جنگ ترامپ علیه ایران به نوشته اکونومیست از زمانی که نخستین نظرسنجی‌ در تاریخ آمریکا اتفاق افتاده تا امروز، نامحبوب‌ترین جنگ در میان آمریکایی‌ها بوده است.

اکونومیست گزارش خود را با اشاره به یک یادبود نمادین آغاز می‌کند که افراد ناشناس در نزدیکی بنای یادبود مارتین لوتر کینگ در واشنگتن نصب کرده‌اند. روی این سنگ نوشته شده است: «بعضی‌ها به دنبال نتایج واقعی هستند، اما ترامپ شجاعتِ فقط آغاز کردن جنگ را داشت.»
«مائورا فلینت»، راهنمای گردشگری محلی، می‌گوید این شوخی بسیار بامزه است، اما واقعیت جنگ طولانی‌ای که ترامپ علیه ایران به راه انداخته، موضوع کاملاً متفاوتی است. او می‌گوید: «ترامپ هیچ راهبردی برای خروج از این جنگ ندارد» و «پایانی هم برای آن در افق دیده نمی‌شود.»

به نظر می‌رسد رأی‌دهندگان آمریکایی نیز با او هم‌نظر باشند. بر اساس نظرسنجی مشترک رویترز/ایپسوس، حدود سه‌چهارم رأی‌دهندگان معتقدند این جنگ «برای مدت طولانی ادامه خواهد داشت». همچنین در نظرسنجی مشترک اکونومیست/یوگاو، نیمی از شرکت‌کنندگان گفته‌اند که جنگ دست‌کم یک سال دیگر ادامه خواهد یافت. در عین حال، شمار اندکی از آمریکایی‌ها از این وضعیت استقبال می‌کنند؛ به طوری که میزان حمایت کلی از تصمیم ترامپ برای حمله به ایران تنها ۳۰ درصد است.

اکونومیست می‌افزاید که جنگ ویتنام شش سال طول کشید تا مخالفت گسترده مردم با آن آشکار شود، اما جنگ ایران تنها ظرف شش ماه به مرحله‌ای رسیده که آمریکایی‌ها نسبت به آن واکنش منفی نشان داده‌اند.
«لری ساباتو» از دانشگاه ویرجینیا می‌گوید: «موضوع فقط عمق نارضایتی مردم از جنگ نیست، بلکه سرعت گسترش این نارضایتی است. جنگ با ایران از همان روز نخست، منفورترین درگیری نظامی در میان آمریکایی‌ها از زمان آغاز نظرسنجی‌ها بوده است.» او هشدار می‌دهد: «هرچه جنگ طولانی‌تر شود، هزینه‌های آن بیشتر خواهد شد و یکی از این هزینه‌ها می‌تواند شکست ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای باشد.» اکونومیست یادآور می‌شود که جنگ‌های انتخابی معمولاً در ابتدا از حمایت مردمی بالایی برخوردارند و سپس به تدریج محبوبیت خود را از دست می‌دهند.

برای نمونه، هنگامی که آمریکا در سال ۲۰۰۱ به افغانستان حمله کرد و حکومت طالبان را سرنگون ساخت، میزان حمایت عمومی نزدیک به ۹۰ درصد بود. جورج بوش دلیل روشنی برای این جنگ ارائه کرده بود؛ اینکه طالبان به عاملان حملات ۱۱ سپتامبر پناه داده است. طبق نظرسنجی گالوپ، ۱۳ سال طول کشید تا میزان حمایت از جنگ به کمتر از ۵۰ درصد برسد؛ آن هم زمانی که بیش از ۲۰۰۰ آمریکایی کشته و ۲۰ هزار نفر زخمی شده بودند.

در جنگ اخیر ترامپ علیه ایران، تاکنون تنها ۱۷ آمریکایی کشته شده‌اند، اما این جنگ خیلی زود اثر خود را بر زندگی اقتصادی مردم گذاشته است. پیش از حمله آمریکا، تنگه هرمز باز بود، اما اکنون بسته است.

ترامپ پس از تلاش برای شکستن آنچه «سلطه ایران بر تنگه هرمز» خوانده، مدعی شده است: «به لطف قدرت فوق‌العاده ارتش آمریکا، نفت با حجمی بی‌سابقه در حال جریان است.» اما به نوشته اکونومیست، کارشناسان این ادعا را قبول ندارند.

قیمت نفت برنت طی هفته‌های اخیر نوسان زیادی داشته، اما افزایش اخیر آن جمهوری‌خواهان را نگران کرده است؛ به طوری که از اوایل ژوئیه، قیمت هر بشکه نفت از ۷۲ دلار به بیش از ۹۰ دلار رسیده است.

