به گزارش خبرگزاری حوزه، به روایتی زیبا در مورد وظیفه منتظران حضرت عصر (عج) در مسیر تحقق ظهور خواهیم پرداخت.
آمده بود مدینه تا موضوعی را که از این و آن شنیده بود، صحت و سقمش را از امامش بپرسد؛ به امام باقر علیهالسلام عرض کرد: مردم میگویند:
وقتی حضرت مهدی قیام کند همه امور خود به خود و معجزهآسا درست میشود و به اندازه خون حجامت، خونی ریخته نمیشود.
حضرت به بشیر نَبّال فرموند: هرگز چنین نیست! قسم به خدایی که جانم در دست اوست اگر بنا بود که کارها با معجزه و بدون زحمت درست شود برای رسول خدا این چنین میشد!
در حالی که (در راه عدالت) دندانشان شکست و صورتشان جراحت دید. هرگز(امور اصلاح نمیشود) «حَتّی نَسمَحَ نَحنُ و أنتم العَرَقَ وَ العَلَقَ؛ تا این که ما و شما عرق بریزیم و زحمت بکشیم و جان خود را تقدیم کنیم، سپس عرق و پیشانی خود را پاک کردند» ۱
با توجه به هدف خلقت انسان و فراهم شدن زمینههای رشد انسان، اصل اولی این است که امور طبق روال عادی صورت گیرد و مردم باید مسئولیت خود را در رابطه با تحقق عدالت و مبارزه با ظلم بشناسند. و امداد و نصرت الهی به دنبال این اقدام و عمل مردم خواهد بود، لذا یک از ضروریترین امور هنگام ظهور امام زمان(عج)، روحیه بسیجی و فرهنگ شهادت است. و این دوران، دوران تمرین صبرو استفامت و اثبات لیاقت و شایستگی خود برای قدر شناسی از امام زمان(عج) است.
پینوشت:
۱. نعمانی، الغیبة، ص۲۸۴، باب۱۵، ح۳
منبع: دُر و یاقوت مهدوی، محمود أباذری