به گزارش ایرنا، عید سعید غدیر خم به عنوان بزرگترین عید شیعیان، هر سال در خوزستان با برگزاری آیینهای مردمی، جشنهای خیابانی، اطعام و برنامههای فرهنگی گرامی داشته میشود. امسال نیز شهرستانهای اهواز و کارون میزبان دهها برنامه ویژه این مناسبت هستند.
به گفته مسئولان، ۱۱۰ جشن محلهای در شهرستان اهواز برگزار میشود و جشنهای بزرگ مردمی در نقاطی از جمله بزرگراه آیتالله بهبهانی، کوی انقلاب و فاز ۲ پادادشهر پذیرای شهروندان خواهند بود. همچنین با مشارکت خیران و مردم نیکوکار، یک میلیون پرس غذای گرم در سراسر خوزستان طبخ و میان نیازمندان توزیع میشود.
برپایی ایستگاههای صلواتی، پخت نذری، اجرای طرح ضیافت علوی، برنامههای شاد فرهنگی و تجمعهای مردمی شبانه از دیگر برنامههای پیشبینی شده برای عید غدیر است. در صبح روز عید نیز آیینهای پیادهروی غدیر در برخی مناطق برگزار خواهد شد.
در کنار این برنامهها، برخی سنتهای قدیمی همچنان در میان مردم خوزستان زنده است. دیدار با سادات و دریافت عیدی به رسم تبرک، از جمله آیینهایی است که هرساله در روز غدیر انجام میشود.
۱۲سال نذر نان به نام امیرالمومنین (ع)
در این میان، «حمیده موالی» از شهرستان کارون نمونهای از مشارکتهای مردمی در این عید بزرگ به شمار میرود. این بانوی عرب خوزستانی ۱۲ سال است که بدون بهرهمندی از حمایت نهادها یا مجموعههای خیریه، با هزینه شخصی و همراهی دوستان، بستگان و همسایگان خود اقدام به پخت نان نذری میکند.
اما پشت این نذر مردمی، روایت دیگری از تلاش، همدلی و عشق به امیرالمومنین (ع) جریان دارد.
از نخستین ساعات صبح، کیسههای آرد یکی پس از دیگری باز میشوند و در حیاط خانه با آب مخلوط میشوند. دختران، زنان فامیل و همسایهها دور هم جمع میشوند تا خمیرها را آماده کنند و چانههای نان را برای پخت مهیا سازند. گفتوگوها، خندهها و صلواتها در میان دستهایی که مشغول ورز دادن خمیر هستند، فضای خانه را به کارگاهی کوچک از همدلی و ارادت تبدیل میکند.
نان های غدیری در دل آتش تابستان
چند ساعت بعد و همزمان با اوج گرفتن گرمای تابستان خوزستان، چهار تنور در حیاط کوچک خانه روشن میشود. دو پسر حمیده موالی تنورها را آماده میکنند و شعلههای آتش بالا میگیرد. گرمای تنورها در کنار هوای داغ این روزهای اهواز، دمای محیط را به حدی میرساند که ایستادن در کنار آتش برای مدت طولانی دشوار میشود.
بانوانی که پای تنور مشغول پخت هستند، پس از حدود یک ربع ساعت جای خود را به نفر بعدی میدهند. آنهایی که از کنار آتش فاصله میگیرند، دوباره به سراغ آمادهسازی خمیر و چانهزنی میروند تا روند پخت حتی برای لحظهای متوقف نشود. در این میان، پارچهای آب یخ، شربت خاکشیر و آبلیمو مدام میان افراد دست به دست میشود تا اندکی از عطش و خستگی این تلاش جمعی بکاهد.
پردهای ساده، حیاط خانه را از کوچه جدا کرده است. در یک سوی پرده، صف دریافت نان شکل گرفته و در سوی دیگر، بانوانی بیوقفه در برابر شعلههای تنور مشغول پخت نانهای تازه و برشته هستند. کمتر کسی از رهگذران میداند پشت این پرده ساده، چه حجم بزرگی از تلاش و عشق در جریان است.
سبدهای دستباف حصیری که از برگ نخل ساخته شدهاند، مدام میان تنورها و محل توزیع جابهجا میشوند؛ خالی میروند و پر بازمیگردند. عطر نان تازه در کوچه میپیچد و هرچه ساعات روز پیش میرود، جمعیت بیشتری مقابل خانه حمیده موالی صف میکشند.
کودکان با شور و شوق در انتظار دریافت نانهای گرم ایستادهاند و زنان و خانوادهها برای تبریک عید ولایت و تبرک گرفتن از این نذری مردمی به خانه او میآیند. سهم هر کودک سه قرص نان و سهم هر بزرگسال پنج قرص نان در نظر گرفته شده تا نان غدیری به همه کسانی که آمدهاند برسد.
حمیده موالی هر سال ۱۰ کیسه آرد تهیه میکند و به همراه زنان محله طی دو روز حدود ۶ هزار قرص نان سنتی میپزد و میان مردم توزیع میکند؛ نانی که برای بسیاری تنها یک خوراک ساده نیست، بلکه یادگاری از عید ولایت و نشانهای از محبت به امیرالمومنین (ع) است.
این نذر در شرایطی ادامه دارد که بسیاری از خانوادهها با دشواریهای اقتصادی و افزایش هزینههای زندگی روبهرو هستند، اما برای حمیده موالی و همراهانش، عشق به حضرت علی (ع) فراتر از محاسبات مادی است. عشقی که هر سال در گرمای آتش تنورها، عطر نان تازه و لبخند مردمی که دست پر از این خانه بازمیگردند، جلوهای دوباره پیدا میکند