آقای امیر زارعی حالا که گرد و خاک تبریکات به واسطه آمدن حکم مدیرکلی شما فروکش کرده و رسماً در قامت عالیترین مقام ورزشی خراسان رضوی شروع به کار کردهاید چند نکته مهم را برای ادامه راه باید در ذهن داشته باشید.
نخست اینکه بدانید مسئولیت شما فقط اداره یک مجموعه اداری نیست. شما مدیریت بخشی را برعهده گرفتهاید که با زندگی، نشاط، سلامت و آینده جوانان و ورزشکاران این استان گره خورده است. بنابراین تصمیمهای شما، فراتر از یک امضا یا یک حکم اداری، میتواند بر آینده ورزش استان اثر بگذارد.
در این مسیر، مراقب حصار اطراف خود باشید. مدیر اگر فقط صدای چند نفر را بشنود، بهتدریج از واقعیتهای جامعه فاصله میگیرد. مشاور و همراه خوب کسی نیست که همیشه مدیر را تأیید کند؛ کسی است که واقعیت را، حتی اگر تلخ باشد، صادقانه به مدیر بگوید. اجازه ندهید فاصله میان شما و بدنه ورزش، با دیوارهای اداری و واسطهها بیشتر شود.
از سوی دیگر، استقلال مدیریتی خود را حفظ کنید. طبیعی است که در مسیر انتصاب و آغاز یک مسئولیت، افراد مختلفی همراه و حامی مدیر باشند، اما این همراهی نباید به سهمخواهی و مطالبه در تصمیمات مدیریتی تبدیل شود. معاون، رئیس اداره و مدیر باید بر اساس شایستگی، توانایی و کارآمدی انتخاب شوند، نه بر مبنای بدهیهای گذشته و سفارشهای بیرونی.
نکته مهم دیگر، توجه همزمان به ورزش و جوانان است. این دو حوزه هر کدام مأموریتهای مهم و گستردهای دارند و نباید یکی در سایه دیگری قرار بگیرد. برنامهای روشن، متوازن و قابل ارزیابی برای هر دو بخش، میتواند از اولویتهای مدیریت جدید باشد.
در ساختار اداری نیز باید جسورانه به سراغ آسیبشناسی و چابکسازی رفت. بعضی از مشکلات ورزش استان، کمبود اعتبار یا امکانات نیست؛ گاهی ریشه در ساختارهای فرسوده، موازیکاری و تصمیمگیریهای کُند دارد. مدیرکل باید بتواند این نقاط ضعف را شناسایی و برای اصلاح آنها اقدام کند.
و مهمتر از همه، از پشت میز فاصله بگیرید. ورزش را نمیتوان فقط از روی گزارشها شناخت. باید به هیئتها، شهرستانها، سالنها و میان ورزشکاران رفت. باید حرف مربی، داور، ورزشکار، رئیس هیئت و حتی منتقد را شنید. نظارت واقعی زمانی اتفاق میافتد که مدیر، میدان را ببیند و واقعیت را لمس کند.
در این میان، پیشکسوتان ورزش استان را نیز فراموش نکنید. خراسان رضوی سرمایه بزرگی از تجربه و دانش مدیریتی دارد. استفاده از این تجربه به معنای بازگشت به گذشته نیست؛ یعنی از تجربه دیروز برای ساختن فردای بهتر استفاده کنیم.
نویسنده: حسین اسدزاده-پیشکسوت ورزش