به گزارش روابط عمومی اداره کل بهزیستی کردستان، تیم تخصصی مداخلات در بحران اورژانس اجتماعی دیواندره به سرپرستی نسرین ویسی و با همراهی کارشناسان روانشناسی و مددکاری اجتماعی، با حضور در میادین، تقاطعها و مراکز تجمع کارگاهی، طرح شناسایی و ساماندهی کودکان کار را اجرا کرد.
مسئول اورژانس اجتماعی دیواندره در این باره گفت: هدف از اجرای این گشتها، شناسایی زودهنگام کودکان در معرض آسیب و پیشگیری از تبدیل اشتغالهای فصلی به آسیبهای اجتماعی پایدار است.
نسرین ویسی افزود: بررسیهای میدانی نشان داد تمامی کودکان شناساییشده دارای سرپرست بوده و هیچ مورد حاد بیسرپرستی یا بدسرپرستی نیازمند مداخله فوری مشاهده نشده است.
وی ادامه داد: بیشتر این کودکان در حال تحصیل هستند و حضور آنان در بازار کار عمدتاً به دلایل اقتصادی محدود، فعالیتهای فصلی و در برخی موارد به صورت موقت و با اطلاع خانوادهها انجام میشود.
به گفته وی، برای تمامی کودکان شناساییشده پرونده حمایتی در سامانه تخصصی تشکیل شده تا روند تحصیلی و وضعیت رفاهی آنان در سال تحصیلی آینده مورد رصد و پیگیری قرار گیرد.
مسئول اورژانس اجتماعی دیواندره اظهار کرد: در جریان این گشتها، غربالگری وضعیت خشونت خانگی، غفلت و سوءرفتار نیز انجام شد که نتایج آن نشان داد هیچیک از کودکان دارای شرایط پرخطر نیازمند جداسازی فوری از خانواده نیستند.
در ادامه این مأموریت، کارشناسان اورژانس اجتماعی با حضور در محل فعالیت کودکان، کارفرمایان را نسبت به پیامدهای حقوقی، انتظامی و اجتماعی بهکارگیری کودکان آگاه کرده و مسئولیتهای مدنی و کیفری ناشی از بروز حوادث احتمالی برای کودکان را به آنان یادآور شدند.
کارشناس روانشناسی تیم اعزامی نیز گفت: آموزش چهرهبهچهره خانوادهها و کارفرمایان در محیطهای کاری میتواند نقش مؤثری در کاهش آسیبها و افزایش آگاهی نسبت به مخاطرات کار کودکان داشته باشد.
میلاد مرادخانی افزود: آگاهسازی مستقیم خانوادهها موجب حساسیت بیشتر آنان نسبت به حقوق کودکان و خطرات پنهان محیطهای کاری میشود.
همچنین ادریس مولودی، کارشناس مددکاری اجتماعی، بر ضرورت تداوم این گشتها تأکید کرد و گفت: ثبت و پیگیری مستمر پروندهها، زمینه طراحی و اجرای مداخلات حمایتی هدفمند برای خانوادههای در معرض خطر را پیش از آغاز سال تحصیلی جدید فراهم میکند.
اورژانس اجتماعی دیواندره با رویکرد پیشگیرانه و مبتنی بر آگاهسازی، تلاش دارد با جلب مشارکت خانوادهها و افزایش بازدارندگی در برابر بهکارگیری کودکان، گام مؤثری در راستای کاهش کار کودک و ارتقای سلامت اجتماعی بردارد.
