به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، صبح تا شب از خودمان انتظار داریم که همهچیز عالی پیش برود؛ خانه همیشه مرتب باشد، با بچهها صبورانه و بیاشتباه رفتار کنیم، تغذیهمان کامل و سالم باشد، کارها طبق برنامه جلو برود و هیچ چیز از قلم نیفتدر اما هر چقدر هم که تلاش میکنیم، باز هم خسته و ناراضی هستیم چون همه چیز «به اندازه کافی خوب» بوده اما نادیده گرفتیم؛ در واقع ذهنمان دنبال بینقصترین نسخه میگردد و دائما از خروجی کارمان ایراد میگیرد.
کمالگرایی مخرب، درست از همینجا شروع میشود؛ وقتی «خوب بودن» دیگر ما را راضی نمیکند و تا زمانی که نتیجه بینقص نگرفتهایم، شروع نمیکنیم و نتیجه میشود فرسودگی، تعلل، اضطراب و حسرت فرصتهای از دست رفته.
اما روانشناسان و حتی مدیران بزرگ جهان، قانونی ساده اما نجاتبخش پیشنهاد میدهند: قانون ۷۰٪. یعنی اگر کاری یا تصمیمی حدود ۷۰ درصد مطلوب است، انجامش بده؛ دنبال بهترین ایده نباش چون اگر پیدا کنی هم باز دنبال بهتر از آن میگردی. همین قانون ساده میتواند سنگبنای تغییر تصمیمات خانواده باشد.
وقتی کمالگرایی آرامش خانه را میگیرد
تصور کنید مادری میگوید: «وقتی قراره تولد بچهام رو بگیرم، باید همه چیز بینقص باشه. دکور، کیک، لباس بچهها، موزیک، حتی عکسها.» همین وسواس و تمایل به عالی به نظر رسیدن، میشود خستگی مفرط، اضطراب، دعوا با همسر یا فرزندان و حتی کنسل شدن کل برنامه!
یا پدری که میخواهد فقط در صورتی محل کارش را عوض کند که «همهچیز بهتر باشد»؛ درآمد بیشتر، محیط بهتر، مسیر نزدیکتر اما تا سالها هیچ تغییری نمیکند چون گزینه بینقص پیدا نمیشود. او در واقع با کمالگرایی، خودش را در بلاتکلیفی زندانی کرده.
قانون ۷۰٪ یعنی حرکت، حتی ناقص
جف بزوس میگوید تصمیمهای مهم را با ۷۰٪ اطلاعات بگیر؛ چون اگر منتظر ۹۰٪ یا ۱۰۰٪ بمانی، معمولا خیلی دیر شده و اصلا شاید حتی شروع نشود. روانشناسان هم معتقدند تا کاری را شروع نکنید، نمیتوانید آن را بهتر کنید. قانون ۷۰٪ خیلی ساده میگوید: «اگر کاری به اندازه کافی خوب است، معطل نکن؛ شروع کن و در مسیر اصلاحش کن.»
کمالگرایی در دل خانه
رزومهای که هرگز ارسال نمیشود: جوانی که بارها رزومهاش را تغییر میدهد و میترسد «ناقص» باشد، دست دست میکند و همه فرصتهای خود را از دست میدهد. اینجا قانون ۷۰٪ میگوید: اگر به اندازه کافی خوب است، روزمه را بفرست. در مسیر تجربه میکنی، حرفهای میشوی و رزومهات پربار میشود.
تربیت فرزند بیاشتباه: مادری که فکر میکند اگر یک بار فرزندش ساعت بیشتری را پای تلویزیون باشد یا جواب تندی بدهد، «بد تربیت شده» است. در حالیکه روانشناسان میگویند والد خوب و کافی کسیست که ۷۰٪ مواقع به نیازهای کودک پاسخ میدهد چرا که بعضی اشتباهات، بخشی از فرایند رشد کودکاند، نه نتیجه کوتاهی.
شروع نکردن یک مهارت: کسی که سالهاست میخواهد نقاشی یا گیتار یاد بگیرد ولی چون هنوز «وقت مناسب» یا «ابزار خوب» ندارد، هیچوقت شروع نمیکند. قانون ۷۰٪ میگوید: با هر چیز در دسترس شروع کن، در مسیر ابزارهای بهتری پیدا میکنی.
تمرینهایی برای زندگی با قانون ۷۰٪
یک کار را عمدا ناقص انجام بده. مثلا یک وعده غذای ساده بپز بدون اینکه دسر و سالاد آماده کنی. ببین واقعا اتفاق بدی میافتد و کسی قضاوتت میکند؟
بهجای «ورزش روزانه منظم»، بگو: «سه بار در هفته، هر بار ۲۰ دقیقه». مهم این است که در عمل انجام شود، نه اینکه دائم بگویی از شنبه و هیچوقت آن شنبه از راه نرسد.
اگر فقط ۵۰٪ برنامهات را انجام دادی، به جای سرزنش، به خودت بگو: «حداقل شروع کردم». رشد ذهن و پیشرفت برنامهها با دیده شدن کارهایی که انجام دادی شکل میگیرد.
خوب بودن لازم است اما کافی نیست، شروع کن
کمالگرایی ما را کند میکند، عقب نگه میدارد و فرصتها را از ما میدزدد. قانون ۷۰٪ میگوید حرکت کن، حتی اگر آمادگی کامل نداری. در عمل و طی مسیر رشد اتفاق میافتد، نه در فکر و تردید و انفعال. شاید همین امروز، اگر یکی از کارهایی که ماههاست عقب انداختهای را با ۷۰٪ آمادگی انجام دهی، ببینی که دنیا اصلا آنقدرها هم سختگیر نیست.