عباس جبالبارزی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا در مورد وضعیت صنعت کشور اظهار کرد: با نامشخص ماندن وضعیت مذاکرات برجام، نرخ ارز یک جهش 10 تا 12 درصدی را تجربه کرد. مهمترین مسئله یک بنگاه تولیدی برنامهریزی و مشخص بودن چشم انداز است. عدم ثبات در نرخ ارز به معنای عدم ثبات در قیمتها است. وقتی نرخ ارز 10 تا 12 درصد افزایش مییابد ممکن است قیمت مواد اولیه حدود 15 تا 20 درصد هم افزایش یابد. با این شرایط کسی نمیتواند برای بنگاه خود برنامهریزی کند و بنابراین تولید به خوبی پیش نمیرود.
وی افزود: کسانی که بدون قرارداد تولید و در بازار توزیع میکنند هم با این عدم ثبات مشکل دارند ولی میتوانند قیمت محصولات خود را افزایش دهند اما بنگاههایی که متعهد به تولید در قالب یک قرارداد هستند با مشکلات بیشتری مواجه هستند، اگر قرارداد یک ماه پیش بسته شده باشد یعنی بنگاه با قیمتهای یک ماه پیش روی این قرارداد برنامهریزی کرده اما الان باید قیمت بسیار بیشتری پرداخت کند. بسیاری از بنگاهها با چند شوک این چنینی از پا درمیآیند و ورشکست میشوند. بنابراین دو عامل مهم تورم و نوسانات نرخ ارز باعث شده که ثبات در صنعت وجود نداشته باشد.
جبالبارزی گفت: بنگاههای اقتصادی به روزمرگی رسیدهاند، یعنی نمیدانند که روز بعد باید چه کنند. از طرف دیگر نمیتواند قیمت محصول خود را دو روز برای مشتری معتبر نگه دارد. در پیشفاکتورها اعتبار قیمت را یک یا دو ساعت درج میکنند یا حتی در برخی مواد قیمت به دلار یا یورو نوشته میشود. برای مواد اولیه یا قیمت یورویی و یا قیمت ریالی بر اساس قیمت روز ارز اعلام میشوند. تقریبا همه مواد اولیه درگیر این مشکل است.
وی افزود: دیگر حتی در مناقصهها هم دولتیها نرخها را به صورت ارزی اعلام میکنند. کسی نمیتواند در این شرایط برنامهریزی کند. حتی وقتی کسی در مناقصه برنده میشود و معادل ریالی قیمت اعلام شده را دریافت میکند تا بخواهد لوازم مورد نیاز را تهیه کند، قیمت دوباره تغییر کرده است. بنابراین بیثباتی در قیمتها بزرگترین مشکل بنگاههای تولیدی است که امکان برنامه ریزی را حتی برای یک هفته از تولیدکنندگان گرفته است.
نایب رییس کمیسیون صنایع اتاق بازرگانی ایران در پاسخ به سوالی پیرامون امکان رشد صنعتی در چنین شرایطی بیان کرد: در اقتصاد تورمزا با نرخهای تورم 40 تا 50 درصد و تغییرات روزانه نرخ ارز، چگونه میتواند رشد سرمایهگذاری رخ دهد؟ سرمایهگذاری نیاز به طرح توجیهی دارد که نشان دهد چه میزان سرمایهگذاری لازم دارد و طی چه مدت چه میزان سود ایجاد خواهد شد. وقتی همه این اعداد به طور روزانه تغییر میکند چگونه میتوان سرمایهگذاری شکل داد؟ ما نیاز به سرمایه گذاری داریم اگر سرمایه گذاری بین 7 تا 10 درصد رشد کند تازه میتوانیم وضع موجود را حفظ کنیم اما همین اتفاق هم رخ نمیدهد.
وی همچنین با اشاره به مهمترین موانع رشد صنعت در کشور تصریح کرد: عدم ثبات در قیمتها، تغییرات شدید نرخ ارز، فضای نامساعد کسب و کار با رتبه 128، تحریم که واردات را سخت و صادرات را با مشکلات متفاوتی روبرو میکند، مسائل مربوط به مالیات و تامین اجتماعی مهمترین مسائلی هستند که بنگاههای تولیدی را تحت تاثیر خود قرار میدهند.
جبالبارزی در ادامه اضافه کرد: مسلما وضعیت صنعت ما خوب نیست، در وضعیت مساعد بنگاه تولیدی باید بتواند تولید به موقع انجام دهد، کسب و کار خود را گسترش دهد و چشم انداز آینده برای خود مشخص کند. در بسیاری از کشورها، بنگاههای تولیدی برنامهریزی سالانه انجام میدهند. در یک بنگاه تولیدی در کشور ما چنین اتفاقی میتواند رخ دهد؟ حتی مصرفکننده هم نمیتواند برای مصرف خود چنین برنامهریزی کند. امکان برنامهریزی چه از یک خانواده و چه از یک بنگاه تولیدی سلب شده است.
∎
نظر شما