ایوب آقاخانی در گفتوگو با خبرنگار تئاتر ایرنا درباره جشنواره تئاتر فجر گفت: جشنواره بینالمللی تئاتر فجر خاستگاه ما محسوب میشود؛ من یک دانشجوی فارغ التحصیل تئاتر بودم و اولین بار زمانی که جامعه حرفهای تئاتر مرا شناخت، زمانی بود که جشنواره تئاتر فجر وساطت کرد. من به دلیل هویتی که از جشنواره فجر میشناسم سعی میکنم کمک حال جشنواره باشم چون فکر میکنم حتی یک جوان مشتاق به تئاتر در این کشور، منتظر شناخته شدن است.
درهم و دینار هم تعیینکننده ورود به تئاتر شده
وی ادامه داد: متاسفانه سیستم تئاتر کشور ما طوری نیست که در شرایطی جز این بشود کسی را به معنای اخص و با هویت وارد بدنه تئاتر کرد؛ البته این روزها درهم و دینار هم تعیین کننده ورود آدم ها به حوزه حرفهای تئاتر هست اما آنها نمیمانند؛ از این بابت خیالم راحت است که آنها هر زمان روی صحنه بروند با این قضاوت مواجه هستند که او با پول، روی صحنه رفته است.
تماشاگران تشخیص میدهند چهکسی در آینده تئاتر ماندگار شود
این هنرمند تئاتر با اشاره به اهمیت جشنواره تئاتر فجر گفت: جشنواره تئاتر فجر گلوگاه مهمی برای شناسایی استعداد و تشویق و انگیزه بخشی و خط دهی به تئاتریهاست. در میانه این فساد حوزه خصوصیسازی جعلی، مطمئنم آن کسی که با اصالت و هویت است در این حوزه، باقی میماند. معمولا عدهای عالم و عادل و بالغ که مجموعه تماشاگران یک جشنواره هستند، با هدف جشنواره را میبینند و آنها هستند که تشخیص میدهند چه کسی توان و استطاعت دارد که بماند و آینده تئاتر را رقم بزند.
آقاخانی ادامه داد: برای همین سعی میکنم بیش و کم به این جشنواره کمک کنم تا زمانی که راه های دیگری هم برای شناسایی این استعدادهای گوهرین در فضای تئاتر ما کشف شود و مورد استفاده قرار گیرد. این مرتبه سعی کردم این همکاری را با حضور در یک تئاتر، به فرجام برسانم.
تنها امید استان های کشور، همین جشنوارهها و در راس آن جشنواره تئاتر فجر است
این کارگردان تئاتر به علاقه و تمایل وافر تئاتریها به جشنواره اشاره کرد و گفت: تنها امید استان های کشور، همین جشنوارهها و در راس آن جشنواره تئاتر فجر است. این، محصولِ از سال ۷۶ تا کنون بی وقفه داوری کردن در ایران است. دل خیلیها به این جشنواره خوش است؛ بنابراین درباره ابعاد تاثیر حضور، نیاز به اثبات نداریم چون چیزهایی که در دل ماست را نمیتوانید جستوجو کنید و کافی است با بچه های تئاتری حرف بزنید تا بفهمید چقدر برایشان مهم است.
وی اظهار داشت: من همیشه به این نکته اهمیت میدهم و به نظرم مسئولین هم باید خیلی به این نکته توجه کنند؛ این نکته را به مسئولین هم میگویم چون گاهی تصمیمات عجیب و غریبی میگیرند؛ مثلا حذف تئاتر مناطق یا دوباره افزودن آن یا دیدن ویدیویی آثار همه و ... همه تاثیراتی است در جهت کاستن از این شور و اشتیاق و هیجان. درصورتی که اتفاقا باید پلههای بیشتری برای این بچهها تعریف شود.
برخی در شهرستان از تئاتر ارتزاق میکنند
دیگر بازیگر نمایش «کازابلانکا» نیز با بیان اینکه علاقمندانی داریم که حرفه آنها تئاتر است، گفت: یک دوست تئاتری در استانها دارم که کارش تئاتر است. ما در تهران به سختی میتوانیم این را بیان کنیم اما او از این راه ارتزاق میکند. او وقتی این قدر کارش برایش مهم است، جایی که شاید اطرافیانش هم کار او را به رسمیت نشناسند، بدانید چقدر علاقمند به تئاتر است.
