به گزارش جماران به نقل از مجله پزشکی در طول مطالعه، محققان آزمایشهای شنوایی را روی نزدیک به ۳۰۰۰ داوطلب که حداقل ۶۰ سال سن داشتند و مبتلا به زوال عقل نبودند، انجام دادند.
شرکتکنندگان به عنوان بخشی از مطالعه قلب فرامینگهام، یکی از برجستهترین مطالعات طولی در سلامت عمومی، پیگیری شدند.
شرکتکنندگان تحت آزمایشهای شنوایی استاندارد قرار گرفتند و به سه گروه طبقهبندی شدند: افراد دارای کمشنوایی که از سمعک استفاده نمیکردند، افراد دارای کمشنوایی که از سمعک استفاده میکردند و افراد بدون کمشنوایی.
محققان گفتند که طی ۲۰ سال پس از این آزمایشها، در مقایسه با افرادی که از این دستگاهها استفاده نمیکردند، کاهش ۶۱ درصدی خطر ابتلا به زوال عقل را در بین افرادی که در مراحل اولیه، پس از تشخیص کمشنوایی قبل از ۷۰ سالگی، از سمعک استفاده میکردند، مشاهده کردند.
طبق همان مطالعه، استفاده از سمعک «به نظر نمیرسد که در میان افرادی که پس از ۷۰ سالگی به مشکل شنوایی مبتلا شدهاند، از ابتلا به زوال عقل محافظت کند» که اهمیت زمانبندی در مداخله درمانی را برجسته میکند.
استفاده از سمعک
محققان خاطرنشان کردند که تنها ۱۷٪ از افراد مبتلا به کمشنوایی متوسط تا شدید از سمعک استفاده میکنند.
نتایج همچنین نشان داد که افراد بدون کمشنوایی تقریباً ۲۹٪ کمتر احتمال ابتلا به زوال عقل دارند.
محققان گفتند: «مطالعه ما بر اهمیت مداخله زودهنگام» برای کاهش خطر زوال عقل مرتبط با کمشنوایی تأکید میکند.
محققان معتقدند که این یافتهها شواهد رو به رشدی را تقویت میکند که نشان میدهد کمشنوایی فقط یک مشکل شناختی ساده نیست، بلکه یک عامل خطر اصلی برای زوال عقل است که میتوان با درمان زودهنگام آن را کاهش داد.
این مطالعه یک توضیح بیولوژیکی احتمالی برای این ارتباط ارائه میدهد. کمشنوایی بار اضافی بر مغز برای درک صداها وارد میکند و احتمال انزوای اجتماعی را افزایش میدهد که به نوبه خود منجر به تسریع زوال شناختی میشود.
علیرغم قدرت مطالعه از نظر حجم نمونه و پیگیری طولانی مدت، محققان به برخی محدودیتها، مانند تکیه بر گزارش شخصی شرکتکنندگان از میزان استفاده از سمعک بدون مشخص کردن مدت زمان یا میزان استفاده، و همچنین عدم کنترل کامل عوامل اجتماعی-اقتصادی که ممکن است بر دسترسی به سمعک تأثیر بگذارند، اشاره کردند.
برنامههای غربالگری زودهنگام
اگرچه نسبت کاربران سمعک در بین افراد مبتلا به کمشنوایی متوسط تا شدید از ۱۷ درصد تجاوز نمیکند، اما یافتههای جدید انگیزه قوی برای گسترش برنامههای غربالگری زودهنگام و مداخله شنوایی، به ویژه با توجه به افزایش جمعیت سالمند جهان، فراهم میکند.
نویسندگان این مطالعه نتیجه میگیرند که "تشخیص زودهنگام و مداخله شنوایی قبل از ۷۰ سالگی ممکن است از جمله مؤثرترین و سادهترین اقدامات برای کاهش بار رو به رشد زوال عقل بر جوامع در سراسر جهان باشد."