همچنین قیمت بنزین در آمریکا اکنون به حدود ۴ دلار برای هر گالن رسیده، در حالی که پیش از جنگ حدود ۳ دلار بود. در دوران جنگ ویتنام، مردم آن جنگ را مهم‌ترین مشکل آمریکا می‌دانستند. هرچند اکنون چنین تعبیری درباره جنگ ایران به کار نمی‌برند، اما در نظرسنجی‌ها اعلام کرده‌اند که مهم‌ترین دغدغه‌هایشان افزایش هزینه‌های زندگی و ضعف رهبری سیاسی است.

به همین دلیل، جنگ ایران می‌تواند به یک معضل انتخاباتی جدی برای جمهوری‌خواهان تبدیل شود؛ با وجود آنکه تلفات انسانی آمریکا نسبتاً محدود بوده است. در میان رأی‌دهندگان دموکرات، خالص حمایت از جنگ به منفی ۸۴ درصد رسیده و در میان رأی‌دهندگان مستقل نیز این رقم منفی ۵۲ درصد است.

تنها گروه بزرگی که همچنان از جنگ حمایت می‌کند، هواداران جنبش «دوباره آمریکا را عظیم کنیم» (MAGA) هستند که خالص حمایت آنان ۷۲ درصد اعلام شده است. با این حال، حتی در میان آنان نیز نشانه‌هایی از کاهش حمایت دیده می‌شود.

بر اساس نظرسنجی مشترک واشنگتن پست و ایپسوس، برای نخستین بار، بیش از نیمی از هواداران ترامپ گفته‌اند که تنها «تا حدی» از عملکرد او رضایت دارند، نه «به شدت». همچنین در میان جمهوری‌خواهانی که خود را «غیرترامپی» معرفی می‌کنند، میزان حمایت از جنگ از مثبت ۲۶ درصد در آوریل به منفی ۲۵ درصد کاهش یافته است. در نتیجه، دموکرات‌ها حملات سیاسی خود را شدت بخشیده‌اند.
در جلسه ۱۴ ژوئیه برای بررسی صلاحیت «جولز هیرست» نامزد ترامپ جهت نظارت بر بودجه پنتاگون، سناتورهای دموکرات دولت را متهم کردند که هزینه واقعی جنگ را کمتر از واقعیت نشان می‌دهد.

پنتاگون هزینه جنگ را حدود ۳۰ میلیارد دلار برآورد کرده که عمدتاً شامل هزینه مهمات مصرف‌شده و سوخت است.

اما «الیسا اسلاتکین»، سناتور ایالت میشیگان، با احتساب هزینه بازسازی پایگاه‌های آمریکا و خسارت‌های اقتصادی وارد شده به مصرف‌کنندگان آمریکایی، برآوردی بیش از شش برابر این رقم ارائه کرد. او همچنین از قراردادهای پنتاگون با شرکت‌هایی که فرزندان ترامپ در آن‌ها منافع اقتصادی دارند، انتقاد کرد.

در مقابل، «مایک لاولر»، نماینده جمهوری‌خواه کنگره که احتمال دارد کرسی خود را در انتخابات نوامبر از دست بدهد، گفت برخی دموکرات‌ها «حرف‌های بی‌اساس» درباره جنگ می‌زنند.
او تأکید کرد: «ترامپ تصمیمی سخت اما ضروری گرفت تا خطر برنامه هسته‌ای ایران را از بین ببرد و مانع حمایت از تروریسم شود.»

با این حال افزود: «نمی‌دانم این جنگ چقدر طول خواهد کشید. اما همان‌طور که طی ۴۷ سال گذشته دیده‌ایم، نظام ایران قابل اعتماد نیست و تنها زبانی که می‌فهمد، اقدام نظامی است.»

در مقابل، «کیت کانلی»، نامزد دموکراتی که قصد دارد لاولر را در انتخابات شکست دهد، به شدت از این سیاست انتقاد کرد و گفت: «ترامپ آمریکا را بدون داشتن اهداف نظامی روشن یا راهبرد مشخص برای خروج، وارد جنگ کرده است.»

بر اساس مدل پیش‌بینی انتخابات میان‌دوره‌ای اکونومیست، احتمال شکست لاولر در انتخابات ۶۸ درصد است. همچنین این مدل به دموکرات‌ها ۸۲ درصد شانس برای کسب اکثریت مجلس نمایندگان و ۴۵ درصد شانس برای در اختیار گرفتن سنا می‌دهد.

در پایان، «آرون دیوید میلر» از بنیاد کارنگی برای صلح جهانی می‌گوید مشکلات ترامپ در خروج از بحران ایران، او را به یاد سخن مشهور «لیندون جانسون» درباره جنگ ویتنام می‌اندازد:
«احساس می‌کنم مانند مسافری هستم که در بزرگراهی در تگزاس، وسط طوفان تگرگ گرفتار شده؛ نه می‌توانم فرار کنم، نه جایی برای پناه گرفتن دارم و نه قادر به متوقف کردن آن هستم.