شناسهٔ خبر: 79439576 - سرویس سیاسی
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه دنیای‌اقتصاد | لینک خبر

دکه - ۱۴۰۵/۰۶/۰۱

روزنامه جمهوری اسلامی در آخرین شماره خود یادداشتی در صفحه نخست به قلم قادر باستانی منتشر کرد که موضوع آن درباره جنگ اقتصادی و آثار آن بر سرمایه اجتماعی است. در بخش‌هایی از این یادداشت آمده است: «آمریکا دیگر پنهان نمی‌کند که هدفش از فشار بر ایران، تغییر رفتار یا گرفتن امتیاز در پای میز مذاکره نیست. سخن از جنگ اقتصادی سخت، فرسایش توان ملی و حتی تغییر یا سرنگونی نظام سیاسی به میان آمده است. جنگ اقتصادی را نمی‌توان با روزمرگی اداره کرد و جامعه را نمی‌توان با سکوت و ابهام در کنار خود نگه داشت. در این شرایط، بزرگ‌ترین سرمایه کشور اعتماد مردم است. باید با مردم صادقانه سخن گفت، راه‌های دیپلماسی را باز گذاشت، فرصت توافق را از دست نداد و اگر قرار است هزینه‌ای برای مقاومت پرداخت شود، این هزینه عادلانه و آگاهانه میان مردم و حاکمیت تقسیم شود.»

صاحب‌خبر -

روزنامه کیهان روز گذشته در خبر ویژه صفحه دوم خود با عنوان «وقتی «حجاب» با «دزدیدن کشمش» مقایسه می‌شود!» به نوشتن نامه‌ای خطاب به علی مطهری واکنش نشان داد و نوشت: «وظیفه حاکمیت اسلامی تنها منحصر به تامین «آب و نان» نیست؛ رفاه مادی را حکومت‌های سکولار نیز ادعا می‌کنند. فلسفه وجودی و تمایز اصلی حکومت اسلامی در این است که علاوه‌بر معیشت، بسترساز رشد معنوی و سعادتمندی جامعه باشد و احکام الهی را در سطح اجتماع جاری سازد.»

روزنامه اطلاعات روز گذشته در مطلبی با تاکید بر اینکه حرف‌های پزشکیان و قالیباف درباره اوضاع اقتصادی را باید جدی بگیریم، نوشت: معیشت مردم فقط غذا خوردن نیست که برخی می‌گویند با یک لقمه نان و پابرهنه می‌جنگیم! ملت اگر بی‌رمق و فروپاشیده باشد، هیچ نیاز به دشمن ندارد. اولین شرط سنگربندی در خط اول جنگ، ساختن عقبه و دپوی تجهیزات و امکانات و اطمینان از امنیت زندگی و سلامت مردم است. سخنان اخیر مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف را باید هشداری مهم دانست و راهی برای برون‌رفت از دام آمریکا و مستعمراتش جست‌وجو کرد. متاسفانه، جماعتی در ایران هستند که بدون ارائه هیچ راه حلی، مدام بر طبل جنگ می‌کوبند و دولت و هرکسی را که از تفاهم و دیپلماسی سخن بگوید، خائن خطاب می‌کنند. اینها باید پیوست جایگزین و اهداف و برنامه‌های خود را روشن بگویند.

روزنامه جوان نیز روز گذشته در یادداشتی به قلم علی علوی نوشت: «اکنون یک استدلال که هم در سخنان رسمی و هم در سخنان افراد غیرمسوول مانند رئیس‌جمهور اصلاحات تکرار می‌شود این است که «بیایید حالا که همه به پیروزی ایران اذعان دارند، جنگ را پایان دهیم»! پرسش ساده و به‌شدت نیازمند پاسخ واقع‌بینانه آن است که وقتی اساسا طرف مقابل ما یعنی آمریکا دنبال «پایان جنگ» نباشد، چه باید کرد؟! اگر پیشنهادی دارید که می‌توان با آن جنگ را برای همیشه پایان داد و در این پایان، عزت و اقتدار کشور حفظ شود، آن را با جزئیات در میان بگذارید.»