به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، منصور شیشهفروش ظهر دوشنبه در نشست تخصصی حوضه آبخیز دریاچه نمک گفت:استان اصفهان دارای 3 میلیون و 200 هزار هکتار عرصه بیابانی است که بخش عمدهای از آن تحت تأثیر فرسایش بادی و کانونهای گرد و غبار قرار دارد.
وی در تشریح اقدامات صورتگرفته افزود:این اقدامات شامل جنگلکاری دستکاشت به وسعت 310 هزار هکتار در سالهای اخیر، ایجاد یکهزار و 250 کیلومتر بادشکن و مدیریت 14 هزار کیلومتر روانآب و هرزآب بوده است. با این حال، این اقدامات به دلیل قرارگیری اصفهان در مرکز کشور، شرایط اقلیمی خشک، خشکسالی شدید و وزش بادهای فصلی حتی در ماههای آبان و آذر که منجر به وقوع مکرر گرد و غبار میشود، کافی نیست.
تالاب گاوخونی؛ کانونی برای ریزگردها
مدیرکل مدیریت بحران استانداری اصفهان با اشاره به وضعیت تالاب بینالمللی گاوخونی تأکید کرد:تالاب گاوخونی که در حال حاضر خشک شده، بهعنوان یکی از عوامل کلیدی تولید ریزگرد عمل میکند. در صورت فعالبودن این تالاب، ریزگردها میتوانند تا شعاع پنج هزار کیلومتر جابهجا شوند. برای احیا و مدیریت این عرصه، نیاز به 2 هزار میلیارد تومان اعتبار و اجرای حدود یکهزار کیلومتر عملیات مختلف بیولوژیکی و فیزیکی داریم.
نیازهای اعتباری برای کنترل بحران
شیشهفروش با بیان اینکه استان اصفهان میزبان 14 کانون فعال فرسایش بادی است، خاطرنشان کرد:بر اساس قانون برنامه هفتم توسعه، باید 20 درصد از کانونهای کشور کنترل شود. در این راستا، 400 هزار هکتار از عرصههای استان نیاز به مطالعه و 1.4 میلیون هکتار نیز نیاز به اجرای طرحهای بیابانزدایی و آبخیزداری دارد که حدود هفت هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد. بهطور کلی، سالانه حداقل یک هزار میلیارد تومان اعتبار برای پیشگیری از وقوع حوادثی مانند بیابانزایی، سیل، فرسایش خاک و خشکسالی ضروری است.
انتقاد از کمتوجهی به آبخیزداری و حقابهها
وی با اشاره به موضوع آبخیزداری و حقابهها تصریح کرد:اگرچه عملیات آبخیزداری در استانهای بالادست و سرشاخههای زایندهرود انجام میشود، اما بارشها به زایندهرود نمیرسد و این مسئله باعث رنجش مردم شده است. آبخیزداری نباید صرفاً به گفتار محدود شود؛ وزارت نیرو باید برنامه بودجهای اختصاصی برای این حوضه داشته باشد.
چالشهای مدیریت مراتع و آتشسوزیها
شیشهفروش در ادامه با اشاره به وجود 6.3 میلیون هکتار عرصه مرتعی در استان اصفهان اظهار داشت:برای حفظ این مراتع، هماهنگی بین سازمان امور عشایر و منابع طبیعی درخصوص زمانبندی کوچ عشایری که گاه خارج از تقویم کوچ میکنند، ضروری است. از سوی دیگر، خسارات ناشی از آتشسوزی جنگلها و مراتع بسیار سنگین است، اما امکاناتی مانند بالگرد مجهز به آبپاش در استان کافی نیست.
وی با اشاره به ضرورت توجه ملی به تالابها گفت:با توجه به اینکه 42 درصد از دریاچه نمک در استان اصفهان قرار دارد، اما سازمان محیط زیست کشور توجه کافی به این موضوع ندارد. لازم است جلسهای ملی با تمرکز بر حفاظت و احیای تالاب بینالمللی گاوخونی برگزار شود.
شیشهفروش افزود:تمام وزارتخانهها مکلف هستند در فاز پیشگیری از بحرانهایی مانند زلزله، سیل و آتشسوزی، طرح کاهش خطر تهیه کنند. در استانهای زاگرسنشین، تشکیل پایگاههای مشترک و تیمهای واکنش سریع برای کنترل حریق و همچنین برگزاری مانور مشترک بین این استانها ضروری است.
پتانسیل علمی اصفهان و درخواست تأمین اعتبارات
مدیرکل مدیریت بحران استانداری اصفهان در پایان ابراز کرد:استان اصفهان با پتانسیل علمی خود آماده ارائه راهکارهای نوین در حوزه پیشگیری از حریق و اجرای طرحهای منابع طبیعی است. تأمین حداقل حقابه قانونی تالاب گاوخونی به میزان 176 میلیون مترمکعب در سال نیازمند کمک وزارت نیرو و سازمان حفاظت محیط زیست است. همچنین سهم اعتبارات مدیریت بحران استان باید بهطور کامل تأمین شود تا بتوان از فاز مدیریت بحران به مرحله پیشگیری واقعی حرکت کرد.
