ایمان گودرزی؛ حدود ۲ ماه پیش اتفاقی که همه پیش بینی میکردند رخ داد و با سر کار آمدن مهدی تاج به وعده ای که داده بود عمل کرد و کارلوس کیروش را دوباره به نیمکت تیم ملی ایران رساند. این انتخاب شاید در آن زمان انتخابی بین بد و بدتر تلقی میشد و قرار بود اگر ایران میخواهد در جام جهانی قطر نتیجه نگیرد این اتفاق با حضور کیروش روی نیمکت رخ دهد نه اسکوچیچ! سرانجام تمام اتفاقاتی که شاید خیلی ها پیش بینی میکردند اما چیز دیگری به زبان میآوردند رخ داد و تیم ملی با دو شکست و یک برد از قطر کنار رفت. اما نکته ای که وجود دارد این است که این کارلوس کیروش تفاوت های زیادی با کیروش ۱۱ سال پیش داشت که بررسی آن خالی از لطف نیست؛
کارلوس کیروش در نوبت اول حضورش روی نیمکت تیم ملی ۵۹ ساله بود و حالا ۷۰ ساله است. ۷۰سالگی سن بالایی برای مربیگری است و اگر قرار بود فدراسیون فوتبال ایران سراغ یک مربی جدید در این سن و سال برود، حتما باید انتقادات زیادی را تحمل میکرد. داستان کیروش اما به خاطر تجربه مشترک و شناخت از بازیکنان فرق میکرد. در نهایت تجربه مرد ۷۰ ساله نتوانست هیچ کمکی به تیم ملی در جام جهانی بکند و تیم از این رقابت ها در حالی که از هر دورهای نزدیک تر بود حذف شد. از آنجایی که در دنیای مربیگری سن معیار مهمی به حساب نمیآید اما شاید همین سن بالا ریسک پذیری مرد پرتغالی را در بازی های بزرگ کاهش داد و باعث شد که ایران نتیجه لازم را برای صعود به مرحله بعد نگیرد. اما یکی دیگر از مواردی که در دورهی اول حضور کیروش با دوره دومش خیلی فرق داشت توفعات بالا از این سرمربی بود، در دوره قبلی چه در جام جهانی تیم کیروش بیشتر در حال رویا پردازی و رسیدن به عناوینی بود که سال ها رنگ آنها را ندیده بود. قهرمانی در جام ملت های آسیا و حذف آبرومندانه در دوره اول نهایت رویای تیم ملی به حساب میآمد اما بازگشت غیرمنتظره دوره دوم توقعات عجیب و غریبی را نیز از این سرمربی به وجود آورده بود. اخراج اسکوچیچ و آمدن کیروش در حدود ۲ ماه تا شروع جام جهانی این ذهنیت را برای اکثریت به وجود آورده بود که این تغییر قطعا برای صعود ما از گروه و رسیدن به مرحله یک هشتم نهایی خواهد بود، قبل از شروع جام از هر کسی در خیابان و یا حتی بسیاری از کارشناسان در مورد نتایج ایران میپرسیدید قطعا با این جواب روبرو میشدید، انگلیس را یا میبریم یا مساوی میکنیم اما ولز و آمریکا را شکست میدهیم و به مرحله بعد میرویم! رویایی که شیرین بود اما واقعیت تلخ چیز دیگری است. همین توقعات بالا باعث شد که حتی مرد پرتغالی نیز مصاحبههایش با ده سال تفاوت های عجیبی داشته باشد، کیروشی که همیشه بسیار منطقی صخبت میکرد و معتقد بود با توجه به تلاشی که بازیکنان میکنند تیم نتیجه خواهد گرفت حالا حرف از صعود به مرحله حذفی میزد! این رویا فروشی چیزی است که در بالاترین سطح سرمربی گری دنیا مرسوم نیست و حتی هیچ وقت چنین جملاتی را از کیروش به یاد نداشتیم.
