شکایت از سوءرفتار پلیس در کانادا رایج است و به نظر می‌رسد پایانی برای آن وجود ندارد؛ این یک تحول جدید نیست، فقط بیشتر در حال عمومی شدن است.

به گزارش کانورسیشن، ادعا‌های اخیر در مورد رفتار نژادپرستانه ۱۶ افسر پلیس مونترال، از جمله گرفتن مو‌های بافته‌شده چند مرد سیاه‌پوست به‌عنوان «غنیمت جنگی»، ماهیت فراگیر نژادپرستی نظام‌مند در پلیس را نشان می‌دهد.

جمع‌آوری و نمایش غنایم جنگی توسط پلیس کانادا چیز جدیدی نیست و با خشونت اوباش لینچ شباهت دارد.

در حالی که این موارد سوءرفتار پلیس برای کسانی که خشونت روزمره پلیس را تجربه می‌کنند تعجب‌آور نیست، آخرین شکایت‌ها توجه را به این مسئله گسترده‌تر جلب می‌کند که آیا وعده تغییرات پلیس هرگز محقق خواهد شد یا خیر.

درپی رسوایی مونترال، درخواست‌هایی برای تحقیقات مستقل، انتشار عمومی گزارش‌های نظارت پلیس و تسریع استفاده از دوربین‌های بدنی وجود دارد.

اما این اقدام‌های عمدتا واکنشی، به‌طور اساسی به علل ریشه‌ای نژادپرستی پلیس نمی‌پردازند؛ شکایت‌ها از پلیس مونترال را باید نوک کوه یخ در نظر گرفت، زیرا سوء رفتار پلیس یک مسئله سراسری است:

سران جامعه همیلتون پس از آن که مشخص شد یک افسر پلیس که پست‌های نژادپرستانه و افراطی در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته بود، هنوز در استخدام پلیس است، خواستار شفافیت بیشتر شدند.

یک افسر پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا در بریتیش کلمبیا به دلیل پیام‌های چت گروهی نژادپرستانه و جنسیت‌زده که با دیگر افسران به اشتراک گذاشته شده بود، اخراج شد.

در پاسخ به ادعا‌های افسران درباره استفاده از پایگاه‌های داده پلیس برای سوءاستفاده از زنان و نگرانی‌های بزرگ‌تر در مورد خشونت جنسیتی در پلیس اتاوا، رئیس پلیس پایتخت کانادا گفت که افسرانی که مایل به تغییر نیستند، باید استعفا دهند.

پیامد‌های مداوم پروژه جنوب، که در آن چندین افسر پلیس تورنتو در یک تحقیق در مورد جرایم سازمان‌یافته دخیل بودند، انتاریو را بر آن داشت تا رویکرد عدم تحمل را در قبال نقض‌های غیرمجاز پایگاه داده پلیس اجرا کند.

این‌ها فقط چند نمونه از موارد بسیار هستند؛ با وجود این، تمرکز بر موارد خاص سوءرفتار، ماهیت سیستمی این مسائل را مبهم می‌کند؛ در تحقیقی در مورد مرگ یک نوجوان بومی که توسط پلیس مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد، وکیل سرویس پلیس وینیپگ شهادت متخصص در مورد نژادپرستی سیستمی را به چالش کشید.

این امر باعث ایجاد یک گسست فوری بین تعهد اعلام‌شده نیروی پلیس وینیپگ به تغییر و استدلال‌های مطرح‌شده توسط مشاور حقوقی آن می‌شود؛ تضاد بین آنچه سرویس‌های پلیس می‌گویند و آنچه مقام‌های آن‌ها انجام می‌دهند، نشان‌دهنده مسئله وسیع‌تری است که صحت تعهد نهادی به تلاش‌های اصلاحی را زیر سوال می‌برد.

