بعضی از بازیهای بزرگ هستن که هر چقدر هم گیمر باشید، باز هم ممکنه اونا رو از دست داده باشید. بعضیها ممکنه با سبک یه سری از بازیها حال نکنن ولی بعضیهای دیگه هم هستن که وقت و فرصت مناسب رو برای تجربه بعضی از بازیها پیدا نکردن. توی این قسمت از تیم ویجیاتو، از تحریریه خواستیم در مورد بازیای که همیشه دلشون میخواست بازی کنن ولی فرصتش رو پیدا نکردن، بنویسن.
![تیم ویجیاتو: بازیای که همیشه دلمون میخواست بازی کنیم (ولی نشد!) - ویجیاتو](https://vigiato.net/wp-content/uploads/2023/02/metro-1024x576.jpeg)
شاید برای شما هم پیش اومده باشه که برای یه مدت زمان طولانی همه چیز دست به دست هم میده تا نتونید بازیی که دوست دارید رو تجربه کنید. برای من این اتفاق با سری Metro افتاده. الان که به لایبرری استیمم نگاه میکنم هر سه قسمت رو خریدم و آماده دارم، اما هیچوقت فرصت تجربشون رو پیدا نکردم. وقتی Metro 2033 منتشر شد اون رو برای XBox 360 خریدم، اما دیسکش خراب بود و نشد بازی کنم.
سالها گذشت و قسمتهای جدید مترو اومد، اما من چون هنوز 2033 رو بازی نکرده بودم نتونستم برم سراغشون. یادمه ۳ سال پیش وسط سربازی 2033 رو نصب کردم و حتی ۱-۲ ساعتی هم بازی کردم، اما بعد سرم حسابی شلوغ شد و دوباره گذاشتمش کنار! الان که این متن رو مینویسم میفهمم چقدر الکی تجربه این بازیهارو از دست دادم. شاید بهتر باشه دانلودشون کنم و عیدم رو با سری مترو بگذرونم…
![تیم ویجیاتو: بازیای که همیشه دلمون میخواست بازی کنیم (ولی نشد!) - ویجیاتو](https://vigiato.net/wp-content/uploads/2023/02/cs-1024x576.jpg)
فرنچایزهای خیلی زیادی هست که عمرم و زمان زندگیم کفاف نداده تا بهشون سر بزنم ولی احتمالا مهمترین اونها کانتر باشه. من برای نسلی هستم که بچهها کلاسهای درسی رو میپیچوندن تا برن گیمنت و یا رفقایی که توی یک محله بودن، سیمکشی میکردن از این پنجره به اون پنجره که بتونن باهمدیگه کانتر بزنن. من توی همین دوران یک گیمر بودم ولی هیچوقت نتونستم با کانتر ارتباط بگیرم. یکی دوبار به زور دوستانم، وارد کافینت شدم تا بلکه بتونم وارد این فضا بشم ولی هرچقدر بازی کردم دیدم نمیتونم با این بازی ارتباط بگیرم. نه فقط کانتر، بلکه نود و نه درصد بازیهای آنلاین برای من غیرقابل درک هستند و بابت این مسأله کلی هم فحش خوردم. اطرافیان و دوستانم وقتی میفهمن من گیمر هستم و بخشی از کار و زندگیم مربوط میشه به همین حوزه، معمولا دو سه تا اسم بازی رو میبرن که همگی بازی میکنند ولی من خودم هیچوقت نتونستم باهاشون ارتباط بگیرم.
