جی پلاس؛ حسین حبیبی گفت: در روز جهانی کارگر سه خواسته داریم؛ اول: ابطال دادنامه ۱۷۹ دیوان عدالت اداری و بازگشت امنیت شغلی به روابط کار و بستنِ قرادادهای دائم در کارهای مستمر، دوم: به رسمیت شناختنِ حق اعتراضات و اعتصابات صنفی کارگری و سوم: الحاق ایران به مقاولهنامههای بنیادینِ کار یعنی مقاولهنامههای ۸۷ و ۹۸.
ایلنا نوشت: حسین حبیبی (دبیر کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران) در گردهمایی کارگران قراردادی و پیمانی گفت: طبق ماده ۷ قانون کار دونوع قرارداد داریم؛ اول قرارداد موقت که موضوع تبصره یک ماده ۷ است. در این تبصره گفته شده هیأت وزیران باید حداثر مدت برای این قراداد را مشخص کند. این موضوع در زمان وزارت آقای ربیعی تعیین تکلیف شد و آییننامه حداکثر مدت کارهایی که جنبهی موقت دارند تعیین شد. تبصره دوم ماده ۷ قانون کار نیز میگوید «درصورتیکه مدتی در قراداد ذکر نشود، قراداد دائم تلقی میشود.».
حبیبی افزود: تبصره دوم ماده ۷ قانون کار و بیان عبارتِ «اگر مدتی در قراداد ذکر نشود» باعث شد عدهای این موضوع را در دیوان عدالت اداری مطرح کنند. دیوان نیز طی دادنامه ۱۷۹ قانون را اینگونه تفسیر کرد که در کارهایی که ماهیت آنها جنبهی مستمر دارد نیز میتوان قرارداد موقت بست.
وی ادامه داد: رأی دیوان بهانهای به دست کارفرمایان بخش دولتی و خصوصی داد تا به سمت موقتکردنِ قراردادهای دائمی بروند. این قرادادها ابتدا یکساله و نه ماهه بود و الان برخی جاها قرادادها یک ماهه است.
دبیر کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران بیان کرد: سالیان سال است که بابتِ حذف دادنامه ۱۷۹ میجنگیم اما هنوز به نتیجهای نرسیدهایم.
حبیبی گفت: متاسفانه کارگران ما نسبت به این موضوع و اهمیت حذف دادنامه ۱۷۹ بیتوجه هستند و ما بارها اعلام کردیم که نمایندگان خود را در مخالفت با این دادنامه حمایت کنید.
وی با طرح این سوال که «قرادادهای موقت چه ارمغانی برای کارگران و جامعهی اسلامی آورده است؟» گفت: متاسفانه با این دادنامه و امثال این دادنامهها زندگی ۶۵درصد از مردم که کارگران هستند تحت تاثیر قرار گرفته و بیش از نیمی از مردم تحقیر شدهاند.
دبیر کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار تاکید کرد: قرادادهای موقت مانع از این میشود که کارگران در قراداد کار اظهار نظر کنند و در تعیین روابط و شرایط و زمان کار دخالت کنند. قرادادهای موقت صد درصد مغایر با نص صریح قانون اساسی و قرآن کریم و آموزههای دینی است چراکه انسان را تحقیر و کرامت او را خدشهدار کرده است.
حبیبی بیان کرد: در روز جهانی کارگر انتظار داریم که کارگران در تمام کشور دست در دست هم بدهند و فریاد بزنند و از دیوان بخواهند که دادنامه ۱۷۹ و امثال آن را ابطال کند.
وی اظهار کرد: من خود را به عنوان نماینده کارگران هم مقصر و هم گناهکار میدانم. ما نباید اجازه میدادیم دیوان این دادنامه را صادر کند اما اجازه دادیم چون به مسئولان اعتماد کردیم و گفتیم آنها نفس اسلامی در گلو دارند و به ضرر کارگران اقدام نمیکنند اما دریغ از اینکه پول و قدرت سیاسی فسادانگیز است. باید مراقب میبودیم و نظارت میکردیم اما نکردیم چراکه گفتیم همه مسلمان و پیرو حضرت علی (ع) هستند.
حبیبی گفت: اگر میخواهیم به آن مرتبه از ارزشهای الهی و انسانی و همچنین حقوقمان برسیم باید بر مسئولان نظارت کنیم و به آنها اعتماد نکنیم.
دبیر کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران تاکید کرد: در روز جهانی کارگر سه خواسته داریم؛ اول: ابطال دادنامه ۱۷۹ دیوان عدالت اداری و بازگشت امنیت شغلی به روابط کار و بستنِ قرادادهای دائم در کارهای مستمر، دوم: به رسمیت شناختنِ حق اعتراضات و اعتصابات صنفی کارگری و سوم: الحاق ایران به مقاولهنامههای بنیادینِ کار یعنی مقاولهنامههای ۸۷ و ۹۸.
نظر شما