جنگ برای صلح یا صلح برای جنگ؟
عبدالرحیم اباذری
امسال اول ماه محرم الحرام 1448 هجری، مصادف با ایام پایان جنگ و انعقاد تفاهم نامه میان ایران و آمریکا شد که می تواند پیام خاص خود را داشته باشد. ما درطول تاریخ اسلام ، دو نوع نگاه و تفکر نسبت به جنگ و صلح داریم، نگاه نخستین، جنگ را برای قتل، غارت، تجاوز و تصرف سر زمین های دیگران و گسترش دامنه جعرافیای حاکمیتی خود می بیند، اما نگاه دوم پرهیز از جنگ است و اگر روزی مجبور به جنگ شود از باب دفاع در مقابل متجاوز می ایستد و هدف اصلی رسیدن به صلح ، تامین امنیت ، آرامش ، آسایش و رفاه برای مردم و جامعه خویش است؛ در رأس سردمداران اولی ابوسفیان، معاویه ، یزید، مغولان و در قرن اخیر استالین، لنین، هیتلر، صدام و امروز نتانیاهو و ترامپ قرار دارند و برای الگو گیریِ نگاه دوم می توان از سیره ی امامان معصوم علیهم الصلوه و السلام بهره برد.
رهبران نظام جمهوری اسلامی ایران ، در طول این 47 سال به پیروی از سیره و سنت حضرات معصومین علیهم السلام ، هیچ وقت به دنبال جنگ و خونریزی با کشورهای دیگر نبوده اند و اگر هم مورد تهاجم قرار گرفتند ، تنها به دفاع از کشور و مردم برخواسته اند. چنانکه در جنگ های تحمیلی هشت سال دفاع مقدس ، جنگ 21 روزه و 40 روزه ی اخیر از نزدیک شاهد این واقعیت و حقیقت بودیم.
البته سرزمین ایران در طول تاریخ نیز سابقه ی جنگ طلبی و شرارت نداشته و بر عکس همواره مورد تجاوز دیگران قرار می گرفته است با این تفاوت در دوران رژیم های سلطنتی، مناطق و شهرهای زیادی از پیکره آن جدا شدند، اما در نظام جمهوری اسلامی، رهبران و مسئولان با الهام از مکتب حسینی و فرهنگ شیعی ، مانع از این جنایت و خیانت شدند و پوزه متجاوزان را حسابی به خاک ذلت مالیدند.
همان طوری که امام حسین علیه السلام در طول نهضت عاشورا از شروع حرکت (مدینه تا کربلا ) دست به شمشیر نبرد و در فرصت های مناسب هم که می توانست از نقاط ضعف دشمن استفاده کند و ضربه کاری بر آنها وارد سازد، اقدام نکرد و همواره راه و روش گفتگو ، مذاکره و امر به معروف و نهی از منکر را پی گرفت؛ حتی در مقابل بعضی از اصحاب که پیشنهاد حمله به سپاه حُر دادند، فرمود: «من هرگز آغازگر جنگ نخواهم شد» جنگ روز عاشورا هم فقط جنبه ی دفاعی داشت و برای تحقق صلح و آرامش بود.
رهبر شهید انقلاب ما نیز، ، با الهام از همین سیره حسینیِ هیهات من الذله و سیره حسنیِ نرمش قهرمانانه در این بیست سال ( 1384 تا 1404 ) از دولت احمدی نژاد، روحانی، شهید رئیسی گرفته تا پزشکیان ، بطور مستمر و البته با فراز و فرود هایی موضوع مذاکره و گفتگو با آمریکا را پی می گرفت ، یعنی در همه این دولت ها با اجازه و اشراف ایشان ماجرای مذاکره با آمریکا پیش می رفت، برجام با چراغ سبز ایشان و مدیریت شهید لاریجانی ، به قول گفتنی؛ عرض بیست دقیقه در مجلس تصویب شد و جالب است همان روز شورای نگبان نیز آن را تأیید کرد، علاوه در دولت شهید رئیسی هم اجازه داده شد دوباره برجام احیا و دنبال بشود که از سوی تندروهای مجلس و غیره، شهیدان رئیسی و امیرعبداللهیان مورد هجمه واقع شدند.
