گزارش «وطن امروز» از تعامل احزاب و چهرههای جبهه انقلاب با رئیسجمهور منتخب
نگاه اصولی ملی
صاحبخبر - گروه سیاسی: اعلام آمادگی برای همکاری با دولت چهاردهم که این روزها از سوی چهرهها و جریانهای جبهه انقلاب بیان میشود، چیزی فراتر از اخلاقمداری در عالم سیاست است. این رفتارها را باید بخشی از گفتمان جبهه انقلاب بدانیم که اصل را بر پیشبرد اهداف نظام اسلامی و کمک در جهت رفع مشکلات کشور گذاشته است. هر چند در این مسیر با ناملایماتی روبهرو میشود اما بنا را بر اصل همکاری گذاشته و سعی میکند در شرایط کنونی کشور، حتیالمقدور از انتشار افکار و اخبار منفی جلوگیری کند. پیامهای دلگرمکننده جبهه انقلاب برای همکاری با دولت جدید در حالی مخابره میشود که اکنون بر همگان مشخص شده شورای راهبری تعیین دولت چهاردهم با اعضایی که دارد میخواهد چه مسیری را طی کند و به چه اهدافی میاندیشد! حالا هر آنچه قرار بود از شورای راهبری بدانیم، واضح و روشن مقابل چشم همگان قرار گرفته است. نیازی هم به کتمان نیست. ظریف (به عنوان نماینده یک جریان سیاسی) در طول رقابتهای انتخاباتی قدم به راهی گذاشت که رفتارهای نمایشی بخشی از آن بود. کتش را درآورد و عرق ریخت و با پیش کشیدن بحثهایی چون برجام و ارتباط با دنیا و... به دوقطبیسازی فضای جامعه و انتخابات دامن زد و در نهایت بعد از پیروزی دکتر پزشکیان، این رفتارهای نمایشی در قالب شورای راهبری همچنان ادامه دارد. نمایشی که با توجه به انتقادهای متعدد به عملکرد شورای راهبری، پرده از آن برداشته شده و واقعیات موجود بر همگان نمایان شده است. این شورا که قرار است نامزدهای کابینه و مدیران دولتی را به رئیسجمهور منتخب معرفی کند، همه اعضایش یا از اصلاحطلبها هستند یا از دولت روحانی. تعارف که نداریم! بعید به نظر میرسد شورای راهبری تعیین دولت چهاردهم بتواند به آنچه رئیسجمهور منتخب از آن به عنوان «کابینه وفاق ملی» یاد میکند، دست یابد. مثال همان ضربالمثلی که «سالی که نکوست از بهارش پیداست». گویی خود پزشکیان هم امید چندانی به خروجی این شورا ندارد که گفته است: «انتخاب مسؤولان برای من معضل شده است، به هر کس میگویم آدم معرفی کنید، همه افراد خودشان را معرفی میکنند. شعاری سر دادیم که مملکت با یک دسته و جناح اداره نمیشود، خودمان هم باید به آن پایبند باشیم». اما فراتر از رفتارهای نمایشی افراد حاضر در شورای راهبری، انتقادهای وارده به آن و اینکه چقدر حس ما میتواند درباره خروجی شورای راهبری درست باشد، در این سوی ماجرا، چهرهها و احزاب جبهه انقلاب به همان کاری میپردازند که آن را وظیفه خود میدانند؛ کمک به دولت برای پیشبرد اهداف نظام اسلامی و در نهایت پیروزی همگانی. مقام معظم رهبری در دیدار اخیر نمایندگان مجلس دوازدهم همین طور رئیسجمهور منتخب، همه را به همین مساله دعوت کردند: «باید همه به رئیسجمهور منتخب در ادای وظایف کمک کنیم و از بُن دندان باور کنیم که موفقیت ایشان، پیروزی همه ما است». ایشان همچنین با اشاره به ضرورت شنیده شدن صدای واحد در مسائل مهم از همه ارکان کشور افزودند: «برخی در دنیا گوش تیز کردهاند تا نشانههای اختلاف را در حرفهای مسؤولان پیدا کنند؛ ارکان نظام با صدای واحد آنها را مأیوس کنند». کلام رهبری فصلالخطابی است برای آنها که خود را در جبهه انقلاب میدانند و رفتارهای خود را در جهتی تنظیم میکنند که به این هدف والا کمک کند، لذا چنانکه