نخستین رویداد ملی ایروفبلب با تمرکز بر دو حوزه توربوفن و بازوی رباتیک و با مشارکت گسترده دانشجویان دانشگاههای کشور برگزار شد. بهنام انبارلویی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و رئیس آزمایشگاه ایروفبلب در گفتوگو با آناتک، اهداف، دستاوردها و نقش این رویداد در توسعه فناوری و توانمندسازی دانشجویان را تشریح کرد.
انبارلویی، درباره فلسفه شکلگیری این رویداد اظهار کرد: «اصلاً ماهیت ایجاد رویداد به خاطر این بوده که ما بتوانیم بحثهای توسعه فناوری را بیشتر در دانشگاهها پیش ببریم. دانشگاههای ما محل تجمع نخبگان کشور هستند، منتها یکی از چالشهایی که امروزه دانشگاهها با آن درگیرند، بحث کارهای عملیاتی و واقعی است.»
وی افزود: «در رویکردی که دنبال میکنیم، یعنی رویکرد اصطلاحاً رپید پروتوتایپینگ یا نمونهسازی سریع، هدف این رویداد این بوده که دو سه تا از مسائل واقعی کشور بهعنوان یک چالش برای دانشجویانی که در این حوزهها تحصیلات آکادمیک انجام میدهند مطرح شود و افرادی که فکر میکنند پتانسیل حل مسئله دارند، بتوانند دور هم جمع شوند، تیمآپ کنند و محصول بسازند.»
انبارلویی ادامه داد: «هدف ما این بود که ترسِ "ما نمیتوانیم بسازیم" در میان دانشجویان از بین برود. وقتی یک بار محصولی را میسازند، اعتمادبهنفس پیدا میکنند. هدف ما همین بوده که این افراد دور هم جمع شوند، کار تیمی را یاد بگیرند و تجربه عملی کسب کنند.»
وی با اشاره به استقبال دانشجویان از نخستین دوره این رویداد گفت: «با وجود اینکه این اولین دوره رویداد بود، خودمان هم با احتیاط بیشتری جلو میرفتیم تا ببینیم چه بازخوردی دریافت میکنیم، اما بیش از ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ نفر در این رویداد ثبتنام کردند.»
رئیس آزمایشگاه ایروفبلب درباره رشتههای تحصیلی شرکتکنندگان توضیح داد: «بیشترین میزان استقبال از سوی دانشجویان دانشکدههای مکانیک، هوافضا، مواد و برق بود. ما دو حوزه اصلی داشتیم؛ یکی حوزه توربوفنها و دیگری بازوی رباتیک. در بخش بازوی رباتیک، مباحث کنترلی بیشتر مورد توجه دانشجویان برق و مکانیک قرار گرفت و در بخش موتورهای توربوفن نیز دانشجویان هوافضا حضور پررنگی داشتند.»
وی در پاسخ به پرسشی درباره نقش هوش مصنوعی در پروژههای شرکتکنندگان اظهار کرد: «امروز هوش مصنوعی یک ابزار است. تقریباً در هر رشته مهندسی که وارد شوید، دیگر دوران طراحی صرفاً با اتکا به یک رشته خاص گذشته است. همه کارها بینرشتهای شدهاند و همین بینرشتهای بودن باعث شده هوش مصنوعی به یک ابزار مهم تبدیل شود.»
انبارلویی افزود: «بسیاری از تیمها در طراحیهای خود از هوش مصنوعی استفاده کردهاند. قبلاً برای پیدا کردن نقشهها، طراحیها و مدلها باید در کتابخانهها و میان اسناد کاغذی جستوجو میکردیم، اما امروز از پایگاههای داده و ابزارهای هوش مصنوعی برای طراحی، بهینهسازی و مراحل اولیه توسعه محصول استفاده میشود. همانطور که نسلهای قبل از گوگل استفاده میکردند، نسل امروز نیز از هوش مصنوعی برای انجام کارهای مختلف بهره میبرد و هرچه کار جنبه فنی و تحقیقاتی بیشتری پیدا کند، نقش آن نیز پررنگتر میشود.»
وی درباره اهمیت پروژههای حوزه توربوفن گفت: «توربوفنها میتوانند در صنایع مختلف مفید واقع شوند و بخشی از خلأهای موجود را پوشش دهند. همانطور که دکتر آهنگ نیز اشاره کردند، در صنایع هوایی و هوافضای کشور یکی از مسائل مهم، موضوع موتور است. البته کاربرد این فناوری تنها به حوزه هوافضا محدود نمیشود و در صنایع نفت و گاز و همچنین صنایع تولید برق نیز کاربرد دارد.»
رئیس آزمایشگاه ایروفبلب ادامه داد: «در نیروگاهها نیز در مقیاسهای بزرگ با همین نوع موتورها سروکار داریم. من از یکی از تیمهای حاضر در مرحله نهایی پرسیدم که مقیاس نمونه ساختهشده نسبت به نمونه واقعی چقدر است و آنها پاسخ دادند که مقیاس یک به ۵۰ است؛ یعنی نمونه واقعی ۵۰ برابر بزرگتر بوده و در مقیاس عملیاتی برق تولید میکند.»
وی با اشاره به چالشهای فناورانه کشور در این حوزه گفت: «ما در بخشهای مختلف این حوزه با ضعفهایی مواجه هستیم. بسیاری از قطعات هنوز وارداتی هستند و دانش فنی تولید داخلی آنها در کشور وجود ندارد. اگر هر یک از این دانشجویان بتوانند حتی روی یک محصول کوچک در این حوزه تسلط پیدا کنند و آن را به مرحله اجرا برسانند، به نظر من این رویداد به هدف خود رسیده است. بیش از این نیز نباید از یک رویداد انتظار داشت.»
انبارلویی با تأکید بر نقش سرمایهگذاران در ادامه مسیر توسعه فناوری اظهار کرد: «از این مرحله به بعد، زمین بازی متعلق به سرمایهگذاران است. آنها باید روی این تیمها سرمایهگذاری کنند، امکانات و منابع مالی در اختیارشان قرار دهند تا بتوانند نمونههای واقعی را بسازند.»
وی افزود: «برای مثال، آلیاژی که در ساخت یک بلید توربین استفاده میشود الزاماً با مواد اولیه مورد استفاده در نمونههای اولیه یکسان نیست. البته امکان حرکت به سمت این فناوریها نیز وجود دارد و این مسیر در حال توسعه است.»
رئیس آزمایشگاه ایروفبلب در پایان گفت: «اکنون در حال پیشبرد پروژههایی در حوزه تولید قطعات فلزی هستیم تا امکان ساخت آلیاژهای مختلف نیز فراهم شود، اما این فرآیند هزینهبر است. برای مثال، ساخت یک قطعه تیتانیومی ممکن است دهها یا حتی صدها میلیون تومان هزینه داشته باشد و در مراحل اولیه تحقیق و توسعه امکانپذیر نباشد. با این حال، اگر سرمایهگذاران احساس کنند که یک نیاز واقعی برطرف میشود، میتوانند روی این تیمها سرمایهگذاری کنند تا نمونههای واقعی ساخته شود، آزمونهای عملیاتی انجام گیرد و توسعه فناوری بهصورت گامبهگام پیش برود.»
انتهای پیام/