سخنگوی دولت دوازدهم نگاه غیر علمی و انحراف ایجاد کردن در تحلیل مسائل اجتماعی را نگران کننده دانست و اعلام کرد نباید درباره سقوط شاه داستانسرایی کنیم و اگر در مورد سقوط شاه غیرعلمی نگاه کنیم نمیتوانیم تببین درستی از تحولات اجتماعی بعدی داشته باشیم.
علی ربیعی در گفتگو با انصاف نیوز گفت: سیاستهای توسعه شاه غلط بود، آن توسعه، توسعهای نبود که فراگیر شود و همهی طبقات اجتماعی را در بربگیرد. شاه با ریختن ارز به اقتصاد کشور میخواست سیاستهای اقتصادی را کنترل و رضایت ایجاد کند. اگر اینها را نپذیریم در تبیین سقوط شاه امروز نمیتوانیم به دستاوردهایی برسیم که نباید این کارهایی که او انجام داد را انجام دهیم که بعضا هم انجام میدهیم.
او افزود: اساساً انقلابها به آن مفهومی که بگوییم یک پروژه است ساخته نمیشوند یک تعبیری دیدم که میگوید انقلابها مثل زلزله میمانند. انقلاب مانند یک سیل عظیم است، این سیل اولا یک حادثهی طبیعی است که رخ میدهد و کسی زلزله و سیل را نمیسازد. شما میتوانید بگویید سیاستهایی را ۵۰ سال، ۶۰ سال، ۴۰ سال اعمال کردی که وقتی یک باران کوچک آمد تبدیل به سیل شد این حرف از این نظر که طبیعی به آن معنا که خود به خود رخ میدهد نیست. ما کودتا، شورش، انقلاب، رفورم یا همان اصلاحات را داریم اینها هر کدام معانی متفاوتی دارد. انقلاب کودتا نیست که جایی برای آن نقشه کشیده باشند و انقلاب کنند. بروز انقلاب مانند یک حادثهی طبیعی مثل زلزله است. ممکن است شما بگویید کارهایی در طول زمان انجام شده که در جامعه گسلهای زیادی ایجاد شده و جامعه با زلزلهای با ریشتر کم خسارتی عظیم به منابع یک کشور خورده است و یا جابجایی عظیمی ایجاد کرده است
ربیعی عنوان کرد: به نظرم میرسد که «من و تو» جشن چهل سالگی انقلاب ما را ربود. و در همین جهت «من و تو» به القائاتی دست زد و با فیلمهایی که از ما دزدیده بودند یا کسی دزدید و به آنان فروخت فیلمهایی که از صدا و سیمای ما رفت و سوار موج شدند و آن تکهتکههایی که کنار هم گذاشتند چنین القایی را من در بیبیسی ندیدم یا در در رسانههای دیگر ندیدم. بیشتر این القا را در «من و تو» دیدم که دنبال میشد انقلاب را تبدیل کنند به پدیدهای مثل کودتا؛ یک پدیدهای که آن را یک سری آدم ساختند.
او ادامه داد: متاسفانه این را در برخی از ناآرامیهای داخلی که ما داشتیم هم دیدیم عدهای هم همینطور قضاوت میکنند و وقتی میخواهند از نارساییهای داخلی فرافکنی کنند زود به یک امر بیرونی معطوف میکنند. این را در جامعهشناسی سازمانها و رفتار سازمانی هم داریم که معمولاً افراد نارساییهایی که مربوط به درون خودشان است را به بیرون از خودشان منتسب میکنند.
نظر شما