ابوالفضل نجیب، روزنامهنگار در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
وقایع دو ماه و اندی گذشته فارغ از هر راستی آزمایی در خصوص برخورد نیروهای انتظامی و امنیتی با معترضان و پوشش آن در رسانه های داخلی بر تشتت و به واقع بحران اطلاع رسانی از جانب مقامات و مسئولین در رده های مختلف مدیریتی و همان اندازه ادعاها و اظهارات پراکنده و غیر مسئولانه و متناقض حکایت دارد. آنچه طی این مدت از سوی مقامات و مسئولین ابراز شده، همان اندازه که بر همسویی رسانه های حامی دولت با اظهارات برخی مسئولین تاکید دارد، به همان نسبت از تعارض و چندگانگی و تعارض حکایت دارد. آنچه فی المثل روزنامه کیهان و رسانه های همسو در خصوص قربانیان اعتراضات به پروژه کشته سازی معاندین و ضدانقلاب و رسانه های دشمن تعبیر می کنند، با اظهارات مسئولینی در تعارض است که بطور مستقیم درگیر این بحران بوده و لاجرم آنچه بیان می دارند، می تواند به تعبیری فصل الخطاب و مهمتر دستمایه رسانه های برون مرزی قرار میگیرد.
آنچه این تفاوت ها و تعارضات را بطور مضاعف تامل برانگیز می کند، همزمانی آنها در یک روز و انعکاس آن در رسانه های داخلی است. به عنوان مثال می توان به اظهارات همزمان یک عضو حزب موتلفه اسلامی و سردار حاجی زاده در این خصوص اشاره کرد. ترقی عضو موتلفه در این خصوص اظهار داشته؛ «بر خلاف سال 98 … مقام معظم رهبری در این مرحله اجازه ندادند که نیروی انتظامی با اسلحه با مردم مقابله کند»، هر چند در ادامه این اظهارات بر کشته شدن ۴۰ نفر از نیروهای نظامی و مجروح شدن ۲۵۰۰ نفر تاکید شده، اما هیچ اشاره ای به شمار کشته شدگان معترضین نمی شود. این که ادعای ترقی در خصوص کشته شدن ۴۰ نفر از نیروهای انتظامی و … چه میزان واقعی باشد، بحث دیگری است. اما سکوت ایشان در قبال تعداد کشته شدگان معترض با این گزاره که نیروی انتظامی اجازه نداشته با اسلحه با مردم مقابله کند، ابهامات و سوالات زیادی برای مخاطبان ایجاد می کند. علاوه بر ارجاع به اظهارات نمایندگان زاهدان و مهاباد، آنچه این ابهامات را دامن می زند، اظهارات چند ساعت قبل سردار حاجی زاده است که گفته بود؛ «بیش از 300 نفر در این دو ماه کشته و شهید شدند»
می شود به این اظهارات متناقض اظهارات صفارهرندی عضو مجمع تشخیص مصلحت را اضافه کرد که بعد از گذشت پنجاه روز از اعتراضات ادعا کرده بود؛ « در شرایطی که در ۵۰ روز گذشته ۴۰ درصد آشوبهای کشور در تهران رخ داده، حتی یک نفر از اغتشاشگران در صحنههای آشوب و اغتشاش کشته نشدهاند، اما تنها در همین تهران هفت نفر از پلیس و بسیج و مردم عادی در این صحنهها به شهادت رسیده اند»
از این اظهارات متناقض در این مدت به وفور می توان اشاره و ارجاع داد. آن هم در شرایطی که رسانه های رسمی هم و غم خود را بر خط سیاه نمایی و القای پروژه کشته سازی از سوی رسانه های بیگانه و معاند متمرکز کرده اند. واقعیت این است که این نحوه اطلاع رسانی از جانب مسئولین و مقامات بلند پایه به دلایل متعدد و ریشه ای هیچ تغییری در ذهنیت مخالفان و معترضین بجا نمی گذارد. به این دلیل ساده که کمترین التفات و مشروعیتی برای این گونه اظهارات و رسانه های حامی حاکمیت قائل نیستند. به همین دلیل هم سالهاست آنچه به مرجعیت رسانه ای تعبیر می کنیم به رسانه های خارج کشور احاله شده است. آنچه اما از تبعات این نحوه اطلاع رسانی می توان اشاره کرد، ناظر بر تاثیرات خواسته و ناخواسته در بدنه اجتماعی منفعل و به تعبیری خاکستری جامعه و بهطور مضاعف لایه های اجتماعی حامی حاکمیت و بدتر از آن تاثیری است که به تعبیر یامین پور بر «نیروهای خودی» بجا می گذارد.
شاید آنچه در تعبیر برخی و از جمله علم الهدی به ریزش خودی تعبیر می شود، ناظر بر بخش هایی از همین نیروها باشد که با شنیدن این اظهارات و آنچه از عملکرد خود در کف خیابان مقایسه می کنند، دچار تشکیک و بالمآل تناقض و در نهایت انقطاع و بریدگی می شوند. در چنین شرایطی هیچ امیدی چه برای تغییر ذهنیت معترضان و مخالفان و مهمتر حفظ خودی ها نمی توان متصور شد. این وضعیت به روال رویکردهای متناقض گذشته تنها به تشدید بحران موجود و ریزش های مضاعف منجر خواهد شد. اضافه کنید مرجعیت خبری برون مرزی که می تواند از این شرایط بیشترین انتفاع ممکن را حاصل کند.
انتهای پیام
∎
نظر شما