با حذف ایران از جام جهانی حالا یک سوال بزرگ پیش میآید که تکلیف کیروش در فوتبال ایران چه خواهد شد؟ نتایج کی روش در جام جهانی را هر مربی دیگری می توانست بگیرد و تا این لحظه بازگشت او هیچ توجیهی نداشته است. در مورد آینده سی کیو ابهامات زیادی وجود دارد باید دید فدراسیون با او تا جام ملت ها ادامه خواهد داد یا نه.
کارلوس کیروش در نوبت اول حضورش روی نیمکت تیم ملی ۵۹ ساله بود و حالا ۷۰ ساله است. ۷۰سالگی سن بالایی برای مربیگری است و اگر قرار بود فدراسیون فوتبال ایران سراغ یک مربی جدید در این سن و سال برود، حتما باید انتقادات زیادی را تحمل میکرد. داستان کیروش اما به خاطر تجربه مشترک و شناخت از بازیکنان فرق میکرد. در نهایت تجربه مرد ۷۰ ساله نتوانست هیچ کمکی به تیم ملی در جام جهانی بکند و تیم از این رقابت ها در حالی که از هر دورهای نزدیک تر بود حذف شد. از آنجایی که در دنیای مربیگری سن معیار مهمی به حساب نمیآید اما شاید همین سن بالا ریسک پذیری مرد پرتغالی را در بازی های بزرگ کاهش داد و باعث شد که ایران نتیجه لازم را برای صعود به مرحله بعد نگیرد. اما یکی دیگر از مواردی که در دورهی اول حضور کیروش با دوره دومش خیلی فرق داشت توفعات بالا از این سرمربی بود، در دوره قبلی چه در جام جهانی تیم کیروش بیشتر در حال رویا پردازی و رسیدن به عناوینی بود که سال ها رنگ آنها را ندیده بود. قهرمانی در جام ملت های آسیا و حذف آبرومندانه در دوره اول نهایت رویای تیم ملی به حساب میآمد اما بازگشت غیرمنتظره دوره دوم توقعات عجیب و غریبی را نیز از این سرمربی به وجود آورده بود. اخراج اسکوچیچ و آمدن کیروش در حدود ۲ ماه تا شروع جام جهانی این ذهنیت را برای اکثریت به وجود آورده بود که این تغییر قطعا برای صعود ما از گروه و رسیدن به مرحله یک هشتم نهایی خواهد بود، قبل از شروع جام از هر کسی در خیابان و یا حتی بسیاری از کارشناسان در مورد نتایج ایران میپرسیدید قطعا با این جواب روبرو میشدید، انگلیس را یا میبریم یا مساوی میکنیم اما ولز و آمریکا را شکست میدهیم و به مرحله بعد میرویم! رویایی که شیرین بود اما واقعیت تلخ چیز دیگری است. همین توقعات بالا باعث شد که حتی مرد پرتغالی نیز مصاحبههایش با ده سال تفاوت های عجیبی داشته باشد، کیروشی که همیشه بسیار منطقی صخبت میکرد و معتقد بود با توجه به تلاشی که بازیکنان میکنند تیم نتیجه خواهد گرفت حالا حرف از صعود به مرحله حذفی میزد! این رویا فروشی چیزی است که در بالاترین سطح سرمربی گری دنیا مرسوم نیست و حتی هیچ وقت چنین جملاتی را از کیروش به یاد نداشتیم.
با حذف ایران از جام جهانی حالا یک سوال بزرگ پیش میآید که تکلیف کیروش در فوتبال ایران چه خواهد شد؟ نتایج کی روش در جام جهانی را هر مربی دیگری می توانست بگیرد و تا این لحظه بازگشت او هیچ توجیهی نداشته است. در مورد آینده سی کیو ابهامات زیادی وجود دارد باید دید فدراسیون با او تا جام ملت ها ادامه خواهد داد یا نه.
نظر شما