یکیشون همین کانتر هست و سایر بازیهای آنلاین محبوب این روزها. من نمیتونم بازیهای آنلاین رو هضم کنم، شاید قدیمی و منسوخ و فرسوده باشم ولی برای من داستان از مهمترین فاکتورهای یک بازی هست که توی اکثر این بازیها، خبری از این موضوع نیست.اینکه دو گروه بشیم و حالا همدیگر رو لت و پار کنیم برای من هیچ معنی نداره ولی میتونم بفهمم و درک کنم چرا بقیه میتونن این رقابت رو دوست داشته باشن. در واقع بازیهای آنلاین نظیر همین کانتر رو دوست ندارم ولی بازیکنان این بازیها رو دوست دارم! من هم قصه نداشتن این بازیها رو اعصابمه و هم وقتی که باید پای اونها گذاشت، زندگیم رو مختل میکنه. یعنی چی ؟ یعنی واقعا ممکنه جنبه بازی آنلاین نداشته باشم و یهو به خودم بیام ببینم ده ساعته نشستم پاش! قطعا وضعیت اینترنت در دوران نوجوانی و نداشتن سیستم خوب گیمینک و….هم توی این فراری بودن من از بازی های آنلاین بی تاثیر نیست ولی در کل میخوام بگم حتی اگر در یک دنیای موازی، آرشی باشه که آنلاین هم بازی کنه، بعید میدونم اون آرش هم بره سراغ کانتر استرایک! کانتر بازی من نبوده، نیست و نخواهد بود. چه در این دنیا چه در هر دنیای موازی دیگری.
![تیم ویجیاتو: بازیای که همیشه دلمون میخواست بازی کنیم (ولی نشد!) - ویجیاتو](https://vigiato.net/wp-content/uploads/2023/02/disco-elisyum-1024x576.jpg)
توی این چند سالی که Disco Elisyum منتشر شده، همیشه دوست داشتم اون رو بازی کنم ولی فرصتش پیش نیومده. توی سال اول عرضه، هنوز بازی رو نخریده بودم ولی به شدت ازش تعریف شنیدم و کلی نقد و ویدیوی مختلف هم ازش تماشا کردم. وقتی نسخه کاملتر بازی با صداگذاری منتشر شد، اون رو خریدم ولی الان بیشتر از یک ساله که داره توی لایبرری استیمم خاک میخوره. دیسکو الیسیوم بازی همهپسندی نیست اما وقتی که با هر گیمری در موردش صحبت کردم، ازش چیزی جز تعریف نشنیدهام. بعضی وقتها هم هست که بازیها اونقدر تعریفهای خوبی دارن که شاید آدم میترسه از اون چیزی که انتظارش رو داره کمتر با بازی حال کنه؛ ماجرای من هم با دیسکو الیسیوم چنین چیزیه. امیدوارم توی یه فرصت مناسب، حتما سراغ این بازی برم.
![تیم ویجیاتو: بازیای که همیشه دلمون میخواست بازی کنیم (ولی نشد!) - ویجیاتو](https://vigiato.net/wp-content/uploads/2023/02/metroid-1-1024x576.jpg)
متروید یکی از سری بازیهای مورد علاقهام هست که… حقیقتش هیچ نسخهای رو ازش بازی نکردم. شاید بگید چرا وقتی یه بازی رو تجربه نکردی باید ازش خوشت بیاد، و راستش جواب قانعکنندهای هم جز اینکه از اتمسفر، طراحی شخصیت اصلی و فلسفه پشت طراحی مراحل بازی خوشم میاد ندارم.
چند بار خواستم سراغ نسخههای مختلفی از این سری برم. مثلا Metroid Dread که سال پیش اومد و چند بار به خریدش خیلی نزدیک شدم، اما در نهایت قسمت نشد بخرم. اما بیشتر از نسخههای دو بعدی، این سه بازی Metroid Prime هستن که بیشتر از هر چیزی دلم میخواست بازی کنم و هر بار به یه دلیل نشد. از اونجایی که هیچوقت به گیمکیوب یا Wii دسترسی نداشتم، چند بار شبیهساز این کنسولها رو نصب کردم و واقعا آماده تجربه این سری شدم. ولی… خودم هم نمیدونم چرا ولی سراغشون نرفتم.
ولی خوشبختانه ریمستر نسخه اول متروید پرایم الان منتشر شده و ظاهرا هم ریمستر به شدت خفنیه. اولین فرصتی که گیرم میاد حتما Metroid Prime Remastered رو روی سوییچم تجربه میکنم.
شما چطور؟
برامون بنویسید که بازیای که همیشه دلتون میخواست بازی کنید ولی فرصتش رو پیدا نکردید چی بوده؟
∎
نظر شما