تحقیقات در مورد مرگ هادسون، چشم‌انداز جمع‌آوری داده‌های مبتنی بر نژاد را به‌عنوان یک استراتژی اصلاحی بالقوه برای رسیدگی به نگرانی‌های دهه‌ها در مورد نژادپرستی ضد بومی در سرویس پلیس وینیپگ مطرح کرد؛ پلیس وینیپگ اکنون متعهد به جمع‌آوری داده‌های مبتنی بر نژاد شده است.

سرویس‌های پلیس در انتاریو از سال ۲۰۲۰ داده‌های مبتنی بر نژاد را جمع‌آوری کرده‌اند؛ با وجود جمع‌آوری داده‌های استفاده از زور مبتنی بر نژاد، تغییر چندانی در رابطه با حضور بیش از حد برخی از گروه‌های نژادی در داده‌های گزارش شده توسط پلیس ایجاد نشده است.

• بیشتر بخوانید:
• روند صعودی شلیک‌های مرگ‌بار و سیر نزولی پاسخگویی؛ گزارش جدید از عملکرد پلیس کانادا
• بحران سلاح گرم در کانادا؛ درهم‌آمیختگی نژادپرستی و خشونت‌های مسلحانه

به‌طور مشابه، نگرانی‌های فزاینده‌ای در مورد تغییرات در چارچوب گزارش استفاده از زور انتاریو وجود دارد که پلیس را از انتقاد مصون‌تر می‌کند.

شهردار مونترال، قول داد که اجرای دوربین‌های بدنی برای افسران پلیس شهر را تسریع کند، اما تحقیقات جرم‌شناسی انتقادی نشان می‌دهد که چگونه خدمات پلیس و رسانه‌ها، علی‌رغم شواهد تجربی محدود درباره ایجاد تغییر، دوربین‌های بدنی را به‌عنوان کاتالیزور اصلاحات تبلیغ می‌کنند.

تعداد فزاینده‌ای از محققان استدلال می‌کنند که فیلم دوربین‌های بدنی به یک نمایش رسانه‌ای برای مصرف عمومی تبدیل شده است، در حالی که برخی تحقیقات به‌طور انتقادی به روایت‌های پلیس از فیلم دوربین‌های بدنی می‌پردازند.

در حالی که وعده دوربین‌های بدنی جذابیت اغواکننده‌ای دارد، تاثیر آن بر کاهش سوء رفتار پلیس احتمالا اغراق‌آمیز است.

این سوال که چرا تلاش‌های اصلاحی بی‌نتیجه می‌ماند، همچنان بی‌پاسخ مانده است؛ یک توضیح این است که میزان زیادی مقاومت در برابر نظارت و تغییر‌های خارجی در جامعه پلیس وجود دارد.

برای مثال، گزارشی از نیروی پلیس لندن انتاریو، نشان می‌دهد که چگونه افسران مرد سفیدپوست در برابر تلاش‌ها برای تقویت تنوع در میان صفوف این نیرو مقاومت می‌کنند؛ این گزارش حاکی از آن است که افسران احساس می‌کنند کیفیت و اثربخشی پلیس به دلیل بهبود تنوع در میان صفوف آن، به طور منفی تحت تأثیر قرار گرفته است.

این بی‌میلی برای رسیدگی به کمبود نمایندگی گروه‌های نژادی، نشانه‌ای از یک مسئله گسترده‌تر برای نیرو‌های پلیس در کانادا است.

رفتار نژادپرستانه علیه ساکنان اقلیت نژادی در مونترال نتیجه تعصب فردی نیست، بلکه نتیجه یک سیستم سیاسی گسترده‌تر است که برخی از افراد را سزاوار خشونت دولتی می‌داند.

دستیابی به اصلاحات واقعی پلیس پیچیده است و با راه‌حل‌های سریع مانند دوربین‌های بدنی یا جمع‌آوری داده‌های مبتنی بر نژاد قابل حل نیست؛ در عوض، نیاز به یک تغییر اساسی در نحوه بحث در مورد جرم دارد.

انتهای پیام/