البته رهبر شهید در بعضی اظهارات خویش، تشرها، هشدارها و مواضع منفی نسبت به ارتباط با آمریکا داشتند که معنا و مفهوم خاص خود را داشت و هیچ منافاتی با این سیره عملی نداشت و هر دو با هم قابل جمع و مکمل هم بودند.
با این که چند بار در هنگام مذاکره ، دشمن تجاوز و ترور را تکرار کرد و گستاخی را در حد شهادت رهبر و تعداد زیادی از فرماندهان، دانشمندان و عموم مردم به اوج رسانید ، اما رهبر معظم جدید نیز همان سیره سلف را در پیش گرفت و به رئیس جمهور و شورای عالی امنیت ملی اجازه گفتگو و مذاکره داد که امروز شاهد نتیجه آن در قالب تفاهم نامه هستیم.
مردم شریف ایران، رهبران و مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران، چون پیروان راستین اهل بیت و امام حسین علیهم السلام هستند، هرگز آغازگر جنگ نبوده و نخواهند شد؛ اما اگر تجاوزی دوباره رخ دهد، به یقین در دفاع از میهن این بار درس عبرتِ شگفتانه تری به متجاوزان خواهند داد، به عبارت دیگر مردم و رهبران ایران جنگ را برای صلح می خواهند که لازمه اش گفتگو، مذاکره و دیپلماسی است بر خلاف دیکتاتورها که جنگ را برای جنگ و حتی صلح را هم برای جنگ می پندارند و خیال می کنند تا دنیا هست باید جنگید؛
در پایان از اعضای شورای عالی امنیت ملی و به ویژه از رئیس جمهور محترم آقای دکتر پزشکیان که در این شرایط سرنوشت ساز و حساس از آبروی خویش هزینه کردند و شجاعانه و مخلصانه این مسئولیت خطیر را بر عهده گرفتند از اعماق دل و جان تشکر می کنیم و برایشان آرزوی فتح و پیروزی داریم. روشن است که مردم ایران این ایثار و فداکاری را هرگز فراموش نخواهند کرد.
29 خرداد 1405
∎
عبدالرحیم اباذری
امسال اول ماه محرم الحرام 1448 هجری، مصادف با ایام پایان جنگ و انعقاد تفاهم نامه میان ایران و آمریکا شد که می تواند پیام خاص خود را داشته باشد. ما درطول تاریخ اسلام ، دو نوع نگاه و تفکر نسبت به جنگ و صلح داریم، نگاه نخستین، جنگ را برای قتل، غارت، تجاوز و تصرف سر زمین های دیگران و گسترش دامنه جعرافیای حاکمیتی خود می بیند، اما نگاه دوم پرهیز از جنگ است و اگر روزی مجبور به جنگ شود از باب دفاع در مقابل متجاوز می ایستد و هدف اصلی رسیدن به صلح ، تامین امنیت ، آرامش ، آسایش و رفاه برای مردم و جامعه خویش است؛ در رأس سردمداران اولی ابوسفیان، معاویه ، یزید، مغولان و در قرن اخیر استالین، لنین، هیتلر، صدام و امروز نتانیاهو و ترامپ قرار دارند و برای الگو گیریِ نگاه دوم می توان از سیره ی امامان معصوم علیهم الصلوه و السلام بهره برد.
رهبران نظام جمهوری اسلامی ایران ، در طول این 47 سال به پیروی از سیره و سنت حضرات معصومین علیهم السلام ، هیچ وقت به دنبال جنگ و خونریزی با کشورهای دیگر نبوده اند و اگر هم مورد تهاجم قرار گرفتند ، تنها به دفاع از کشور و مردم برخواسته اند. چنانکه در جنگ های تحمیلی هشت سال دفاع مقدس ، جنگ 21 روزه و 40 روزه ی اخیر از نزدیک شاهد این واقعیت و حقیقت بودیم.
