شناسهٔ خبر: 74546450 - سرویس فرهنگی
نسخه قابل چاپ منبع: قدس آنلاین | لینک خبر

یک شاهنامه پژوه: اهانت به فردوسی قابل اغماض نیست / لزوم برخورد قضایی با بلاگر خاطی

یک شاهنامه پژوه در پی اهانت انجام شده در فضای مجازی به شاعر بزرگ ایرانی حکیم فردوسی و شاهنامه، گفت: این اقدام توهین به ملت ایران است و می‌بایست برخورد قضایی با فرد خاطی شود چرا که شاهنامه نه تنها میراث ادبی بلکه گنجینه‌ علمی، تاریخی و فرهنگی ماست.

صاحب‌خبر -

به گزارش قدس آنلاین، دکتر محمد رسولی، شاهنامه پژوه، تاریخدان و حقوقدان در پی اهانت انجام شده به شاعر بزرگ ایرانی حکیم ابوالقاسم فردوسی گفت: زنی که کم سوادی او از شیوه گفتار و رفتار و کردارش آشکار و از تربیت صحیح نابرخوردار است و از کژراهه رفتن و کج کرداری به حکیم بزرگ ابوالقاسم فردوسی، اهانت می‌کند؛ در واقع به ملت بزرگ ایران اهانت کرده و مرتکب جرم شده است.

این حقوقدان افزود: جا دارد دادستان به عنوان مدعی العموم و برای تسکین قلب آحاد مردم ایران با این شخص برخورد کند و ضمن صدور قرار بازداشت او، وی را تحت تعقیب کیفری قرار دهد.

وی بیان کرد: شاهنامه پژوهان و پژوهشگران، سالها روی بیت‌های ارجمند شاهنامه کار می‌کنند تا دریابند در هر بیت چه نکات کشف نشده علمی، حکمی، تاریخی، علمی، فقهی، دینی، اجتماعی و... وجود دارد. از جمله همین بیت مهمی که این زن ایران ستیز و ضد میهن، آن را تمسخر می‌کند و به این اکتفا نکرده، به وسیله این بیت فردوسی بزرگ را مورد اهانت قرار می‌دهد.

این شاهنامه پژوه تاکید کرد: این بیت از ابیات مهمی‌ در شاهنامه است که مهم‌ترین کشف بشر را بیان می‌کند، کشفی که پس از آن بشریت وارد مرحله تمدن شد و آن کشف شیوه نگهداری آتش بود. این بیت پر حکمت و پر برکت سبب کشف خیلی از ناشناخته‌های تاریخ شده است.

رسولی در ادامه به موضوع مطرح شده توسط یک کارشناس در رسانه ملی که گفته بود «رستم از نظر نژاد دو رگه‌ ایرانی و یمنی بوده است» اشاره کرد و گفت: این سخن از نظر تاریخی و شاهنامه شناختی، نادرست است.

وی تاکید کرد: در رد این سخن بی‌اساس بسیار می‌توان حرف زد ولی اساسا نام‌ها و مکان هایی که در متون مربوط به عهد کهن و دورانی که اصطلاحا از آن به عنوان دوران اساطیری نام برده می‌شود، نام‌ها و مکان های امروزی نیست.

این شاهنامه پژوه و تاریخدان اضافه کرد: این امر چنان برای دیرینه شناسان و شاهنامه پژوهان بدیهی است که گاهی سال‌ها بر سر یافتن منظور از نام یک منطقه بحث و بررسی و تحقیق می‌شود. اگر موضوع چنین ساده بود که دانشمندان شاهنامه شناس این همه زحمت برای کشف محل‌های جغرافیایی بیان شده در شاهنامه متحمل نمی‌شدند!

او افزود: برای مثال در شاهنامه از «مازندران» نام برده شده است. آنگاه استادان شاهنامه شناس برای یافتن محل «مازندران شاهنامه» سال‌ها پژوهش کرده اند و مقاله‌ها و کتاب‌هایی در این باره نوشته‌اند که گاهی نتیجه تحقیقات چند ساله آنان با یکدیگر متفاوت است. اگر موضوع اینقدر ساده بود که همه می‌دانند امروز مازندران، کجاست.

وی تاکید کرد: یمن نیز یکی از آن نام‌های مکانی در شاهنامه است که بر سر آن بحث بسیار است و پژوهشگران و شاهنامه شناسان در این باره بسیار کوشیده‌اند. به ویژه که نام یمن در کنار « هاماوران» آمده است که موضوع را پیچیده‌تر می‌کند. آنچه مسلم است، یمن شاهنامه هر کجا که بوده، جایی که امروز به عنوان کشور یمن می‌شناسیم نبوده است.

رسولی یادآور شد: برخی از دانشمندان شاهنامه پژوه، بر این باورند که یمن به آن عهد دور دست نام یکی از جهات چهارگانه( شمال، جنوب، شرق، غرب) بوده و به نظر می‌رسد به معنای جنوب است. بی تردید باید گفت یمن امروزی که در جنوب غربی شبه جزیره عربستان واقع شده با یمن نام برده شده در شاهنامه متفاوت است. باید توجه کرد نام اشخاص نیز در شاهنامه چنین وضعی دارد. آن گونه که نام‌ها در شاهنامه بیان می‌شود در زمان حیات و زندگی قهرمانان گونه‌ای دیگر تلفظ می‌شده است.