به گزارش ایرنا، تنکابن با داشتن ۱۱۵ مرتع که در مجموع ۶۷ هزار هکتار از عرصههای نیمهجنگلی منطقه را تشکیل میدهد، دامداران سنتی زیادی دارد که مانند سایر دامداران مازندران در این فصل دامهای خود را به سمت مراتع ییلاقی کوچ میدهند. بر همین اساس اجرای طرح شاخشماری برای برقراری تعادل میان معیشت دامداران و بقای طبیعت ضروری است تا تعداد دامهایی که در این عرصههای مرتعی چرا میکنند مشخص و کنترل شده باشد.
در همین ارتباط رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری تنکابن، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا از وجود ۷۸ هزار و ۶۰۰ واحد دامی متعلق به یک هزار و ۱۴۳ بهرهبردار در تنکابن خبر داد و گفت که مدیریت این حجم از سرمایه دامی مستلزم نظارت دقیق میدانی است.
مهدیه خلعتبری طرح شاخشماری را گام نخست و حیاتی برای صدور مجوز تعلیف توصیف کرد و افزود: در این فرآیند، هر دامداری که پروندهاش در کمیسیون مطرح شده، ملزم هستیم که شاخشماری را انجام دهیم. درواقع در این سنت قدیمی منابع طبیعی است موظف هستیم تعداد دقیق دام را شمارش و به ادارهکل اعلام کنیم تا مجوزها دقیقاً مطابق با ظرفیت چرای مرتع و تعداد دام سبک صادر شود. این اقدام تضمین میکند که تعداد دام موجود با رأی صادر شده همخوانی داشته باشد و از ورود هرگونه دام مازاد که عامل تخریب خاک به شمار میآید، جلوگیری شود.
خلعتبری با تفکیک میان دو مقوله شاخشماری و کنترل دام، از رویکرد فیلترینگ دقیق در سال جاری خبر داده و تصریح میکند: امسال نیروهای حفاظتی در منطقه تله دوهزار بهصورت شیفتهای مستمر مستقر شدهاند و تا ۲۰ خردادماه اجازه ورود هیچ واحد دامی را به بالادست نمیدهند. خوشبختانه این انضباطبخشی مورد توجه قرار گرفت و اکنون دامداران برای هماهنگی و رعایت زمانبندی، بهطور مستمر با اداره در تماس هستند و اطلاعات تکمیلی را رعایت میکنند.
رئیس منابع طبیعی تنکابن این تغییر رفتار را حاصل آموزش و تعامل مستمر با دامداران برشمرد و یادآور شد: امسال یک همراهی و اتحاد مثالزدنی میان دامداران و منابع طبیعی شکل گرفت. پیش از این شاید تعامل لازم وجود نداشت، اما با برگزاری کلاسهای آموزشی، دامداران به این باور رسیدند که حفظ مرتع به معنای حفظ حق تعلیف خودشان است؛ به طوری که امسال خارج از فصل قانونی، هیچ دامی در مراتع دیده نشد که این یک موفقیت رضایتبخش به حساب میآید.
وی در ادامه به کسب رتبه نخست تنکابن در طرح حفاظت از مراتع و پایش مناطق مرزی خبر داد و گفت: در مناطقی مانند «وِینه» که مرز میان مازندران و قزوین است، طی ۳۰ تا ۴۰ سال گذشته نظارت مستقیم و حضور جنگلبانی وجود نداشت. اما در مدت اخیر، تمامی مسیرهای این حوزه که عمدتاً بسیار سختگذر هستند، پیمایش شد. با توجه به اینکه وسیعترین و دشوارترین مراتع غرب استان در تنکابن واقع شده، تاکنون سه مرتع بزرگ در این محدوده بهطور کامل پایش شده و این روند نظارتی با تیمهای بازرسی سرزده و رندوم حتی پس از ۲۰ خرداد نیز با قدرت ادامه خواهد یافت.
به گزارش ایرنا، به نظر میرسد آنچه تنکابن را در حفاظت از عرصههای طبیعی در رتبه نخست و متمایز قرار داده، عبور از رویکردهای صرفاً حاکمیتی و رسیدن به مدل حفاظت مشارکتی است. اجرای طرح شاخشماری و پایش مستمر مرزهای دورافتادهای چون «وِینه» پس از چهار دهه، نشان داد که انضباطبخشی به ۶۷ هزار هکتار مرتع، نه فقط با تکیه بر نیروی سلبی، بلکه در سایه آگاهسازی بهرهبرداران ممکن شده است. اکنون با پیوند خوردنِ معیشتِ دامداران به سلامتِ خاک و طبیعت، میتوان امیدوار بود که توازن میان چرای دام و توانِ طبیعت به ثباتی پایدار برسد