به همین دلیل دیدار برزیل و مراکش در آغاز مسیر دو تیم در جام جهانی ۲۰۲۶، تنها یک مسابقه گروهی نیست. این تقابل، برخورد دو روایت متفاوت از فوتبال جهان است؛ یکی قدرتی که دهه‌ها بر قله ایستاده و دیگری تیمی که می‌خواهد ثابت کند موفقیتش اتفاقی نبوده است.

برزیل با پنج قهرمانی همچنان پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی محسوب می‌شود. با این حال، واقعیتی وجود دارد که برای هواداران سلسائو چندان خوشایند نیست؛ آخرین قهرمانی آنها به سال ۲۰۰۲ برمی‌گردد. بیش از دو دهه انتظار برای کشوری که فوتبال بخشی از هویت ملی آن است، زمان کمی نیست. در چهار مورد از پنج جام جهانی اخیر، برزیل پیش از رسیدن به نیمه‌نهایی حذف شده و همین موضوع باعث شد مدیران فدراسیون فوتبال این کشور سراغ یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ بروند: کارلو آنچلوتی.

آنچلوتی در شرایطی هدایت برزیل را برعهده گرفت که تیم ملی این کشور طی سال‌های اخیر بی‌ثباتی زیادی را تجربه کرده بود. تغییرات مداوم روی نیمکت و نتایج نوسانی باعث شده بود سلسائو بخشی از ابهت همیشگی خود را از دست بدهد. اما مربی ایتالیایی تلاش کرده آرامش را به اردو بازگرداند؛ همان ویژگی‌ای که بسیاری معتقدند رمز موفقیت او در طول دوران مربیگری‌اش بوده است.

در سوی دیگر میدان، مراکش قرار دارد؛ تیمی که چهار سال پیش در قطر تاریخ‌ساز شد. اطلسی‌ها با رسیدن به نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ نه‌تنها بهترین نتیجه تاریخ فوتبال کشورشان را ثبت کردند، بلکه به نخستین تیم آفریقایی و عربی تبدیل شدند که به جمع چهار تیم برتر جهان راه یافت. آن موفقیت دیگر یک شگفتی زودگذر نبود؛ بلکه نقطه آغاز تغییر نگاه جهان به فوتبال مراکش محسوب می‌شد.

اما بزرگ‌ترین چالش مراکش از آن زمان تاکنون این بوده است: آیا آن تیم یک استثنا بود یا آغاز یک عصر جدید؟ دیدار مقابل برزیل شاید بهترین فرصت برای پاسخ دادن به این سوال باشد.

گذری به گذشته

نکته جالب اینکه تاریخ این دو تیم بار‌ها به شکل عجیبی به هم گره خورده است. تنها دیدار آنها در جام جهانی به سال ۱۹۹۸ بازمی‌گردد؛ زمانی که برزیل با نسل طلایی خود و ستارگانی مانند رونالدو، ریوالدو و ببتو با نتیجه ۳ بر صفر مراکش را شکست داد. همان جامی که در نهایت برزیل تا فینال پیش رفت.

اما اگر به گذشته نزدیک‌تر نگاه کنیم، داستان متفاوت است. آخرین رویارویی دو تیم در سال ۲۰۲۳ برگزار شد و این بار مراکش بود که با پیروزی ۲ بر ۱ برابر برزیل جشن گرفت. آن مسابقه چند ماه پس از درخشش تاریخی مراکش در قطر برگزار شد و بسیاری آن را نشانه‌ای دانستند که موفقیت این تیم کاملا واقعی است.

در مجموع، دو تیم تاکنون سه بار مقابل هم قرار گرفته‌اند؛ برزیل دو بار برنده شده و مراکش یک پیروزی در کارنامه دارد. با این حال، برای نخستین بار شاید فاصله میان آنها تا این اندازه کم باشد.

تقابل دو مکتب فوتبالی

از نظر فنی نیز این مسابقه یکی از جذاب‌ترین نبرد‌های مرحله گروهی به شمار می‌رود. برزیل همچنان از استعداد‌های هجومی فراوانی بهره می‌برد و بازیکنانی مانند وینیسیوس جونیور می‌توانند در هر لحظه سرنوشت بازی را تغییر دهند. در مقابل، مراکش تیمی منظم، فشرده و بسیار سخت‌جان است؛ تیمی که در جام جهانی ۲۰۲۲ اسپانیا، پرتغال و بلژیک را متوقف کرد و نشان داد برای مقابله با قدرت‌های بزرگ برنامه مشخصی دارد.

شاید جذاب‌ترین بخش ماجرا همین تضاد سبک‌ها باشد. برزیل به دنبال کنترل بازی، مالکیت توپ و خلق موقعیت است. مراکش، اما در سال‌های اخیر ثابت کرده که از دفاع منسجم و ضدحملات سریع، سلاحی مرگبار ساخته است. بازیکنانی مانند اشرف حکیمی و براهیم دیاز این توانایی را دارند که تنها با یک انتقال سریع، جریان مسابقه را تغییر دهند.

برای برزیل، این مسابقه آغاز مسیر رسیدن به رویای قهرمانی ششم است؛ رویایی که بیش از دو دهه تحقق نیافته است. برای مراکش، اما این بازی فرصتی است تا به جهان فوتبال یادآوری کند که دیگر نباید از آنها با عنوان «شگفتی» یاد کرد.

شاید به همین دلیل است که این مسابقه فراتر از یک بازی گروهی به نظر می‌رسد. اینجا جدال سنت و تحول است؛ رویارویی پرافتخارترین تیم تاریخ فوتبال با تیمی که می‌خواهد آینده فوتبال جهان را از نو تعریف کند.

وقتی سوت آغاز در ورزشگاه مت‌لایف به صدا درآید، برزیل برای بازگرداندن شکوه گذشته به میدان می‌رود و مراکش برای اثبات اینکه آینده از آنِ اوست.