پیشتر اشاره کردیم، اعلام همکاری و همراهی با دولت از سوی جریان انقلاب، چیزی بیش از اخلاقمداری است که اتفاقا همین اخلاقمداری نیز جزئی از مرام جبهه انقلاب محسوب میشود. پیشتر در «وطن امروز» گزارش داده بودیم که بعد از پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات ریاستجمهوری، نوع مواجهه جریان انقلاب با انتخاب وی حائز اهمیت بود. آن هم پس از ماراتنی 25 روزه که در کوران رقابتهای انتخاباتی سپری و طی این مدت حرف و حدیثهای بسیاری بین طرفین رد و بدل شد که گاه به سمت جدل پیش رفت. اوج این کشمکشها در ۲ مناظره کاندیداهای باقیمانده در مرحله دوم پدیدار شد و بحثهایی پیش آمد که بخشی از آن به جامعه و بین هواداران ۲ طرف نیز کشیده شد. مسعود پزشکیان از ابتدای ورود به رقابتهای انتخاباتی نامزد طیف اصلاحطلب بود و این را خودش هم قبول داشت. سپس بحث حضور اعضای دولت روحانی در ستاد انتخاباتی وی پیش آمد که جدلها از همینجا ضریب خورد و رفتهرفته شدت گرفت. در نهایت پس از فراز و فرودهایی به روز انتخابات رسیدیم و پزشکیان به عنوان منتخب مردم، نهمین رئیسجمهور ایران شد. اما پس از پایان رقابتها، همانطور که از جبهه انقلاب انتظار میرفت و مسبوق به سابقه بود، اکثر چهرههای اصولگرا به پزشکیان تبریک گفتند و اعلام آمادگی کردند او را در مسیری که پیش رو دارد یاری دهند. حتی رقبای پزشکیان در 2 دور انتخابات نیز به دیدار وی رفتند و ضمن تبریک پیروزی او، اعلام کردند میتوانند تجربیاتشان را در اختیار رئیسجمهور منتخب قرار دهند. اکنون که زمان تبریکها به پایان رسیده و به مراسم تنفیذ و تحلیف رئیسجمهور منتخب و شروع رسمی کار او به عنوان رئیس قوه مجریه نزدیک میشویم، زمان همکاری فرارسیده است. اخلاقمداری یک سوی قضیه است و تکلیفمداری سوی دیگر آن. بیانات اخیر رهبر انقلاب درباره همکاری و همراهی مجلس با دولت و ایضا دیگر مسؤولان با دولت نیز در همین راستا است. در زمان رقابتهای انتخاباتی، نیروها و انرژیهای بسیاری بسیج شده بودند تا هر کدام نامزد خود را پیروز انتخابات کنند اما بعد از به پایان رسیدن رقابتهای انتخاباتی، همه افراد و گروههای سیاسی کشور باید نیروی بسیجشده در این رقابتها را به سمت «منافع همگانی» هدایت کنند. منافع همگانی یعنی منافع کشوری که در آن زندگی میکنیم، نظامی که تحت لوای آن به استقلال و آزادی رسیدیم و مردمی که سالها برای عزت، آزادی، استقلال و سربلندی این کشور گوش به فرمان ولی فقیه ایستادگی کردند و چه در دوران دفاع مقدس و دیگر آوردگاههای حساس، از هیچ فداکاریای دریغ نداشتند. رقابتهای انتخاباتی هرچه بود اکنون به پایان رسیده و رئیسجمهور منتخب از هر جناحی که بود، اکنون رئیسجمهور همه مردم ایران است. او قرار است سکان قوه مجریه را به دست گیرد و تصمیمات و عملکردش برای سرنوشت همگانی و منافع عمومی ما تاثیرگذار است لذا اکنون باید انرژی موجود در رقابتهای انتخاباتی صرف کمک به او شود. همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند، پیروزی رئیسجمهور منتخب پیروزی همگی ما است و میتواند دشمنان را از خیالاتی که در ذهن دارند ناامید کند. حالا که بحث انتخابات و لزوم هدایت انگیزه و انرژی انباشته شده در آن جهت منافع مشترک و همگانی پیش آمد، میتوانیم این موضوع را از زاویه دیگری نگاه کنیم. انتخابات ریاستجمهوری اخیر به عنوان یک رویداد بزرگ سیاسی آنقدر حائز اهمیت بود که