به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، انجمن اتحاد فعالان دینی ترکیه در بیانیهای از ملتهای منطقه خواستند به حاکمان خود فشار آورند که در وضعیت فعلی تهدیدات آمریکا و رژیم صهیونیستی کنار ایران بمانند زیرا بعداً نوبت خود آنها خواهد شد.
در این بیانیه آمده است:
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
برخی از مردم، هنگامی که به آنان گفته شد؛ "دشمنانتان برای حمله به شما نیرو گرد آوردهاند، از آنان بترسید."، این سخن بر ایمانشان افزود و گفتند؛ "خدا ما را بس است و او چه نیکو وکیلی است".
(سوره آلعمران، آیه173)
1 ـ همانگونه که معلوم است، آمریکا و اسرائیل که تحت هدایت صهیونیسم قرار دارند، در آستانه آن هستند که ایرانِ مقاوم در برابر بردگی را با نیرویی عظیم در محاصره قرار دهند و مورد حمله قرار دهند.
2 ـ در این وضعیت، همه دولتهای جهان ـ از جمله کشورهای اسلامی ـ گویی هیچ خطری متوجه آنان نیست، همراه با ملتهایشان فقط نظارهگر هستند و بهنظر میرسد منتظر سرنوشت فاجعهبار خود نشستهاند.
3 ـ در چنین شرایطی، همسایگان تاریخی ایران؛ یعنی ترکیه، پاکستان، روسیه و چین، در حالی که باید کشورهای منطقه را عملاً علیه آمریکا به حرکت درآورند، تنها به سخنان و واکنشهای ضعیف بسنده کردهاند و گویی منتظرند نوبت به خودشان برسد.
4 ـ در حالی که آمریکا از 10 هزار کیلومتر دورتر و اسرائیل با رؤیاهایی متعلق به 2 هزار سال پیش، برای سلطه بر این منطقه از هیچ تلاشی فروگذار نمیکنند، آیا کشورهای نامبرده و دیگر کشورهای منطقه میخواهند مانند گوسفندان مقابل قصاب، منتظر ذبح شدن بمانند؟
5 ـ در حالی که حاکمان این کشورها موظفند ملتها و سرزمینهای خود را بیش از صندلیهای قدرتشان در نظر بگیرند، اگر این کشورها فقط پایگاههای آمریکا و اسرائیل را در سرزمینهای خود ببندند و منافع آنان را محدود کنند، ضربهای سنگین و غیرقابل تحمل به چشم و شکم سیریناپذیر آمریکا و اسرائیل وارد خواهند کرد.
6 ـ در این صورت، اشتهای استعمارگرانه کشورهای غربی بهمیزان قابلتوجهی مهار خواهد شد.
7 ـ حال اگر فرض کنیم که حکومتهای این کشورها بهنوعی از سوی آمریکا و اسرائیل ترسانده شده یا خریداری شده باشند؛
8 ـ آیا در چنین مسئله مهمِ «بودن یا نبودن»، لازم است سازمانهای مردمنهاد، هلدینگهایی که از کشورهای خود سود میبرند، رسانهها، اتحادیهها، نهادهای دینی، علمی و عرفانی، دانشگاهها، احزاب، ارتشها و تشکلهای صنفی، بهصورت جداگانه یا مشترک، مانند مومیاییها بیحرکت بمانند؟
9 ـ کارهای بسیاری میتوان انجام داد؛ آیا نباید با بیانیهها و اعلامیههای مشترک، هم حاکمان خود و هم مقامات مؤثر و تصمیمگیر را به حرکت وادار کنند؟
10 ـ آیا هر روزی که از دست میرود، بهمعنای نزدیکتر شدن نوبت خودشان نیست؟
11 ـ ما بهعنوان «انجمن اتحاد فعالان دینی»، با تمام توان در برابر دخالتهای آمریکا و اسرائیل ایستادهایم؛ نهفقط در امور ایران، بلکه در امور داخلی عراق، سوریه و حتی در اینکه کدام کشور به چهکسی چه میفروشد؛ دخالتهایی که مانند اسبی سرکش و تربیتنشده انجام میشود.
12 ـ ما خواستار آن هستیم که آنان از منطقه بیرون رانده شوند و جز کشورهای منطقه، هیچکس در امور غزه و فلسطین دخالت نکند.
13 ـ دعوت ما در درجه نخست متوجه رهبران جهان اسلام، حکومتها، ملتهای پشتیبان آنان و سازمانهای مردمنهاد است.
14 ـ اگر امروز اقدام نکنید، بدانید زمانی که اسلحه بر سرتان گذاشته شود، دیگر هرگز قادر به اقدام نخواهید بود.
15 ـ ما بهعنوان ملتهای کشورهای اسلامی، از حاکمان خود میخواهیم که هرچه سریعتر ملتهایشان را علیه امپریالیسم به حرکت درآورند تا به سرنوشت صدام، قذافی و مادورو دچار نشوند.
ای صاحبان خرد! مبادا فردا خیلی دیر باشد.
«وَاللهُ غالِبٌ عَلی أَمرِهِ وَلَو کَرِهَ الکافِرون»
انجمن اتحاد فعالان دینی/ آنکارا
انتهای پیام/+