ترانزیت نه تنها هیچگاه و در هر شرایطی درآمدی معادل 10 درصد فروش نفت (مثلا ده میلیارد دلار) در سال ندارد بلکه واقعیت حدود یک صدم را نشان داده است.
به گزارش تین نیوز، محمد اسماعیل علیخانی نماینده اسبق ایران در کمیته حمل و نقل اسکاپ با بیان این مطلب گفت: سال ها قبل وقتی وزرای وقت راه و ترابری و.. با همتایان هندی و روسی و... خود تفاهم نامه و... در زمینه عبور بار ترانزیت مبادله میکردند، در مقاله هایی تفاوت بین دو مقوله Formulation و Formalisation را بیان کردم.
وی افزود: موضوع آن که موسسات بین المللی مانند اسکاپ و... می توانند کریدور عبور زمینی کالا و مسافر را از شرق به غرب و بالعکس، یا ازشمال به جنوب در منطقه ما تعریف کنند و انتشار سندهایی مانند نقشه راه های آسیایی یا Asian Highway محصول توافق کلیه دولت ها برای عبور بار از قلمرو کشورهای مختلف است.
علیخانی عنوان کرد: علاوه بر آن دولت های همسایه و یا دوست میتوانند مقاوله نامه و یا تفاهم نامه های دو یا چند جانبه برای تسهیل امور حمل و نقل و یا ترانزیت تهیه و امضا نمایند. بعضی دولت ها در اجرای همین موافقتنامه ها و تفاهم نامه ها ممکن است نسبت به تهیه و اجرای بعضی بعضی پروژه های راه و راه آهن در قلمروی خود اقداماتی انجام دهند.
او تاکید کرد: از آنجا که هیچ یک از این تفاهمنامه ها الزام آور نیست بنابراین مجموعه این اقدامات اعم از بینالمللی و یا چند جانبه را می توان کارهای تنظیمی نامید (Formulation).
این کارشناس ترانزیت ادامه داد: صاحب کالا و یا نماینده او تصمیم می گیرد، بار خود را از چه مسیر و یا کریدور زمینی یا زمینی و دریایی و غیر آن عبور دهد، از این رو عملیاتی کردن، رسمیت بخشیدن و یا Formalisation کار عبور بار مربوط به صاحب کالا، فورواردرها، بازاریابان و البته تبلیغات و... است.
علیخانی گفت: هزینه های حمل از جیب صاحبان کالا و اگر سودی باشد در درجه اول نصیب بنگاه های حمل و نقل و فورواردرها و... می شود. البته دولت ها در ازای هزینه سنگینی که بابت ایجاد زیربناها در راه و زیربنا و ادوات ناقله در راه آهن متحمل می شوند درآمدهای مالیاتی و اشتغال زایی و... و مسائل سیاسی و استراتژیک را مد نظر دارند.
وی افزود: صاحب این قلم به مدت بیش از ۲۰ سال است که نوشته و می گویم ترانزیت نه تنها هیچ گاه و در هر شرایطی درآمدی معادل 10 درصد فروش نفت (مثلا ده میلیارد دلار) در سال ندارد بلکه واقعیت حدود یک صدم را نشان داده است.
او عنوان کرد: سطح عملکرد، حدود یک میلیارد دلار را دور می زند، بلکه در حمل و نقل جاده ای توجیه مالی فعالیت ها مشکل خواهد بود. البته سود ترانزیت را باید در جای دیگر جستجو و دنبال کرد.
این کارشناس تاکید کرد: پاسخگویی به نیازهای همسایگان و کشورهای محصور در خشکی می تواند موجب تحکیم مودت، وابستگی های منجر به تحکیم مودت توسعه صادرات کالاها و خدمات فنی و مهندسی، توریسم و.. گردد.
وی گفت: اگر چه حسن روابط بین کشورها موجب رسمیت مسیرهای ترانزیت تعریف شده و الزام صاحبان کالا برای عبور از کریدور و مسیر خاص نمی شود، اما روابط غیر دوستانه می تواند کل قلمروی یک کشور را به روی کشور دیگر ببندد و...
علیخانی خاطرنشان کرد: ملاقات بین وزرا و سازمانهای دولتی فقط هزینه بر و تفاهمنامه های مبادله شده بسته به جمعیت هیئت امضا کننده بیانگر حجم هزینه رفت و آمد و هتل و... وفوق العاده ماموریت مصرفی و زینت بخش اخبار تلویزیون وروزنامه ها و... است، که در دنیای نتایج از جنس هزینه محض است.
وی افزود: اگر در هر هیئت به ازای هر یکن فر دولتی بیست نفر از تجار و بازرگانان معتبر و صاحبان صنایع بنگاه های حمل و نقل وابسته به بخش خصوصی و یا دولتی همراه آنها نباشد، کسب موفقیت از اعزام این هیئت ها بعید به نظر می رسد.
او تاکید کرد: در پایان از اینکه بعد از دو دهه طرفداران توسعه ترانزیت نیز می گویند، انتخاب کریدور و مسیر حمل زمینی کالا به عهده و از اختیارات صاحب کالا و یا نماینده اوست، نه دولت ها، خبر خوبی است.
نظر شما