وی تاکید کرد: مسئولیت روانی جشنواره تئاتر فجر و اداره کل فرهنگ و ارشاد، خیلی سنگین است؛ اینکه در تواتر و تلاطم تخصیص بودجه و امکانات و.. مدام این طور بازی ها را با سرنوشت جشنواره میکنند، من میدانم که خیلی خوشایند بچههای مقیم در استان ها نیست. آنها شاید تمام طول سال را برای اشتیاق برای همین زندگی میکنند و من چون این نکته را مو به مو دیدهام. امیدوارم روزگاری برسد که با همین شور و هیجان برای افروخته کردن تنور جشنواره، تلاشهای مضاعف کنیم و حتی به بخش هایی از مختصات جشنواره، اضافه کنیم.
فجر باید هم آیینه سال گذشته باشد هم نگاهی به آینده
بهرام ابراهیمی، بازیگر تئاتر و سینما نیز در گفتوگو با خبرنگار ایرنا درباره جشنواره گفت: جشنواره تئاتر فجر یک مفر است تا نیروهای جوان خود را محک بزنند؛ برای من به عنوان کسی که از اولین دوره های فجر حضور داشته، جشنواره یک عادت روتین بهمن ماهی است و من احساس میکنم در این ماه ها اگر جشنواره نداشته باشیم، خلاای وجود دارد.
وی افزود: ما بسیاری از نیروهای به درد بخور تئاتر و آینده را در جشنواره فجر دیدیم و با آنها آشنا شدیم که رشد کردند و به پلههای بالاتر رسیدند. فجر، فرصت خوبی است و آیینه تمام نمای تئاتر کشور است و نبود آن احساس خلاء عجیبی در من ایجاد میکند. جوانترها این فرصت را دارند که خودشان را در فجر نشان دهند؛ من همیشه به آنها میگویم که اگر در دوره هنرجویی و دانشجویی خودتان را تثبیت کردید در این حرفه میمانید اگر نه بهتر است مدرک خود را بگیرید و کار دیگری بکنید.
این هنرمند تئاتر و سینما درباره نوع نگاه تماشاگران تئاتر گفت: چنین جشنوارهای میتواند نوعی نگاه جدید را به تئاتر بیاورد. تماشاگر حرفه ای و جشنوارهای با هم فاصله دارند. گاهی به نظر میرسد تماشاگر عادی نگاه دقیقتری دارد؛ خود من هم به شخصه معتقدم تماشاگر عادی بیشتر تعیینکننده است.
وی ادامه داد: البته یک دوگانگی ایجاد شده؛ یک سال میگویند تئاترهای سال گذشته به فجر بیاید و یک سالی میگویند هرکاری اول باید در فجر اجرا شود. این وحدت رویه اگر باشد اتفاقات بهتری برای جشنواره می افتد. من فقط میدانم دو سه سال است که کارها باید سال قبل اجرا شده باشند؛ یعنی فجر میشود آیینه سال گذشته؛ پس سال جدید چه؟
ابراهیمی تاکید کرد: به نظرم میرسد این دو ایده میتوانند ترکیب شوند. هم باید جشنوارهای داشته باشیم که کارهایی که طی سال گذشته اجرا شده در آن وجود داشته باشد و هم تعدادی کار با قضاوت داور و انتخاب او، سال آینده حتما اجرا شوند. این دو دیدگاه در کنار هم به رشد تئاتر کشور کمک میکنند و به فجر رنگ و لعاب میدهند.
به گزارش ایرنا، چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر از دوم تا یازدهم بهمن ماه ۱۴۰۴ در تهران برپاست. دبیری این دوره را وحید فخر موسوی است. این جشنواره در ۶ بخش «خیابانی»، «صحنهای»، «دیگرگونههای اجرایی»، «ایران من»،«فراگیر» و «فجر پلاس» با حضور هنرمندانی از تهران و شهرستان برگزار میشود.
۶۲ درصد آثار از استانها و ۳۷ درصد از شهر تهران در جشنواره حضور پیدا کردند. ایرج راد، فریبا کوثری، رامین راستاد، قطب الدین صادقی و ... بخشی از داوران این رویداد فرهنگی هستند.