البته سرزمین ایران در طول تاریخ نیز سابقه ی جنگ طلبی و شرارت نداشته و بر عکس همواره مورد تجاوز دیگران قرار می گرفته است با این تفاوت در دوران رژیم های سلطنتی، مناطق و شهرهای زیادی از پیکره آن جدا شدند، اما در نظام جمهوری اسلامی، رهبران و مسئولان با الهام از مکتب حسینی و فرهنگ شیعی ، مانع از این جنایت و خیانت شدند و پوزه متجاوزان را حسابی به خاک ذلت مالیدند.
همان طوری که امام حسین علیه السلام در طول نهضت عاشورا از شروع حرکت (مدینه تا کربلا ) دست به شمشیر نبرد و در فرصت های مناسب هم که می توانست از نقاط ضعف دشمن استفاده کند و ضربه کاری بر آنها وارد سازد، اقدام نکرد و همواره راه و روش گفتگو ، مذاکره و امر به معروف و نهی از منکر را پی گرفت؛ حتی در مقابل بعضی از اصحاب که پیشنهاد حمله به سپاه حُر دادند، فرمود: «من هرگز آغازگر جنگ نخواهم شد» جنگ روز عاشورا هم فقط جنبه ی دفاعی داشت و برای تحقق صلح و آرامش بود.
رهبر شهید انقلاب ما نیز، ، با الهام از همین سیره حسینیِ هیهات من الذله و سیره حسنیِ نرمش قهرمانانه در این بیست سال ( 1384 تا 1404 ) از دولت احمدی نژاد، روحانی، شهید رئیسی گرفته تا پزشکیان ، بطور مستمر و البته با فراز و فرود هایی موضوع مذاکره و گفتگو با آمریکا را پی می گرفت ، یعنی در همه این دولت ها با اجازه و اشراف ایشان ماجرای مذاکره با آمریکا پیش می رفت، برجام با چراغ سبز ایشان و مدیریت شهید لاریجانی ، به قول گفتنی؛ عرض بیست دقیقه در مجلس تصویب شد و جالب است همان روز شورای نگبان نیز آن را تأیید کرد، علاوه در دولت شهید رئیسی هم اجازه داده شد دوباره برجام احیا و دنبال بشود که از سوی تندروهای مجلس و غیره، شهیدان رئیسی و امیرعبداللهیان مورد هجمه واقع شدند.
البته رهبر شهید در بعضی اظهارات خویش، تشرها، هشدارها و مواضع منفی نسبت به ارتباط با آمریکا داشتند که معنا و مفهوم خاص خود را داشت و هیچ منافاتی با این سیره عملی نداشت و هر دو با هم قابل جمع و مکمل هم بودند.
با این که چند بار در هنگام مذاکره ، دشمن تجاوز و ترور را تکرار کرد و گستاخی را در حد شهادت رهبر و تعداد زیادی از فرماندهان، دانشمندان و عموم مردم به اوج رسانید ، اما رهبر معظم جدید نیز همان سیره سلف را در پیش گرفت و به رئیس جمهور و شورای عالی امنیت ملی اجازه گفتگو و مذاکره داد که امروز شاهد نتیجه آن در قالب تفاهم نامه هستیم.
مردم شریف ایران، رهبران و مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران، چون پیروان راستین اهل بیت و امام حسین علیهم السلام هستند، هرگز آغازگر جنگ نبوده و نخواهند شد؛ اما اگر تجاوزی دوباره رخ دهد، به یقین در دفاع از میهن این بار درس عبرتِ شگفتانه تری به متجاوزان خواهند داد، به عبارت دیگر مردم و رهبران ایران جنگ را برای صلح می خواهند که لازمه اش گفتگو، مذاکره و دیپلماسی است بر خلاف دیکتاتورها که جنگ را برای جنگ و حتی صلح را هم برای جنگ می پندارند و خیال می کنند تا دنیا هست باید جنگید؛
در پایان از اعضای شورای عالی امنیت ملی و به ویژه از رئیس جمهور محترم آقای دکتر پزشکیان که در این شرایط سرنوشت ساز و حساس از آبروی خویش هزینه کردند و شجاعانه و مخلصانه این مسئولیت خطیر را بر عهده گرفتند از اعماق دل و جان تشکر می کنیم و برایشان آرزوی فتح و پیروزی داریم. روشن است که مردم ایران این ایثار و فداکاری را هرگز فراموش نخواهند کرد.
29 خرداد 1405