به گزارش ایسنا، دانشمندان موزه طبیعت و علم دنور(Denver) یک گونه پستاندار ۶۵ میلیون ساله را کشف کردهاند که جد حیوانات سُمدار مدرن مانند آهو، گاو و خوک است.
به نقل از آیای، این فسیل جدید که میلیتوکودون لایدی(Militocodon lydae) نام دارد در شهر کلرادو اسپرینگز آمریکا پیدا شده و مربوط به دوره بلافاصله پس از انقراض دایناسورهاست.
جمجمه، آروارهها و به اندازه چینچیلا
دانشمندان اشاره کردند که میلیتوکودون لایدی با اندازه تقریبی ۲۳ تا ۳۶ سانتیمتر و کمی بیش از دو پوند وزن تقریباً به اندازه یک چینچیلا است. بقایای جمجمه و فک این موجود در صخرههایی که مربوط به دوران بلافاصله پس از انقراض دایناسورها هستند، کشف شد.
این کشف، دادههای مهمی در مورد تنوع سریع پستانداران پس از انقراض دایناسورها ارائه میدهد. به گفته محققان، این کشف میتواند سرعت و تنوع گونههایی را که در مدت زمان کوتاهی از تخم بیرون آمدهاند را آشکار کند.
دکتر تایلر لیسون متصدی موزه دیرینه شناسی مهره داران، اهمیت این کشف را به دلیل وجود سابقه فسیلی ضعیف در این دوره زمانی برجسته کرد. این امر آن را به یک گام بزرگ در ثبت اولین تنوع پستانداران پس از آخرین انقراض دسته جمعی تبدیل میکند.
این کشف نور جدیدی را بر تاریخ اولیه تکامل میاندازد، اما پیچیدگیها را نیز آشکار میکند. به عنوان مثال، دندانها میتوانند سرنخهایی در مورد رژیم غذایی و روابط تکاملی ارائه دهند. اما وقتی صحبت از جمجمه به میان میآید، همانطور که دانشمندان در این مطالعه نتیجهگیری میکنند، این جمجمه فاقد علائم تشخیصی است. این امر چالشهایی را در درک کامل جایگاه آن در درخت تکاملی ایجاد میکند.
این پستاندار تازه کشف شده به این دلیل میلیتوکودون لایدی نام گرفت که دو نفر از مشارکت کنندگان برجسته این پژوهش گرامی داشته شوند. آنها شارون میلیتو، معلم بازنشسته و داوطلب این پروژه و لیدا هیل حامی موزه و قهرمان شهر کلرادو اسپرینگز هستند.
پژوهشی هشت ساله
مناطق کورال بلافز و جیمی کمپ در نزدیکی شهر کلرادو اسپرینگز، مکانهای تحقیقاتی مهمی هستند که صخرههایشان آثار ارزشمندی از محیطهای باستانی را در خود جای داده است.
در سال ۲۰۱۶، دکتر تایلر لیسون و تیمش یک جمجمه پستاندار ۶۵ میلیون ساله را در کورال بلافز نزدیک کلرادو اسپرینگز پیدا کردند و در عرض چند دقیقه، جمجمههای دیگری از گونههای مختلف از جمله یک پستاندار گیاهخوار که ۶۶ تا ۶۳ میلیون سال پیش میزیسته به نام کارسیوپتیکوس(Carsioptychus) پیدا کردند.
دکتر لیسون اشاره کرد که قبل از این پیشرفت، آنها نقشههای زمینشناسی بولیوی، آرژانتین و سایر مکانهای جهانی را مطالعه میکردند.
وی گفت: به اندازه کافی خنده دار است، چرا که ما سرانجام در همین جا در کلرادو به این کشف بزرگ رسیدیم. این دیوانه کننده است، زیرا هرگز فکر نمیکنید این اکتشافات بزرگ در همین نزدیکی شما اتفاق بیفتد.
موزه طبیعت و علم دنور از سال ۱۹۹۱ به مطالعه این مکانها پرداخته است و تاکنون بیش از ۱۰۰۰ فسیل مهرهداران و ۶۰۰۰ فسیل برگ توسط دکتر تایلر لیسون و دکتر یان میلر جمعآوری و تجزیه و تحلیل شده است.
انتهای پیام
نظر شما