بالاخره اسرائیل تپه علی‌الطاهر را گرفته یا نه؟
هنوز اشغال و تثبیت کامل تپه تأیید نشده است. اسرائیل ابتدا از «کنترل عملیاتی» بخشی از تپه و تونل‌ها گفت، اما وزیر جنگ اسرائیل همزمان اعلام کرد نیروها برای «کنترل کامل» آماده می‌شوند. خبرنگاران آسوشیتدپرس و بی‌بی‌سی فارسی نیز از کفررمان، نزدیک تپه، نشانه‌ای از حضور نظامیان اسرائیلی روی قله ندیدند. ادامه بمباران این منطقه توسط اسرائیل نیز با ادعای تصرف کامل آن سازگار نیست.
 با سقوط علی‌الطاهر، حزب‌الله تمام‌شده است؟
خیر. حتی اگر ادعای اسرائیل درباره تصرف تپه درست باشد، سقوط یک ارتفاع به‌معنای نابودی حزب‌الله نیست. علی‌الطاهر با حدود ۶۰۰ متر ارتفاع و فاصله ۱۲ تا ۱۵کیلومتری از مرز، بر نبطیه، اقلیم‌التفاح و اطراف لیتانی اشراف دارد و نقطه مهمی است اما ساختار مقاومت در جنوب لبنان به یک تپه وابسته نیست. تجربه غزه نیز نشان داد تصرف نقاط تاکتیکی لزوما به حذف مقاومت منجر نمی‌شود.
چرا اسرائیل روی تصرف یک تپه اینقدر مانور می‌دهد؟
یکی از دلایل، نیاز به نمایش دستاورد است. این ادعا در آستانه انتخابات ۲۷ اکتبر، برابر با ۵ آبان، مطرح شده؛ نخستین انتخابات پس از ۷ اکتبر. همزمان نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد ۴۰درصد اسرائیلی‌ها معتقدند حمله ۷اکتبر نتیجه خیانت داخلی بوده است. در چنین شرایطی، نتانیاهو برای ارائه یک دستاورد نظامی به افکار عمومی انگیزه سیاسی دارد.
آیا بیش از ۱۲نیروی ایرانی، ازجمله 2فرمانده ارشد، در علی‌الطاهر شهید یا مفقود شده‌اند؟
این ادعا عمدتا به منابع ناشناس متکی است و در فضای فارسی بازنشر شده است. در مقابل، منابع نظامی اسرائیلی گفته‌اند ارزیابی خود اسرائیل این بوده که نیرویی از سپاه در محل حضور نداشته است.
آیا تفاهمنامه باعث سقوط علی‌الطاهر شد؟
شاهد مشخصی برای این ادعا وجود ندارد. اجرای تفاهمنامه از ابتدا متقابل بود؛ اگر آمریکا به تعهداتش عمل نمی‌کرد، ایران نیز ملزم به اجرای یک‌طرفه نبود. اسرائیل نیز پیش از تفاهمنامه برای تصرف علی‌الطاهر تلاش می‌کرد و بعد از آن هم عملیات را ادامه داد. ایران هم حضور مستشاری و حمایت خود را حفظ کرد، بنابراین تا زمانی که مشخص نشود تفاهمنامه دقیقا مانع کدام اقدام ایران شده، نسبت‌دادن وضعیت علی‌الطاهر به آن بیشتر یک ادعای سیاسی است تا تحلیل میدانی.
چرا ایران هنوز وارد جنگ مستقیم با اسرائیل نشده است؟
ایران قبلا گفته بود به تهاجم به علی‌الطاهر پاسخ می‌دهد و اسرائیل نیز بارها از احتمال ورود ایران به جنگ سخن گفته است اما اولویت فعلی ایران، ظاهرا افزایش فشار بر آمریکا به‌جای گشودن جبهه مستقیم با اسرائیل است.
این انتخاب یک محاسبه سیاسی هم دارد. انتخابات اسرائیل ۲۷ اکتبر و انتخابات آمریکا چند روز بعد برگزار می‌شود. تشدید جنگ با آمریکا می‌تواند به زیان ترامپ تمام شود اما گسترش جنگ مستقیم با اسرائیل ممکن است به نتانیاهو برای حفظ فضای جنگی در آستانه انتخابات کمک کند.
این راهبرد یک منطق بلندمدت هم دارد: در ادبیات رهبران مقاومت، عقب‌راندن آمریکا از منطقه مقدمه تضعیف بنیادین اسرائیل تلقی می‌شود.
آیا با از دست رفتن علی‌الطاهر، حزب‌الله به مسلخ می‌رود؟
حزب‌الله از بحران‌هایی بسیار بزرگ‌تر عبور کرده است؛ از ضربه پیجرها تا شهادت سیدحسن نصرالله. پس از شهادت او نیز این تصور شکل گرفت که حزب‌الله دیگر توان بازیابی ندارد، اما ساختار آن از بین نرفت.
در نبرد علی‌الطاهر نیز طبق روایت ایران، نیروهای حزب‌الله تنها نیستند و نیروهای سپاه قدس در کنار نیروهای لبنانی حضور دارند. همزمان حزب‌الله در لبنان تحت فشار نظامی و سیاسی قرار دارد، اما در جبهه جنوب نیز نیروهای یمنی همسو با مقاومت در حال اعمال فشار بر عربستان هستند، بنابراین وضعیت علی‌الطاهر را باید بخشی از یک میدان منطقه‌ای بزرگ‌تر دید، نه نبردی که سرنوشت حزب‌الله به‌تنهایی در آن تعیین شود.