اندی برنهام شهردار پیشین منچستر، با کسب حمایت گسترده نمایندگان، اتحادیه‌های کارگری و شاخه‌های حزب کارگر، به رهبری این حزب انتخاب شد و قرار است روز دوشنبه جایگزین کی‌یر استارمر در مقام نخست‌وزیر بریتانیا شود.
انتظار می‌رود استارمر صبح دوشنبه با حضور در کاخ باکینگهام، استعفای خود را به چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، تقدیم کند و در همان روز، برنهام مأمور تشکیل دولت شود انتخابی که یکی دیگر از نشانه‌های تضعیف ارتباطات ایالات متحده با اروپا و به قدرت رسیدن مخالفان دونالد ترامپ محسوب می‌شود.

برنهام سیاستمداری عمل‌گرا و میانه‌رو محسوب می‌شود، هرچند ریشه‌هایی در جناح چپ حزب کارگر دارد.  او به دلیل سال‌ها شهرداری منچستر بزرگ، به دفاع از مناطق شمالی انگلستان مشهور است و به او لقب «پادشاه شمال را  داده‌اند.  برنهام از نظر رفتاری، معمولاً آرام، صریح و اهل گفت‌وگو توصیف می‌شود و نسبت به برخی سیاستمداران بریتانیایی کمتر وارد درگیری‌های لفظی می‌شود. تمرکز اصلی او بر واگذاری اختیارات بیشتر به مناطق، بهبود خدمات عمومی، حمل‌ونقل و کاهش نابرابری‌های منطقه‌ای است اما منتقدانش می‌گویند در سیاست خارجی تجربه کمتری دارد و برخی برنامه‌هایش هنوز جزئیات کافی ندارند.  

در مجموع، در فضای سیاسی بریتانیا او بیشتر به‌عنوان یک مدیر اجرایی عمل‌گرا با ارتباط خوب با مردم عادی شناخته می‌شود تا یک سیاستمدار جنجالی.

در سوی دیگر استارمر در دوران نخست‌وزیری به‌دلیل مشکلات اقتصادی، برخی تصمیم‌های غیرمحبوب و عملکرد ضعیف حزب در انتخابات محلی، بخش زیادی از محبوبیت اولیه خود را از دست داد و تحت فشار داخلی حزب کنار رفت. برنهام در مقابل، به‌عنوان شهردار منچستر توانست محبوبیت شخصی بالایی حفظ کند. 

نظرسنجی‌های پیش از انتخاب او به رهبری حزب نیز نشان می‌دادند که بخش قابل‌توجهی از افکار عمومی، برنهام را گزینه مناسب‌تری نسبت به استارمر برای رهبری حزب کارگر می‌دانستند. 

استارمر بیشتر یک مدیر تکنوکرات و محتاط بود که اولویتش ثبات و اداره دولت بود و برنهام یک سیاستمدار مردمی و محلی‌گرا است که بر کاهش شکاف میان لندن و سایر مناطق، تقویت خدمات عمومی و ارتباط نزدیک‌تر با رأی‌دهندگان تأکید می‌کند. او از نظر لحن و ارتباط با مردم معمولاً گرم‌تر و صمیمی‌تر از استارمر ارزیابی می‌شود، هرچند باید دید این محبوبیت محلی در مقام نخست‌وزیری تا چه حد در سطح ملی حفظ خواهد شد. 

اندی برنهام همچنین در ارتباط با صادق خان شهردار شناخته‌شده لندن سال‌هاست که همکاری نزدیکی داشته‌است. هر دو از چهره‌های شناخته‌شده حزب کارگر هستند و به‌عنوان شهرداران دو منطقه بزرگ (منچستر بزرگ و لندن) بارها در موضوعاتی مانند حمل‌ونقل، اختیارات بیشتر برای دولت‌های محلی، مسکن و تأمین بودجه شهری مواضع مشترک گرفته‌اند.

اما رابطه استارمر و صادق خان پرتنش بوده و در برخی موضوعات مانند سیاست‌های محیط‌زیستی، مالیات، جنگ غزه و بعضی مسائل داخلی حزب، اختلاف‌نظرهای جدی داشتند و صادق خان چندین بار به‌طور علنی از رهبری استارمر انتقاد کرده بود.

در حوزه سیاست خارجی استارمر تلاش می‌کرد رابطه کاری با ترامپ را حفظ کند و بر «رابطه ویژه» بریتانیا و آمریکا تأکید داشت که به همین دلیل مورد انتقاد رسانه‌ها و افکار عمومی قرار می گرفت اما برنهام از نظر فکری فاصله بیشتری با ترامپ دارد. او در گذشته از ترامپ انتقاد کرده و فضای سیاسی و عملکرد ترامپ را «قطبی و سمی» توصیف کرده بود. ترامپ نیز در نخستین واکنش خود، برنهام را «بیش از حد لیبرال» خواند و از سیاست‌های او انتقاد کرد.  

باید دید لابی‌های صهیونیستی می‌توانند در دوره نخست‌وزیری برنهام هم رابطه نزدیک لندن و واشنگتن را حفظ کنند یا همفکری برنهام با صادق خان انگلستان را به یکی از مخالفان تاثیرگذار سیاست‌های ویرانگر و جنگ‌افروزی‌های ترامپ تبدیل می‌کند؟