تحقیقات جدید در دانشگاه آنگلیا شرقی (UEA) نشان داده است که برنامههای کربنزدایی کنونی برای پیروی از اهداف توافقنامه آب و هوایی پاریس با هدف محدود کردن گرمایش زمین به ۱.۵ درجه سانتیگراد کافی نخواهد بود، همانطور که در مطالعه منتشر شده در مجله Nature نیز گزارش شده است.
دانشمندان با اندازهگیری «شکاف انتشار» بین برنامههای مختلف حفاظت از آب و هوا و آنچه واقعاً برای رسیدن به این هدف مورد نیاز است، به این نتیجه رسیده اند.
این مطالعه معتقد است که فاصلهای به میزان ۳.۲ میلیارد تن دی اکسید کربن (CO ۲) بین برنامههای فعلی جهانی برای حذف کربن از جو و آنچه که تا سال ۲۰۵۰ برای جلوگیری از بدترین اثرات گرمایش جهانی مورد نیاز است، وجود دارد.
از سال ۲۰۱۰، آژانس محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) اندازه گیریهای مشابهی را از این شکاف انتشار انجام داده است، و تحقیقات دانشگاه آنگلیا شرقی، که عمدتاً بر حذف دی اکسید کربن تمرکز دارد، نشان میدهد که اگر میخواهیم به حیات خود ادامه دهیم، سیاست آب و هوا نیازمند مقیاس بلندپروازانه تری است.
این به معنای دنباله روی از یک رویکرد دقیقتر و قویتر است که شیوههای کربنزدایی کنونی را حفظ میکند، اما همچنین بر کاهش انتشار، انرژیهای تجدیدپذیر و کاهش جنگلزدایی تمرکز دارد. گزینههای جدیدی برای کربنزدایی نیز وجود دارد که بسیاری از کشورها حتی در بررسی آن کند هستند چه رسد به آن که این طرحها را اجرا کنند.
این تکنیکها شامل سیستمهای فیلتر هوای پیشرفته و هوازدگی سنگها میشود، تکنیکی که در آن کربن از جو حذف و در سنگها ذخیره میشود.
تحقیقات نشان میدهد که این گزینههای جدید باید در سالهای آینده گستردهتر شوند تا به آستانه ۱.۵ درجه سانتیگراد برسند.
نویسنده اصلی این مطالعه، دکتر ویلیام لمب، از گروه کاری علم پایداری کاربردی در MCC، گفت: محاسبات قطعاً باید بهبود یابد، و این بسیار واضح است که بدون کاهش سریع انتشار گازهای گلخانهای به صفر، در همه بخشها، حد ۱.۵ درجه سانتیگراد تحت هیچ شرایطی برآورده نخواهد شد.
دکتر نائومی وان، یکی از نویسندگان مرکز تحقیقات تغییرات آب و هوایی تیندال در دانشگاه آنگلیای شرقی، اضافه کرد: کشورها به آگاهی، جاهطلبی و اقدام بیشتر در مورد افزایش روشهای حذف CO ۲ در کنار کاهش قابل توجه انتشار گازهای گلخانهای برای تحقق توافقنامه آب وهوایی پاریس نیاز دارند.
برای این منظور، حتی اگر هر کشور به وعدههای خود در مورد اهداف کربنزدایی پایبند باشد، میزان کربن حذفشده احتمالا تا سال ۲۰۳۰ حداکثر تا ۰.۵ میلیارد تن و تا سال ۲۰۵۰ به ۱.۹ میلیارد تن افزایش مییابد و اعلام کرده است که نیاز به افزایش دارد. در حالیکه، حذف ۵.۱ میلیارد تن برای جلوگیری از بدترین اثرات تغییرات آب و هوایی ضروری است.
هیئت بین المللی تغییرات اقلیمی سناریوی جایگزینی را پیشنهاد میکند که در آن دولتهای جهان با یکدیگر همکاری میکنند تا تقاضای جهانی انرژی را کاهش دهند، سناریویی که با "رفتار همراه با انگیزه سیاسی" تسریع میشود. در این سناریو، کربن زدایی تا سال ۲۰۵۰ به میزان ۲.۵ میلیارد تن افزایش مییابد و روشهای جایگزین به کاهش شکاف انتشار به ۴۰۰ میلیون تن کمک میکند؛ بنابراین ما اساساً باید کل جامعه خود را از یک جامعه منفعت شخصی به جامعهای با همکاری جهانی تبدیل کنیم.
منبع: الیوم السابع
نظر شما