به گزارش ایلنا،عبدالعظیم همایونی، فعال کارگری، با اشاره به فشار روزافزون هزینههای زندگی بر کارگران و کاهش قدرت خرید مزدبگیران و تبعات افزایش هزینه سوخت گفت: بسیاری از کارگران امروز نه برای رفاه و زندگی بهتر، بلکه برای تأمین حداقلهای بقا تلاش میکنند.
این فعال کارگری با بیان اینکه مسئله کارگران، برخورداری از ثروت و رفاه نیست، بلکه تأمین یک زندگی حداقلی و شرافتمندانه است، تصریح کرد: واقعیت زندگی کارگران ساده و تلخ است؛ دستمزدی که دریافت میشود، در برابر هزینههای روزمره زندگی پاسخگو نیست و هر روز بخش بیشتری از درآمد خانوار صرف تأمین نیازهای ضروری میشود.
به گفته وی، افزایش مداوم قیمت کالاها و خدمات در شرایطی رخ داده که درآمد کارگران متناسب با هزینههای زندگی افزایش نیافته است. در چنین شرایطی، هزینه مسکن، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و سایر نیازهای ضروری، سهم بیشتری از درآمد خانوار کارگری را به خود اختصاص داده و قدرت خرید مزدبگیران را بیش از گذشته کاهش داده است.
این فعال کارگری با اشاره به تجربه افزایش قیمت کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی، اظهار کرد: فشار ناشی از این سیاست بیش از همه متوجه خانوارهای کمدرآمد و کارگری شده است. گزارشهای اقتصادی و آمار نیز نشان میدهند که آثار حذف ارز ترجیحی در بازار کالاهای اساسی و سبد معیشت خانوارها ادامه دارد و افزایش قیمت خوراکیها سهم مهمی در تشدید فشار تورمی بر مردم داشته است.
همایونی میگوید: در چنین شرایطی، هر تصمیم اقتصادی جدید که مستقیماً یا غیرمستقیم هزینه زندگی را افزایش دهد، باید با توجه ویژه به وضعیت مزدبگیران و اقشار کمدرآمد اتخاذ شود؛ چراکه کارگران امکان جبران افزایش هزینهها از طریق افزایش درآمد را ندارند و در بسیاری از موارد، دستمزد آنان پیش از رسیدن به پایان ماه صرف هزینههای ضروری زندگی میشود.
وی با ابراز نگرانی از افزایش قیمت بنزین و تاثیر آن روی هزینههای زندگی گفت: مسئله فقط قیمت پرداختی در جایگاههای سوخت نیست. افزایش قیمت بنزین میتواند از مسیر افزایش هزینه حملونقل، کرایهها و هزینه جابهجایی کالا، و همچنین از طریق افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات به بخشهای مختلف زندگی خانوارها منتقل شود؛ مسئلهای که برای کارگران، اهمیت مضاعف دارد، به طوریکه حتی پربیراه نیست که بگوییم بعد از افزایش قیمت بنزین، تمام حقوق یک روز کارگر، فقط صرف جابهجایی شود!
این فعال کارگری تاکید کرد: در صورت افزایش قابل توجه قیمت سوخت، فشار تنها به مصرفکننده مستقیم بنزین محدود نخواهد ماند؛ چراکه بخش قابل توجهی از کالاها و خدمات به حملونقل وابستهاند و افزایش هزینه جابهجایی میتواند به افزایش قیمت تمامشده کالاها منجر شود.
همایونی در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی موجود، مسئله اصلی کارگران را شکاف میان درآمد و هزینه دانست و گفت: این شکاف که با افزایش مداوم قیمتها، هر روز عمیقتر میشود. کارگرها به سختی میتوانند نان شب خانواده خود را تامین کنند. امروز افزایش هزینههای ضروری زندگی، بخش قابل توجهی از دستمزد را پیش از آنکه صرف نیازهای رفاهی یا پسانداز شود، مصرف میکند. در چنین وضعیتی، کارگر نه تنها امکان پسانداز و تأمین آینده را از دست میدهد، بلکه حتی تأمین برخی نیازهای جاری خانواده نیز به مسئلهای دشوار تبدیل میشود.
وی توضیح داد: در سالهای اخیر، افزایش قیمت کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید باعث شده است سهم خوراک، مسکن و سایر هزینههای ضروری در سبد خانوار افزایش یابد.
او تأکید دارد که سیاستگذاری اقتصادی باید آثار مستقیم تصمیمات بر زندگی مزدبگیران را در نظر بگیرد و نمیتوان انتظار داشت خانوار کارگری، بدون افزایش متناسب دستمزد، بار افزایش قیمت کالاها، خدمات، مسکن، حملونقل و سایر هزینهها را تحمل کند.
به گفته این فعال کارگری، مسئله امروز کارگران صرفاً افزایش یک یا چند قلم از هزینههای زندگی نیست؛ بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول زمان است که قدرت خرید دستمزد را تحلیل برده است. وقتی قیمت خوراک افزایش پیدا میکند، مسکن گرانتر میشود، هزینه درمان بالا میرود و حملونقل نیز گران میشود، دستمزدِ فریز شده، عملاً هر ماه ارزش کمتری برای خانوار خواهد داشت.
همایونی گفت: متاسفانه کارگران در طول این سالها به جایی رسیدهاند که خواستهی آنها صرفا تواناییِ تأمین حداقلهایی است که یک خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد. در واقع، مسئله ما این نیست که میخواهیم ثروتمند شویم؛ مسئله ما این است که باید بتوانیم زنده بمانیم.
