یک مطالعه تازه در ژاپن بار دیگر تأکید می‌کند که سلامت دهان و سلامت مغز ارتباطی عمیق و غیرقابل‌انکار دارند. پژوهشگران بررسی کردند که آیا مشکلاتی مانند بیماری‌های لثه (پریودنتیت) و از دست دادن دندان می‌تواند خطر ابتلا به اختلالات عصبی مانند سکته، آلزایمر و دیگر انواع زوال عقل را افزایش دهد یا خیر.

به گزارش سیناپرس، نتایج مطالعه نشان داد:افرادی که دچار این مشکلات دهانی هستند، نرخ تحلیل بخش مهمی از مغز به نام هیپوکامپوس مسئول حافظه، یادگیری و کنترل احساسات در آنها سریع‌تر است. این یافته با مطالعات پیشین در ایالات متحده و بریتانیا هم همخوانی دارد که نشان می‌دهند سلامت ضعیف دهان می‌تواند عامل مهمی در بروز سکته و زوال عقل باشد.

سوتوشی یاماکوچی، نویسنده اصلی این تحقیق، می‌گوید: «حفظ دندان‌های سالم و جلوگیری از بیماری لثه می‌تواند به محافظت از سلامت مغز کمک کند. مراجعه منظم به دندانپزشک برای کنترل بیماری‌های لثه بسیار اهمیت دارد.»

به گفته سازمان بهداشت جهانی، حدود ۱۹ درصد از جمعیت بزرگسال جهان از بیماری شدید لثه رنج می‌برند؛ این یعنی بیش از یک میلیارد نفر ممکن است به دلیل مشکلات دهانی در معرض زوال شناختی زودهنگام قرار داشته باشند.

تحقیقات نشان می‌دهند ارتباط میان دهان و مغز دوطرفه است؛ افرادی که دچار زوال شناختی هستند، اغلب نمی‌توانند به خوبی از دندان‌های خود مراقبت کنند و این باعث تشدید مشکلات دهانی و در نتیجه وخیم‌تر شدن وضعیت مغز می‌شود.

برای جلوگیری از این چرخه معیوب، متخصصان توصیه می‌کنند که:

• مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک در اولویت قرار گیرد.
• تغذیه سالم و پرهیز از مصرف بیش از حد قند رعایت شود.
• برای افراد مبتلا به زوال عقل، خانواده و مراقبان با استفاده از ابزارهای تخصصی، برنامه‌های یادآوری و حتی مراجعه دندانپزشک در منزل به حفظ سلامت دهان کمک کنند.
• استفاده از آدامس بدون قند بین وعده‌های غذایی می‌تواند به کاهش پوسیدگی دندان کمک کند و یادآوری مداوم برای بیماران ساده‌تر شود.

به گفته دکتر بن اتکینز، دندانپزشک و رئیس پیشین بنیاد سلامت دهان، اقدامات پیشگیرانه در حوزه دهان و دندان، حتی برای جلوگیری از زوال شناختی، بسیار مهم است و نمی‌توان آن را به عنوان مسئله‌ای کم‌اهمیت نادیده گرفت.

اگرچه سلامت دهان تنها عامل ابتلا به آلزایمر و دیگر اختلالات شناختی نیست، شواهد نشان می‌دهند که مراقبت از دهان می‌تواند به طور قابل توجهی خطر زوال شناختی را کاهش دهد و نقش مهمی در سیاست‌های بهداشت عمومی و آموزش مراقبت از دندان‌ها دارد.