یافتن راه‌حل‌های دائمی برای افرادی که در خیابان‌ها زندگی می‌کنند، کوتاهی کرده است.

باس در برنامه ۳۰۰ میلیون دلاری به نام «Inside Save» که یکی از اجزای اصلی آن تبدیل هتل‌های قدیمی به مسکن بود، در این زمینه اقدام کرد. با وجود این، نتیجه این پروژه متفاوت بود و تقریباً ۴۰ درصد از شرکت‌کنندگان پس از سه سال به خیابان‌ها بازگشتند. در حالی که تعداد بی‌خانمان‌ها در لس‌آنجلس در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ اندکی کاهش یافته بود، سال ۲۰۲۶ دوباره افزایش یافت و همچنان رو به افزایش است. بر اساس داده‌های آماری معتبر، تعداد افرادی که در خیابان، چادر یا وسیله نقلیه زندگی می‌کنند، تنها در یک سال ۷.۹ درصد افزایش یافته است.

با وجود این، در ونیز، همه افرادی که در وسایل نقلیه زندگی می‌کنند، به یک اندازه سختی نمی‌کشند. آندره لگوز به عنوان عکاس آزاد در ون خود کار می‌کند که مجهز به حمام و سینک است. وی این نوع مسکن را تضمین آزادی می‌داند.

در جای دیگری، مسن‌ترین فرد حاضر در پارکینگ، زنی ۹۱ ساله به نام جنی بود که نام خانوادگی‌اش را به خاطر نمی‌آورد. وی از تخت دوطبقه‌اش پایین آمد و روی صندلی راننده نشست. آهی کشید و گفت، «چیز هیجان‌انگیزی برای گفتن ندارم». وانت فوردش که مجهز به تخت و پرده روی پنجره‌ها بود، در وضعیت خوبی قرار داشت. یکی از همسایه‌های آن منطقه چند ماه قبل آن را به وی داده بود. گفت که این وانت «خیلی بهتر» از وانتی است که پیش تر در آن زندگی می‌کرد.