ایده زندگی خارج از زمین دیگر تنها رویایی در ذهن نویسندگان داستانهای علمیتخیلی نیست، بلکه به هدفی تبدیل شده است که آژانسهای فضایی جهان با سرعت در مسیر تحقق آن گام برمیدارند.
به گزارش اعتمادآنلاین، رسانههای عربی خبر دادند، با افزایش جاهطلبیها برای حضور دائمی انسان روی کرههای ماه و مریخ، یک پرسش علمی جذاب پیش میآید: آیا انسانها روزی خواهند توانست در فضا صاحب فرزند شوند؟
در سالهای اخیر، ناسا از برنامههای بلندپروازانهای برای گسترش حضور انسان در خارج از کره زمین رونمایی کرده است.
این سازمان در ماه مه گذشته جزئیات پروژهای به ارزش حدود ۲۰ میلیارد دلار را برای ساخت یک پایگاه دائمی روی سطح ماه اعلام کرد؛ پایگاهی که قرار است با انرژی هستهای و خورشیدی فعالیت کند.
ناسا همچنین هدفگذاری کرده است که تا سال ۲۰۳۲ انسانها بتوانند در سکونتگاههای نیمهدائمی روی ماه زندگی کنند.
اما این بلندپروازیها به ماه محدود نمیشود. ناسا همچنان در حال توسعه برنامههایی برای اعزام نخستین ماموریت سرنشیندار به مریخ است؛ سفری که ممکن است هفت تا ۱۰ ماه به طول انجامد و فصل تازهای در اکتشافات فضایی رقم بزند.
با این حال، تشکیل جوامع انسانی خارج از زمین تنها به تامین مسکن، انرژی و غذا محدود نمیشود، بلکه مستلزم درک توانایی انسان برای تولیدمثل در محیطهایی است که تفاوتهای بنیادینی با شرایط طبیعی زندگی روی زمین دارند.
پژوهشگران اشاره میکنند که ماه و مریخ فاقد سپرهای حفاظتی طبیعی زمین، یعنی جو و میدان مغناطیسی، هستند.
در نتیجه، ساکنان احتمالی این اجرام آسمانی در معرض سطوح بالاتری از پرتوهای کیهانی و فضایی قرار خواهند گرفت.
علاوه بر این، گرانش کمتر در این محیطها پرسشهای مهمی درباره تاثیر آن بر باروری، بارداری و رشد جنین مطرح کرده است.
اگرچه دانشمندان تاکنون مطالعات متعددی روی سلولها و موجودات زنده هنگام شبیهسازیشده فضایی انجام دادهاند، اما بارداری انسان در خارج از زمین همچنان حوزهای ناشناخته است و پرسشهای علمی فراوانی پیرامون آن وجود دارد.
کارشناسان معتقدند پاسخ به این پرسشها برای آینده حضور بلندمدت بشر در فضا ضروری خواهد بود. اگر انسان بخواهد روزی مستعمرات پایداری روی ماه یا مریخ احداث کند، باید بتواند چالشهای مرتبط با تولیدمثل و تداوم نسل را نیز پشت سر بگذارد.
تا آن زمان، تولد نخستین کودک خارج از سیاره زمین همچنان ایدهای شگفتانگیز باقی میماند؛ ایدهای که در مرز میان دستاوردهای علمی و بلندپروازی بیپایان انسان جای دارد.