به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در نخستین سالروز شهادت حذیفه الکحلوت، معروف به «ابوعبیده»، سخنان برادرش ابعاد تازه‌ای از زندگی شخصی و دیدگاه‌های او در دوران جنگ غزه را آشکار کرده است؛ روایتی که از مردی پشت نقاب می‌گوید که با وجود آگاهی از نزدیک شدن خطر و احتمال حمله گسترده، حاضر نشد شمال غزه را ترک کند و سرنوشت خود را از مردم این منطقه جدا بداند.

عبدالله الکحلوت، برادر ابوعبیده، با اشاره به زندگی شخصی او گفت که وی همواره تلاش می‌کرد میان زندگی خصوصی و نقشی که مردم او را با آن می‌شناختند، فاصله‌ای مشخص حفظ کند.

به گفته برادرش، شهرت برای او هدف نبود و حضور رسانه‌ای‌اش بیشتر از آنکه به معرفی شخص خودش مربوط باشد، به مسئله‌ای که آن را مسئولیت می‌دانست، ارتباط داشت.

بر اساس این روایت، ابوعبیده در طول جنگ خود را جدا از مردم غزه نمی‌دانست و شرایط دشوار آنان را از نزدیک تجربه می‌کرد. او گرسنگی، محاصره، بمباران و شرایط سخت زندگی در شمال نوار غزه را همچون دیگر فلسطینیان تحمل می‌کرد و معتقد بود جایگاهش در میان مردم، بخشی از رابطه او با آنان است.

برادر ابوعبیده همچنین گفت که وی جنگ را صرفاً یک رویداد مقطعی نمی‌دید، بلکه آن را در چارچوب دهه‌ها اشغال، محاصره و درگیری در فلسطین تحلیل می‌کرد.

بر اساس این روایت، او ضمن تأکید بر حق فلسطینیان برای دفاع از سرزمین و حقوق خود، نسبت به هزینه‌های انسانی جنگ و پیامدهای آن برای خانواده‌ها و جامعه فلسطین نیز آگاهی داشت.

عبدالله الکحلوت در ادامه از احساس عمیق برادرش نسبت به آنچه «خذلان فلسطینیان» می‌دانست، سخن گفت.

به گفته او، ابوعبیده معتقد بود ملت‌ها و کشورهای منطقه از ظرفیت و امکانات بیشتری برای ایفای نقش در قبال مسئله فلسطین برخوردارند و استفاده از این ظرفیت می‌تواند در برابر اهداف رژیم صهیونیستی تأثیرگذار باشد.

برادر ابوعبیده در بخش دیگری از این روایت تأکید کرد که او از نزدیک شدن خطر و احتمال ورود گسترده نیروهای اسرائیلی به شهر غزه آگاه بود، اما با وجود این، تصمیم گرفت در شمال نوار غزه باقی بماند.

به گفته او، این تصمیم ناشی از ناآگاهی از خطر نبود؛ بلکه ابوعبیده بر این باور بود که در شرایط جنگ، سرنوشت او نباید از سرنوشت مردم غزه جدا باشد و ترجیح داد در کنار مردمی بماند که سال‌ها از آنان سخن گفته بود.

..............

پایان پیام