همایونی در پایان خطاب به تصمیمگیرندگان گفت: از مسئولان و مقامات رده بالای حاکمیت میخواهیم در تصمیمگیریهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، شرایط واقعی زندگی کارگران را در نظر بگیرند و اجازه ندهند درآمد ریالی مزدبگیران در برابر موج افزایش هزینهها بیش از این تضعیف شود.
∎
این فعال کارگری با بیان اینکه مسئله کارگران، برخورداری از ثروت و رفاه نیست، بلکه تأمین یک زندگی حداقلی و شرافتمندانه است، تصریح کرد: واقعیت زندگی کارگران ساده و تلخ است؛ دستمزدی که دریافت میشود، در برابر هزینههای روزمره زندگی پاسخگو نیست و هر روز بخش بیشتری از درآمد خانوار صرف تأمین نیازهای ضروری میشود.
به گفته وی، افزایش مداوم قیمت کالاها و خدمات در شرایطی رخ داده که درآمد کارگران متناسب با هزینههای زندگی افزایش نیافته است. در چنین شرایطی، هزینه مسکن، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و سایر نیازهای ضروری، سهم بیشتری از درآمد خانوار کارگری را به خود اختصاص داده و قدرت خرید مزدبگیران را بیش از گذشته کاهش داده است.
این فعال کارگری با اشاره به تجربه افزایش قیمت کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی، اظهار کرد: فشار ناشی از این سیاست بیش از همه متوجه خانوارهای کمدرآمد و کارگری شده است. گزارشهای اقتصادی و آمار نیز نشان میدهند که آثار حذف ارز ترجیحی در بازار کالاهای اساسی و سبد معیشت خانوارها ادامه دارد و افزایش قیمت خوراکیها سهم مهمی در تشدید فشار تورمی بر مردم داشته است.
همایونی میگوید: در چنین شرایطی، هر تصمیم اقتصادی جدید که مستقیماً یا غیرمستقیم هزینه زندگی را افزایش دهد، باید با توجه ویژه به وضعیت مزدبگیران و اقشار کمدرآمد اتخاذ شود؛ چراکه کارگران امکان جبران افزایش هزینهها از طریق افزایش درآمد را ندارند و در بسیاری از موارد، دستمزد آنان پیش از رسیدن به پایان ماه صرف هزینههای ضروری زندگی میشود.
وی با ابراز نگرانی از افزایش قیمت بنزین و تاثیر آن روی هزینههای زندگی گفت: مسئله فقط قیمت پرداختی در جایگاههای سوخت نیست. افزایش قیمت بنزین میتواند از مسیر افزایش هزینه حملونقل، کرایهها و هزینه جابهجایی کالا، و همچنین از طریق افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات به بخشهای مختلف زندگی خانوارها منتقل شود؛ مسئلهای که برای کارگران، اهمیت مضاعف دارد، به طوریکه حتی پربیراه نیست که بگوییم بعد از افزایش قیمت بنزین، تمام حقوق یک روز کارگر، فقط صرف جابهجایی شود!
این فعال کارگری تاکید کرد: در صورت افزایش قابل توجه قیمت سوخت، فشار تنها به مصرفکننده مستقیم بنزین محدود نخواهد ماند؛ چراکه بخش قابل توجهی از کالاها و خدمات به حملونقل وابستهاند و افزایش هزینه جابهجایی میتواند به افزایش قیمت تمامشده کالاها منجر شود.
همایونی در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی موجود، مسئله اصلی کارگران را شکاف میان درآمد و هزینه دانست و گفت: این شکاف که با افزایش مداوم قیمتها، هر روز عمیقتر میشود. کارگرها به سختی میتوانند نان شب خانواده خود را تامین کنند. امروز افزایش هزینههای ضروری زندگی، بخش قابل توجهی از دستمزد را پیش از آنکه صرف نیازهای رفاهی یا پسانداز شود، مصرف میکند. در چنین وضعیتی، کارگر نه تنها امکان پسانداز و تأمین آینده را از دست میدهد، بلکه حتی تأمین برخی نیازهای جاری خانواده نیز به مسئلهای دشوار تبدیل میشود.
وی توضیح داد: در سالهای اخیر، افزایش قیمت کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید باعث شده است سهم خوراک، مسکن و سایر هزینههای ضروری در سبد خانوار افزایش یابد.
او تأکید دارد که سیاستگذاری اقتصادی باید آثار مستقیم تصمیمات بر زندگی مزدبگیران را در نظر بگیرد و نمیتوان انتظار داشت خانوار کارگری، بدون افزایش متناسب دستمزد، بار افزایش قیمت کالاها، خدمات، مسکن، حملونقل و سایر هزینهها را تحمل کند.
به گفته این فعال کارگری، مسئله امروز کارگران صرفاً افزایش یک یا چند قلم از هزینههای زندگی نیست؛ بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول زمان است که قدرت خرید دستمزد را تحلیل برده است. وقتی قیمت خوراک افزایش پیدا میکند، مسکن گرانتر میشود، هزینه درمان بالا میرود و حملونقل نیز گران میشود، دستمزدِ فریز شده، عملاً هر ماه ارزش کمتری برای خانوار خواهد داشت.
همایونی گفت: متاسفانه کارگران در طول این سالها به جایی رسیدهاند که خواستهی آنها صرفا تواناییِ تأمین حداقلهایی است که یک خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد. در واقع، مسئله ما این نیست که میخواهیم ثروتمند شویم؛ مسئله ما این است که باید بتوانیم زنده بمانیم.
همایونی در پایان خطاب به تصمیمگیرندگان گفت: از مسئولان و مقامات رده بالای حاکمیت میخواهیم در تصمیمگیریهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، شرایط واقعی زندگی کارگران را در نظر بگیرند و اجازه ندهند درآمد ریالی مزدبگیران در برابر موج افزایش هزینهها بیش از این تضعیف شود.