به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سیانان، نقاش بریتانیایی، دیوید هاکنی، که پرترههای پرانرژی و تصویرهای آفتابیاش از زندگی روزمره او را به یکی از محبوبترین چهرههای هنر معاصر تبدیل کرده بود، در ۸۸ سالگی درگذشت.
طبق بیانیهای که توسط مدیر روابط عمومی قدیمی او، اریکا بولتون، در اختیار سیانان قرار گرفته است، این هنرمند روز پنجشنبه یک ماه مانده به تولد 89 سالگیاش «در آرامش در خانه» درگذشت.
هاکنی در سال ۱۹۳۷ در شهر بردفورد بریتانیا به دنیا آمد. او ابتدا در مدرسه هنری محلی خود تحصیل کرد و سپس در کالج معتبر سلطنتی هنر لندن ادامه تحصیل داد. او از همان ابتدای کار هنریاش موفق بود و بهزودی به لسآنجلس نقل مکان کرد؛ جایی که بخش زیادی از دهه ۱۹۶۰ را در آن گذراند و در نهایت ساکن شد.
او در حالی که در دانشگاههای مختلف آمریکا تدریس میکرد، به یکی از چهرههای مهم جنبش «پاپ آرت» تبدیل شد. مانند بسیاری از هنرمندان همدورهاش، آثار او نیز پر از رنگهای روشن و خطوط پویا بود. اما برخلاف هنرمندانی مانند اندی وارهول که بیشتر به مصرفگرایی و جامعه مصرفی میپرداختند، هاکنی بیشتر بر محیط اطراف و زندگی روزمره تمرکز داشت.
دیوید هاکنی و اندی وارهول
سبک واقعگرایانه و شخصی او شامل خودنگارهها، طبیعت بیجان و تصویر دوستان و معشوقههایش بود. بعدها حتی سگهای نژاد داشهوند، استنلی و بوجی، را نیز در مجموعهای از نقاشیها جاودانه کرد.
از مشهورترین آثار او مجموعهای از نقاشیهای استخرهای شنا است که حس لحظهای متوقفشده در زمان را منتقل میکنند. آثار او بسیار متنوع بودند و شامل عکاسی، چاپ دستی و طراحی صحنه برای باله و اپرا نیز میشدند. در دهه ۱۹۸۰ نیز کولاژهای عکاسی تولید کرد و بسیاری از نقاشیهای منظره انتزاعیتر او در سالهای بعد نیز با استقبال روبهرو شدند.
هاکنی بخش زیادی از آثارش را نزد خود نگه داشت و بنیادی برای مدیریت آنها تأسیس کرد. با این حال، آثاری که وارد بازار شدند در سالهای اخیر به قیمتهای بسیار بالایی فروخته شدند.
در سال ۲۰۱۸، اثر «پرتره یک هنرمند (استخر با دو فیگور)» به قیمت ۹۰.۳ میلیون دلار فروخته شد و برای مدتی گرانترین اثر یک هنرمند زنده در حراجی شد. سال بعد نیز نقاشی «هنری گلدزهاهر و کریستوفر اسکات» به قیمت ۴۹.۵ میلیون دلار و اثر «نیکولز کنیون» بیش از ۴۱ میلیون دلار فروخته شد.
با این حال، خود هاکنی هرگز علاقه زیادی به جنبه تجاری هنر نداشت. او حتی از فروش یکی از نقاشیهای مشهور استخرش تنها ۱۸ هزار دلار در سال ۱۹۷۲ بهره برد، در حالی که بعدها ارزش آن بسیار افزایش یافت. او تا سالهای پایانی عمرش همچنان به کار ادامه میداد و میگفت هر روز چندین ساعت نقاشی میکشد.
او در گفتوگویی در سال ۲۰۱۷ گفته بود: «من کاملاً از این کار خوشحالم. وقتی در استودیو هستم احساس میکنم ۳۰ سالهام، برای همین هر روز میآیم و کار میکنم.»
هاکنی که همیشه اهل تجربهگرایی بود، در سالهای اخیر از آیپد برای خلق آثار هنری استفاده میکرد. او بخش زیادی از دوران همهگیری کووید-۱۹ را در نرماندی فرانسه گذراند و مجموعهای از آثار دیجیتال از طبیعت اطراف خلق کرد که بعدها در گالریهای بزرگی مانند آکادمی سلطنتی لندن و موزه دییانگ سانفرانسیسکو به نمایش درآمدند.
با موهای بلوند (و بعدها خاکستری)، عینک بزرگ و اغلب سیگاری در دست، هاکنی یکی از چهرههای بسیار شناختهشده دنیای هنر بود. در طول زندگیاش چندین نمایشگاه بزرگ از آثارش برگزار شد، از جمله نمایشگاه سال ۲۰۱۷ که در لندن، پاریس و نیویورک برگزار شد.
مدیر تیت بریتانیا، الکس فارکارسون، او را «هنرمندی بینهایت خلاق» توصیف کرد که «به ما لذت دیدن و توجه به چیزهایی را یاد داد که دیگران کمتر میبینند.»
او از پرافتخارترین هنرمندان بریتانیا بود و جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله عضویت در آکادمی سلطنتی و جایزه پریمیوم ایمپریاله ژاپن.
اگرچه او لقب شوالیه را نپذیرفت، اما در سال ۲۰۱۲ عضو «نشان افتخار» ملکه الیزابت دوم شد. او حتی در یکی از مراسمهای این مجموعه در کاخ باکینگهام با دمپاییهای زرد رنگ کروکس حاضر شد.
اریکا بولتون در بیانیه خود گفت هاکنی یکی از مهمترین چهرههای هنر معاصر در قرن بیستم و بیستویکم بود و میراث او نشاندهنده عشق به زندگی، شوخطبعی، سخاوت و کنجکاوی بیپایان اوست؛ چیزی که خودش آن را در جمله معروفش خلاصه میکرد: «زندگی را دوست داشته باش.»
5959
∎