اگر کاری نکنیم، دریاچه نمک به سرنوشت ارومیه دچار میشود
در ادامه این جلسه، محمدعلی کاظمی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان در جمع خبرنگاران حاضر شد و گفت:بخش عمدهای از دریاچه نمک، حدود 24 درصد از مساحت آن، در استان اصفهان واقع شده و بخشی از حوضه آبخیز آن، شامل رودخانهها و آبراهههای منتهی به دریاچه، در شهرستانهای آران و بیدگل و کاشان قرار دارد.
تجربه دریاچه ارومیه؛ هشداری برای دریاچه نمک
وی با اشاره به تجربیات دریاچه ارومیه هشدار داد:پیشبینی میشود در صورت عدم انجام اقدامات پیشگیرانه، وضعیت دریاچه نمک به سرنوشت دریاچه ارومیه دچار شود. بنابراین باید تمرکز اصلی بر حوضه آبخیز بالادست باشد. اجرای طرحهای آبخیزداری، بیابانزدایی و مقابله با ریزگردها امری ضروری است، زیرا چندین استان مهم از جمله تهران، اصفهان (بهویژه شهرستانهای شمالی آن)، البرز، قم، سمنان، قزوین و حتی مرکزی، تحت تأثیر ریزگردهای ناشی از این دریاچه قرار خواهند گرفت.
کاظمی درباره هدف این نشست افزود:این جلسه با حضور مسئولان و ادارات کل پنج استان تهران، البرز، سمنان، قم و اصفهان برگزار شد تا طرحهای جامع در حوزه آبخیزداری و مقابله با بیابان و ریزگردها بررسی و اجرایی شود.
برنامههای اجرایی و مشارکت بخش خصوصی
مدیرکل منابع طبیعی استان اصفهان با اشاره به برنامههای در دست اجرا گفت:سهم اصفهان در این حوضه حدود 12 تا 14 درصد کل حوضه آبخیز دریاچه نمک است و اقدامات ما عمدتاً بر حوضه آبخیز و بیابان متمرکز خواهد بود. طبق برنامه هفتم توسعه، در حوزه آبخیزداری سالانه 20 درصد حوضههای آبی معادل حدود 20 هزار هکتار در سطح ملی پیشبینی شده و اصفهان نیز سهم خود را انجام خواهد داد. در حوزه مقابله با بیابان نیز هدف، کاهش 20 درصدی کانونهای فرسایش بادی است. استان اصفهان حدود 1.5 میلیون هکتار کانون بحرانی دارد که تاکنون 310 هزار هکتار جنگلکاری در آن انجام شده و مطالعات برای 1.1 میلیون هکتار باقیمانده در جریان است.
وی در خصوص مشارکت بخش خصوصی افزود:امروز بخشی از اقدامات با اعتبارات ملی، اعتبارات ریزگردها و استانی تأمین میشود. ما تلاش کردهایم صنایع آلاینده را از طریق مسئولیت اجتماعی همراه کنیم. بهطور مثال، عملیات اجرایی بیابانزدایی در دشت سجزی ـ که یکی از کانونهای بحرانی نزدیک شهر اصفهان است، امروز آغاز میشود. با شرکت شهرکهای صنعتی تفاهمنامهای برای 750 هکتار در سه سال منعقد شده که 250 هکتار آن امروز شروع میشود. همچنین سه شرکت خصوصی فولاد مبارکه، مپنا و هلدینگ مپنا هر یک 50 هکتار مشارکت دارند. در مجموع، عملیات امروز روی 400 هکتار (200 هکتار از اعتبارات بیابانزدایی سجزی و 200 هکتار با مشارکت بخش خصوصی) آغاز خواهد شد.
کاظمی در پاسخ به پرسشی درباره طرح پیشنهادی برای احداث شهرک شیمیایی در دریاچه نمک تصریح کرد:مجوز اولیه این طرح توسط صنعت و معدن قم صادر شده است. اما مدیریت دریاچه نمک عمدتاً با حفاظت محیط زیست کشور است و با توجه به سهم 24 تا 25 درصدی اصفهان، اداره کل حفاظت محیط زیست استان نیز در این موضوع دخیل است. افزون بر این، دریاچه به عنوان یک منظر طبیعی ثبت ملی شده و میراث فرهنگی ملاحظات خاص خود را دارد.
وی موضع استان اصفهان را اینگونه تشریح کرد:استان اصفهان از جمله استانهایی است که با روش بهرهبرداری فعلی متکی بر استحصال از شورابهها موافق نیست. در جلسات مشترک استانهای مجاور، درخواست احداث شهرک شیمیایی و فرآوری محصولات دریاچه مطرح شده، اما به دلیل ملاحظات زیستمحیطی، میراث فرهنگی و اختلافات بیناستانی ـ به ویژه در موضوع واگذاری زمین در حوزه منابع طبیعی ـ این طرح فعلاً متوقف شده است. تاکنون هیچ اقدام عملیاتی انجام نشده و این موضوع به نتیجه مشخصی نرسیده است.
انتهای پیام/170