به گزارش ایسنا،  در طول دو دهه گذشته، راه‌آهن پرسرعت از یک فناوری حمل‌ونقل ویژه، به هسته مرکزی استراتژی زیرساخت ملی تبدیل شده است. کشورها به دلایل گوناگون، از کاهش تقاضای پروازهای داخلی گرفته تا بهبود ارتباطات بین قطب‌های اقتصادی اصلی، ایجاد این شبکه‌ها را دنبال کرده‌اند. نتیجه، شکاف جهانی قابل توجهی بین کشورهایی است که سرمایه‌گذاری زیادی در راه‌آهن پرسرعت کرده‌اند و کشورهایی که تا حد زیادی در حاشیه مانده‌اند.

چین: غول راه‌آهن پرسرعت

بر اساس داده‌های ۲۰۲۴ اتحادیه بین‌المللی راه‌آهن (UIC) در مورد طول راه‌آهن پرسرعت نصب‌ شده، چین ۴۰ هزار و ۴۹۳ کیلومتر راه‌آهن پرسرعت ساخته است که به آن شبکه‌ای بزرگتر از مجموع تمام کشورهای دیگر می‌دهد. کشورهای دیگر با فاصله قابل توجهی نسبت به چین قرار گرفته‌اند، به طوری که اسپانیا در رتبه‌ دوم کشورهایی با بیشترین طول راه‌آهن پرسرعت، ۳۹۹۳ کیلومتر راه آهن پرسرعت ساخته است.

راه‌آهن پرسرعت عموما به خطوط مسافربری مانند قطارهای گلوله‌ای معروف شینکانسن ژاپن اشاره دارد که قادر به حرکت با سرعت حداقل ۲۰۰ کیلومتر در ساعت (۱۲۴ مایل در ساعت) هستند.

گسترش راه‌آهن چین یکی از بزرگترین پروژه‌های زیرساختی در تاریخ مدرن بوده است. از اواخر دهه ۲۰۰۰، این کشور به سرعت شهرهای بزرگ را از طریق یک شبکه ملی که برای کاهش زمان سفر و حمایت از رشد اقتصادی طراحی شده، به هم متصل کرده است. این شبکه، مناطق شهری اصلی از جمله گوانگژو، شانگهای و ووهان را به هم متصل می‌کند.

بر اساس گزارش وب‌سایت ویژوال کپیتالیست، این جدول داده‌ها، کشورها را بر اساس طول کل راه‌آهن پرسرعت فعال آنها تا سال ۲۰۲۴ رتبه‌بندی می‌کند.

ستاره راه‌آهن پرسرعت اروپا

در اروپا، هیچ کشوری به اندازه اسپانیا که تا سال ۲۰۲۴، راه آهن به سرعت به طول ۳۹۹۳ کیلومتر ساخته بود، راه‌آهن پرسرعت را به طور گسترده‌تری راه‌اندازی نکرده است.

خطوط پرسرعت بارسلونا-مادرید که در سال ۲۰۰۸ معرفی شد، به کاهش انتشار کربن کمک کرده است، زیرا مسافران به جای پروازهای کوتاه بین دو شهر بزرگ کشور، راه‌آهن را انتخاب کرده‌اند.

برخلاف سیستم ساحلی محور چین، شبکه ریلی پرسرعت اسپانیا در اطراف مادرید که در مرکز کشور واقع شده، متمرکز شده است. این امر برای مسافرانی که امیدوارند پایتخت را دور بزنند، مانند مسافرانی که بین بارسلونا و والنسیا یا آلیکانته و مالاگا سفر می‌کنند، یک مانع ایجاد می‌کند.

کمبود راه‌آهن پرسرعت در قاره آمریکا

راه‌آهن پرسرعت در خارج از منطقه اوراسیا نادر است. از ۱۰ شبکه ریلی پرسرعت بزرگ جهان، هشت مورد در اروپا یا آسیا واقع شده‌اند که نشان می‌دهد این زیرساخت‌ها با وجود دهه‌ها بحث در مناطق دیگر، چقدر متمرکز باقی مانده‌اند.

در آفریقا، چالش تا حد زیادی مربوط به منابع بوده است. مراکش (با ۱۸۶ کیلومتر راه آهن پرسرعت) تنها کشوری است که تا سال ۲۰۲۴، راه‌آهن پرسرعت در حال فعالیت دارد، در حالی که سایر کشورها پروژه‌های زیرساختی ضروری‌تری را در اولویت قرار داده‌اند.

در همین حال، در قاره آمریکا، راه‌آهن پرسرعت به دلیل سیستم‌های حمل و نقلی که بزرگراه‌ها و سفرهای خودرویی را بر راه‌آهن بین شهری اولویت می‌دهند، عقب مانده است. آمریکا تنها ۷۳۵ کیلومتر راه‌آهن پرسرعت در حال بهره‌برداری دارد، زیرا پروژه‌هایی که مدت‌ها قبل در کالیفرنیا برنامه‌ریزی شده بودند، هنوز به ثمر نرسیده‌اند.

انتهای پیام