به گزارش ایلنا به نقل از ارمنیوز، نیروهای ویژه آمریکا اوایل ژانویه نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا را در کاراکاس بازداشت کردند. کارشناسان میگویند این عملیات نشان داد واشنگتن میتواند در مناطق نفوذ روسیه فشار وارد کند و احتمالا با محدود کردن نفوذ روسیه در آمریکای لاتین، موضع خود در بحران اوکراین را تقویت کند.
فیونا هیل، کارشناس سابق روسیه در دولت ترامپ، سال ۲۰۱۹ در جلسهای در کنگره آمریکا اشاره کرده بود که کرملین ممکن است به دنبال «تبادلی» بین ونزوئلا و اوکراین باشد: آزادی عمل بیشتر روسیه در اوکراین در ازای کاهش نفوذ در آمریکای لاتین، به ویژه ونزوئلا.
حمله اخیر آمریکا به مادورو باعث شد روسیه از نزدیکترین متحد منطقهای خود دور شود و آمریکا کنترل منابع نفتی ونزوئلا را در اختیار گیرد؛ اقدامی که منابع مالی جنگ روسیه را هدف قرار داده است.
پیام قدرت
کارشناسان معتقدند عملیات آمریکا تنها نمایش قدرت نبود، بلکه پیامی روشن به روسیه و چین ارسال کرد: «شما به حیاط خلوت خود اهمیت میدهید، ما نیز همین کار را میکنیم.»
سناتور مارکو روبیو این اقدام را تأکیدی بر حاکمیت آمریکا در نیمکره غربی و جلوگیری از استفاده رقبا از این منطقه به عنوان اهرم استراتژیک دانسته است. در مقابل، تحلیلگران روس مانند الکساندر دوگین و الکسی بوشکوف معتقدند این عملیات نشان میدهد «تنها قدرت نظامی تعیینکننده است».
با این حال، مایکل کافمن از مؤسسه کارنگی هشدار داده است که اتکای بیش از حد به عملیاتهای یکجانبه میتواند توان واشنگتن برای توجیه اقدامات آینده خود را تضعیف و شک و تردید درباره تعهدات امنیتی آن را افزایش دهد.
واکنشها و پیامدها
مداخله آمریکا در ونزوئلا واکنشهای متناقضی در اوکراین ایجاد کرده است؛ کییف تلاش کرده از حمایت کامل از اقدام نظامی یکجانبه علیه کشور مستقل خودداری کند، هرچند کاهش نفوذ مسکو در منطقه را مثبت ارزیابی کرده است.
این عملیات همچنین ممکن است بر ثبات بلندمدت ونزوئلا تأثیر بگذارد. دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت این کشور، تأکید کرده که روابط با مسکو به آسانی قابل تخریب نیست و این ممکن است به روسیه اجازه دهد با وجود پیروزی فوری آمریکا، نفوذ خود را بازسازی کند.
از سوی دیگر، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از این عملیات برای تقویت موقعیت خود در بازار نفت استفاده کرده و تهدید کرده در صورت کنترل نفت ونزوئلا، خسارات مالی قابل توجهی به کرملین وارد خواهد شد.
کارشناسان هشدار میدهند که این استراتژی پرخطر ممکن است موجب بازتوزیع نفوذ بینالمللی شود، اما هزینههای راهبردی بلندمدتی برای آمریکا در عرصه جهانی در پی خواهد داشت.