به گزارش برنا, جام جهانی فوتبال امروز تنها یک رویداد ورزشی نیست؛ بلکه یک اکوسیستم عظیم اقتصادی است که ده‌ها صنعت را به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم تحت تأثیر قرار می‌دهد. از شبکه‌های تلویزیونی و پلتفرم‌های دیجیتال گرفته تا شرکت‌های هواپیمایی، هتل‌ها، برند‌های پوشاک ورزشی، صنایع غذایی، شرکت‌های تبلیغاتی و حتی بازار‌های مالی، همگی از برگزاری این رویداد منتفع می‌شوند.

بر اساس گزارش‌های مالی فیفا، رشد صعودی درآمد‌ها در دهه‌های اخیر خیره‌کننده بوده است. درآمد این نهاد از جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی حدود ۴.۲ میلیارد دلار بود. این رقم در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل به ۴.۸ میلیارد دلار رسید و در روسیه ۲۰۱۸ از مرز ۶.۴ میلیارد دلار عبور کرد. رکورد تاریخی، اما در قطر ۲۰۲۲ به ثبت رسید؛ جایی که درآمد چرخه مالی فیفا به حدود ۷.۶ میلیارد دلار افزایش یافت.

حق پخش تلویزیونی، معدن طلای فیفا

بزرگ‌ترین منبع درآمد جام جهانی فروش حق پخش تلویزیونی است. شبکه‌های تلویزیونی برای دسترسی به مسابقاتی که میلیارد‌ها بیننده دارند، حاضرند ارقام نجومی پرداخت کنند. در چرخه مالی منتهی به جام جهانی قطر، حدود ۴۵ درصد کل درآمد فیفا از محل حق پخش تلویزیونی تأمین شد که این رقم به بیش از ۲.۹ میلیارد دلار رسید؛ مبلغی که به‌تنهایی از تولید ناخالص داخلی برخی کشور‌های کوچک جهان بیشتر است. امروزه رقابت میان شبکه‌های تلویزیونی و پلتفرم‌های استریم برای دستیابی به حقوق پخش مسابقات به یکی از داغ‌ترین رقابت‌های بازار رسانه تبدیل شده است.

نبرد برند‌ها برای دیده شدن

جام جهانی بزرگ‌ترین ویترین تبلیغاتی جهان محسوب می‌شود و برند‌های بین‌المللی برای قرار گرفتن در کنار این رویداد حاضرند صد‌ها میلیون دلار هزینه کنند. شرکت‌هایی مانند کوکاکولا، آدیداس، ویزا، هیوندای و مک‌دونالد از جمله شرکای سنتی جام جهانی هستند. تنها در دوره ۲۰۲۲، درآمد حاصل از قرارداد‌های اسپانسرینگ و بازاریابی از ۱.۴ میلیارد دلار فراتر رفت. برای بسیاری از برندها، حضور در جام جهانی نه یک هزینه، بلکه سرمایه‌گذاری برای افزایش فروش جهانی محسوب می‌شود.

قطر ۲۰۲۲؛ سودآورترین جام جهانی تاریخ

جام جهانی قطر نقطه عطفی در اقتصاد فوتبال بود. این مسابقات نه‌تنها رکورد درآمدزایی را شکست بلکه از منظر جذب مخاطب نیز تاریخ‌ساز شد. بیش از ۵ میلیون گردشگر و هوادار در طول برگزاری مسابقات وارد قطر شدند و فینال میان آرژانتین و فرانسه به یکی از پربیننده‌ترین رویداد‌های تاریخ تلویزیون جهان تبدیل شد. در این دوره، درآمد فیفا به ۷.۶ میلیارد دلار رسید و تعداد مخاطبان تجمعی مسابقات از مرز ۵ میلیارد نفر عبور کرد.

تحول اقتصاد کشور میزبان

میزبانی جام جهانی تنها به فروش بلیت و مسابقات محدود نمی‌شود. کشور‌های میزبان از محل توسعه زیرساخت‌ها، افزایش گردشگری، رونق هتل‌ها، توسعه حمل‌ونقل و جذب سرمایه‌گذاری خارجی درآمد‌های قابل توجهی کسب می‌کنند. برای نمونه، روسیه برای جام جهانی ۲۰۱۸ بیش از ۱۴ میلیارد دلار در زیرساخت‌ها سرمایه‌گذاری کرد و قطر نیز ده‌ها میلیارد دلار صرف توسعه فرودگاه‌ها، مترو، جاده‌ها و ورزشگاه‌ها نمود. به همین دلیل، بسیاری از کشور‌ها برای کسب میزبانی رقابت سخت می‌کنند؛ زیرا این رویداد فرصتی کم‌نظیر برای معرفی ظرفیت‌های اقتصادی و جذب سرمایه‌گذاران خارجی است.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ در جست‌وجوی رکوردی جدید

جام جهانی ۲۰۲۶ به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک، بزرگ‌ترین دوره تاریخ این رقابت‌ها خواهد بود. برای نخستین بار تعداد تیم‌ها از ۳۲ به ۴۸ تیم افزایش یافته و تعداد مسابقات نیز به ۱۰۴ بازی خواهد رسید. کارشناسان معتقدند افزایش تعداد بازی‌ها، رشد بازار‌های دیجیتال، توسعه پلتفرم‌های استریم و افزایش قرارداد‌های تبلیغاتی، درآمد جام جهانی ۲۰۲۶ را به حدود ۸.۹ میلیارد دلار خواهد رساند.

اعداد و ارقام نشان می‌دهد جام جهانی فوتبال دیگر صرفاً یک رویداد ورزشی نیست، بلکه یک ابرصنعت جهانی است که میلیارد‌ها دلار گردش مالی ایجاد می‌کند. از درآمد‌های چند میلیارد دلاری فیفا گرفته تا رونق گردشگری، تبلیغات، رسانه و زیرساخت‌های شهری، همه چیز نشان می‌دهد فوتبال به یکی از قدرتمندترین موتور‌های اقتصادی جهان تبدیل شده است. اگر پیش‌بینی‌ها محقق شود، جام جهانی ۲۰۲۶ نه‌تنها بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی تاریخ، بلکه سودآورترین پروژه اقتصادی تاریخ ورزش جهان نیز خواهد بود.

انتهای پیام/