شب قدر از پر فضیلتترین شبهای سال است؛ شبی که به عنوان قله ماه مبارک رمضان و نزول قرآن شناخته میشود و خداوند آن را در یکی از شبهای این ماه مخفی نگه داشته است. شبهای نوزدهم، بیست و یکم و بیست و هفتم از جمله شبهایی است که طبق روایات، گمان بر شب قدر در آنها وجود دارد. این شب مبارک به قدری اهمیت دارد که خداوند یک سوره یعنی سوره قدر را به آن اختصاص داده و یا در آیاتی دیگر از قرآن، درباره آن سخن به میان آورده است، از جمله آیات اولیه سوره دخان که به عنوان شب مبارک یاد کرده است: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فی لَیْلَةٍ مُبارَکَةٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرین.».
اما مسئله اصلیِ این شب گرامی، توجه به محضریت خداوند، پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت مطهر ایشان و عرض حاجات به پیشگاه آنهاست؛ دیگر اینکه طبق روایات، بناست تمام مقدرات یک ساله انسان در این موقعیت رقم بخورد. از این جهت هر آدابی که انسان را متوجه این محضریت کند، پسندیدهتر است؛ حال این عمل میتواند خواندن قرآن باشد و یا توسل و توجه به درگاه اهل بیت وحی و یا اشک بر مصائب امام حسین علیهالسلام که سبب صفای دل میشود؛ از این جهت زیارت بارگاه امام حسین علیهالسلام و یا خواندن زیارت آن حضرت از آداب این شب است. در این بین غسل کردن هم نافع است، چرا که سبب تطهیر جسم و روح انسان میشود. گفتهاند بهتر است مقارن غروب آفتاب غسل کرده و نماز عشا با غسل خوانده شود. از دیگر آدابی که برای شب قدر وارد شده است، احیای این شب است.
همزمانی این ایام با شب ضربت مولا امیر مؤمنان علیهالسلام و شب شهادت آن حضرت بهانهای است برای واسطه قرار دادن ایشان به درگاه خداوند متعال؛ از این جهت لعن و نفرین بر قاتل امیر مؤمنان از دیگر راهکارهای جلب محبتهای خدا میتواند باشد. از این جهت ذکر «اللّهمَّ العَن قَتلَة اَمیرَالمُومِنین» برای شب نوزدهم نیز وارد شده است.
میرزا جواد ملکی تبریزی درباره شب قدر میگوید «از امور مهم در ماه رمضان شب قدر است. شبى که از هزار ماه بهتر است. روایاتى داریم مبنى بر این که از هزار ماه جهاد بهتر و از سلطنت هزار ماه بهتر و عبادت آن بهتر از عبادت هزار ماه است و خلاصه، شب شریفى است که روزى بندگان، اجلهاى آنان و سایر امور مردم از خوب و بد در آن مقدّر مىشود. شبى که قرآن در آن نازل شد. شبى که به نص قرآن مبارک است. در روایات اهل بیت آمده است: ملائک در شب قدر فرود آمده و در زمین پخش مىشوند، بر مجالس مؤمنین گذشته، بر آنان سلام مىکنند و براى دعاهاى آنها «آمین» مىگویند، تا آنگاه که سپیده دم طلوع کند؛ و در این شب، دعاى کسى رد نمىشود مگر دعاى عاق والدین، قطع کننده رحم نزدیک، کسى که شراب بنوشد و کسى که دشمنى مؤمنى در دلش باشد. سزاوار است کسى که دین و نص روشن قرآن و روایات پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و آل معصوم او علیهمالسلام را قبول دارد، تمام سعى خود را جهت آمادگى براى اعمال این شب به کار گیرد. از کارهایى که در طول سال مىتواند انجام دهد، دعا جهت توفیق در این شب است و اینکه بتواند در این شب، محبوبترین و پسندیدهترین کارها نزد خدا را انجام داده و خداوند این شب را براى او بهتر از هزار ماه قرار داده و اعمال این شب را به این شکل از او قبول کرده و آن را با بالاترین درجات براى او ثبت و تا روز دیدار او آن را بپروراند.»
اما مسئله اصلیِ این شب گرامی، توجه به محضریت خداوند، پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت مطهر ایشان و عرض حاجات به پیشگاه آنهاست؛ دیگر اینکه طبق روایات، بناست تمام مقدرات یک ساله انسان در این موقعیت رقم بخورد. از این جهت هر آدابی که انسان را متوجه این محضریت کند، پسندیدهتر است؛ حال این عمل میتواند خواندن قرآن باشد و یا توسل و توجه به درگاه اهل بیت وحی و یا اشک بر مصائب امام حسین علیهالسلام که سبب صفای دل میشود؛ از این جهت زیارت بارگاه امام حسین علیهالسلام و یا خواندن زیارت آن حضرت از آداب این شب است. در این بین غسل کردن هم نافع است، چرا که سبب تطهیر جسم و روح انسان میشود. گفتهاند بهتر است مقارن غروب آفتاب غسل کرده و نماز عشا با غسل خوانده شود. از دیگر آدابی که برای شب قدر وارد شده است، احیای این شب است.
همزمانی این ایام با شب ضربت مولا امیر مؤمنان علیهالسلام و شب شهادت آن حضرت بهانهای است برای واسطه قرار دادن ایشان به درگاه خداوند متعال؛ از این جهت لعن و نفرین بر قاتل امیر مؤمنان از دیگر راهکارهای جلب محبتهای خدا میتواند باشد. از این جهت ذکر «اللّهمَّ العَن قَتلَة اَمیرَالمُومِنین» برای شب نوزدهم نیز وارد شده است.
میرزا جواد ملکی تبریزی درباره شب قدر میگوید «از امور مهم در ماه رمضان شب قدر است. شبى که از هزار ماه بهتر است. روایاتى داریم مبنى بر این که از هزار ماه جهاد بهتر و از سلطنت هزار ماه بهتر و عبادت آن بهتر از عبادت هزار ماه است و خلاصه، شب شریفى است که روزى بندگان، اجلهاى آنان و سایر امور مردم از خوب و بد در آن مقدّر مىشود. شبى که قرآن در آن نازل شد. شبى که به نص قرآن مبارک است. در روایات اهل بیت آمده است: ملائک در شب قدر فرود آمده و در زمین پخش مىشوند، بر مجالس مؤمنین گذشته، بر آنان سلام مىکنند و براى دعاهاى آنها «آمین» مىگویند، تا آنگاه که سپیده دم طلوع کند؛ و در این شب، دعاى کسى رد نمىشود مگر دعاى عاق والدین، قطع کننده رحم نزدیک، کسى که شراب بنوشد و کسى که دشمنى مؤمنى در دلش باشد. سزاوار است کسى که دین و نص روشن قرآن و روایات پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و آل معصوم او علیهمالسلام را قبول دارد، تمام سعى خود را جهت آمادگى براى اعمال این شب به کار گیرد. از کارهایى که در طول سال مىتواند انجام دهد، دعا جهت توفیق در این شب است و اینکه بتواند در این شب، محبوبترین و پسندیدهترین کارها نزد خدا را انجام داده و خداوند این شب را براى او بهتر از هزار ماه قرار داده و اعمال این شب را به این شکل از او قبول کرده و آن را با بالاترین درجات براى او ثبت و تا روز دیدار او آن را بپروراند.»
نظر شما