شناسهٔ خبر: 76955948 - سرویس بین‌الملل
نسخه قابل چاپ منبع: جوان | لینک خبر

بیانیه اتحادیه فعالان دینی منسوب به حزب سعادت ترکیه در حمایت از ایران

اتحادیه فعالان دینی منسوب به حزب سعادت ترکیه در محکومیت دخالت‌های آمریکا در امور کشورهای منطقه، ادامه جنایت های رژیم صهیونسیتی و همچنین حمایت از ایران بیانیه‌ای منتشر کرد.

صاحب‌خبر -

جوان آنلاین: متن این بیانیه بدین شرح است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

«برخی از مردم، هنگامی که به آنان گفته شد: “دشمنانتان برای حمله به شما نیرو گرد آورده‌اند، از آنان بترسید”، این سخن بر ایمانشان افزود و گفتند: “خدا ما را بس است و او چه نیکو وکیلی است.”»
(سوره آل‌عمران، آیه ۱۷۳)

۱- همان‌گونه که معلوم است، آمریکا و اسرائیل که تحت هدایت صهیونیسم قرار دارند، در آستانه آن هستند که ایرانِ مقاوم در برابر بردگی را با نیرویی عظیم در محاصره قرار داده و مورد حمله قرار دهند.

۲- در این وضعیت، همه دولت‌های جهان ـ از جمله کشورهای اسلامی ـ گویی هیچ خطری متوجه آنان نیست، همراه با ملت‌هایشان فقط نظاره‌گر هستند و به نظر می‌رسد منتظر سرنوشت فاجعه‌بار خود نشسته‌اند.

۳- در چنین شرایطی، همسایگان تاریخی ایران؛ یعنی ترکیه، پاکستان، روسیه و چین، در حالی که باید کشورهای منطقه را عملاً علیه آمریکا به حرکت درآورند، تنها به سخنان و واکنش‌های ضعیف بسنده کرده و گویی منتظرند نوبت به خودشان برسد.

۴- در حالی که آمریکا از ده‌هزار کیلومتر دورتر و اسرائیل با رؤیاهایی متعلق به دوهزار سال پیش، برای سلطه بر این منطقه از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند، آیا کشورهای نام‌برده و دیگر کشورهای منطقه می‌خواهند مانند گوسفندان مقابل قصاب، منتظر ذبح شدن بمانند؟

۵- در حالی که حاکمان این کشورها موظف‌اند ملت‌ها و سرزمین‌های خود را بیش از صندلی‌های قدرتشان در نظر بگیرند. اگر این کشورها فقط پایگاه‌های آمریکا و اسرائیل را در سرزمین‌های خود ببندند و منافع آنان را محدود کنند، ضربه‌ای سنگین و غیرقابل تحمل به چشم و شکم سیری‌ناپذیر آمریکا و اسرائیل وارد خواهند کرد.

۶- در این صورت، اشتهای استعمارگرانه کشورهای غربی به میزان قابل توجهی مهار خواهد شد.

۷- حال اگر فرض کنیم که حکومت‌های این کشورها به نوعی از سوی آمریکا و اسرائیل ترسانده شده یا خریداری شده باشند؛

۸- آیا در چنین مسئله مهمِ «بودن یا نبودن»، لازم است سازمان‌های مردم‌نهاد، هلدینگ‌هایی که از کشورهای خود سود می‌برند، رسانه‌ها، اتحادیه‌ها، نهادهای دینی، علمی و عرفانی، دانشگاه‌ها، احزاب، ارتش‌ها و تشکل‌های صنفی، به‌صورت جداگانه یا مشترک، مانند مومیایی‌ها بی‌حرکت بمانند؟

۹- کارهای بسیاری می‌توان انجام داد؛ آیا نباید با بیانیه‌ها و اعلامیه‌های مشترک، هم حاکمان خود و هم مقامات مؤثر و تصمیم‌گیر را به حرکت وادار کنند؟

۱۰- آیا هر روزی که از دست می‌رود، به معنای نزدیک‌تر شدن نوبت خودشان نیست؟

۱۱- ما به‌عنوان «انجمن اتحاد دین‌داران»، با تمام توان در برابر دخالت‌های آمریکا و اسرائیل ایستاده‌ایم؛ نه فقط در امور ایران، بلکه در امور داخلی عراق، سوریه و حتی در این‌که کدام کشور به چه کسی چه می‌فروشد؛ دخالت‌هایی که مانند اسبی سرکش و تربیت‌نشده انجام می‌شود.

۱۲- ما خواستار آن هستیم که آنان از منطقه بیرون رانده شوند و جز کشورهای منطقه، هیچ‌کس در امور غزه و فلسطین دخالت نکند.

۱۳- دعوت ما در درجه نخست متوجه رهبران جهان اسلام، حکومت‌ها، ملت‌های پشتیبان آنان و سازمان‌های مردم‌نهاد است.

۱۴- اگر امروز اقدام نکنید، بدانید زمانی که اسلحه بر سرتان گذاشته شود، دیگر هرگز قادر به اقدام نخواهید بود.

۱۵- ما به‌عنوان ملت‌های کشورهای اسلامی، از حاکمان خود می‌خواهیم که هرچه سریع‌تر ملت‌هایشان را علیه امپریالیسم به حرکت درآورند تا به سرنوشت صدام، قذافی و مادورو دچار نشوند .

ای صاحبان خرد! مبادا فردا خیلی دیر باشد.
«وَاللهُ غالِبٌ عَلی أَمرِهِ وَلَو کَرِهَ الکافِرون»

منبع ایسنا