دشمنان و رسانههای معاند تمام تلاش خود را مصروف پایین آوردن مشارکت مردم کردند. هر چند چهاردهمین انتخابات ریاستجمهوری به دنبال یک حادثه تاسفبرانگیز و پیشبینینشده (شهادت رئیسی و همراهانش) برگزار شد اما فراموش نکردهایم که چطور رسانههای فارسیزبان فرامرزی و همین طور دستگاه تبلیغاتی غرب حداقل یکسال قبل برگزاری انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی دست به کار شده و بزرگترین کمپین تحریم انتخابات را راه انداخته بودند. پس از مشارکت قابل قبول مردم در انتخابات مجلس، موضوع شهادت شهید رئیسی پیش آمد و طبق قانون باید ظرف 50 روز تکلیف فردی که باید مسؤولیت خطیر ریاستجمهوری را برعهده میگرفت، روشن میشد لذا دشمنان سعی کردند از زیرساختها و پتانسیلی که در کمپین تحریم انتخابات مجلس به وجود آورده بودند برای جلوگیری از مشارکت مردم ایران در انتخابات ریاستجمهوری بهره ببرند اما حضور 50 درصدی مردم پای صندوقهای چهاردهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری، پروژه پرخرج آنها را به شکست کشاند. حالا که از فضای رقابتهای انتخاباتی فاصله گرفتهایم، ما نیز باید از پتانسیل موجود در این رقابتها بهره ببریم و انرژی خود را مصروف پیروزی دولت جدید کنیم. با چنین دیدگاهی است که جبهه انقلاب و چهرههای شاخص حاضر در آن، به تأسی از رهبر انقلاب سعی در ایجاد فضای همدلی، اتحاد و در نهایت همکاری با دولت جدید دارند. در ابتدای این مطلب اشارهای به حواشیای شد که پیرامون شورای راهبری دولت چهاردهم وجود دارد. اشاره به این مساله به این دلیل بود که جریانها و احزاب حاضر در جبهه انقلاب بخوبی واقف به سهمخواهی برخی از جریانها و اعمال فشار آنها به رئیسجمهور منتخب هستند اما همانطور که اشاره شد، کمک به پیروزی دولت جدید را وظیفهای برای خود میدانند که در نهایت میتواند به پیروزی همه مردم ایران منجر شود. *** بخشی از بیانات رهبر انقلاب در دیدار نمایندگان مجلس: صدا باید شنیده شود بدیهی است بخشهای مختلف نظام باید در کنار هم یک «کل» را تشکیل بدهند، یک «مجموعه واحد» را تشکیل بدهند، یعنی قوه مقننه، قوه مجریه، قوه قضائیه، نیروهای مسلح ـ که به یک صورت جزو قوه مجریه هستند ـ باید مجموعا یک کل را به وجود بیاورند. اگر لازم باشد که یک کل از اینها به وجود بیاید، پس باید با هم تعامل داشته باشند، باید با هم کار کنند، باید به هم کمک کنند، یک جاهایی باید نسبت به هم اغماض کنند، یک جاهایی باید به همدیگر تذکر بدهند، کمک کنند به یکدیگر... من توصیه مؤکدی که اینجا یادداشت کردهام، تعامل سازنده با دولت جدید است. همه کمک کنند رئیسجمهور منتخب بتواند وظایفی را که در قبال کشور دارد، انجام بدهد. اگر ما توانستیم جوری رفتار کنیم که رئیسجمهور موفق بشود، این موفقیت همه ما است. اگر او در اداره کشور، در پیشبرد اقتصاد کشور، در مسائل بینالمللی کشور، در مسائل فرهنگی کشور به موفقیت دست پیدا کند، همه ما به موفقیت دست پیدا کردهایم؛ پیروزی او پیروزی همه ما است؛ این را باید واقعا از بن دندان باور کنیم. در مسائل مهم کشور هم باید صدای واحدی از کشور شنیده بشود. در مسائل مهمی که البته تشخیصش با شما است، یک جاهایی هست که باید دولت و مجلس و مسؤولان گوناگون، یک حرف بزنند تا آن کسانی که در دنیا گوش تیز کردهاند که نشانههای اختلاف و دوگانگی را پیدا کنند، مأیوس بشوند؛ یک صدا باید شنیده بشود.∎
نظر شما