به گزارش وب گردي خبرگزاري صداوسيما؛ حدود یک پنجم افراد به نوعی از آلرژی مبتلا و حدود ۸ درصد جمعیت عادی دچار آلرژی فصلی هستند؛ عطسه، آبریزش بینی، گرفتگی بینی، خارش گلو، بروز قرمزی روی پوست، تنگی نفس و سایر علائم در همه ساعات شبانهروز با شدت و ضعف همراه فرد مبتلا هستند.
اگر ما در زمانهای خاصی از سال، عطسه و سرفهی خشک (سرفهی بدون خلط) داشته باشیم یا دچار خارش بینی، خارش چشم و آبریزش بینی شویم، ممکن است بدین معنا باشد که دچار حساسیت فصلی شدهایم؛ گردهی گلها، درختان و علوفه شایعترین عوامل حساسیت فصلی هستند.
در حالی که واژه «حساسیت فصلی» به طور کلی به عوامل موجود در طبیعت مانند چمن، گردهی گل و بذر گیاهان مرتبط است، اما گروهی از عوامل دیگر نیز وجود دارند که باعث حساسیت سیستم ایمنی میشوند که از جمله آنها میتوان به دود (زمان آتشسوزی در فصل تابستان و استفاده از شومینه در فصل زمستان)، گزش و نیش حشرات (معمولاً در فصل بهار و تابستان)، وجود کلر در استخرهای روباز یا سربسته و ذرات موجود در آلودگی هوا اشاره کرد.
روشهاي درمان آلرژی فصلی
- برای درمان آلرژی فصلی باید عوامل محرک سیستم ایمنی بدن خود را بشناسید؛ ممکن است تصور کنید که از گردهی گل دچار حساسیت میشوید، اما احتمال دارد بعضی عوامل دیگر، علت بروز حساسیت باشند.
- گزارشهای هواشناسی را در فصلهای آلرژیزا از اینترنت، روزنامه، رادیو و تلویزیون دنبال کنید تا اطلاعاتی در مورد میزان گرده موجود در هوا در این فصلها دریافت کنید همچنین در طول فصل آلرژیزا، دربها و پنجرههای خانه و ماشین خود را ببندید.
- پس از بازگشت به خانه دوش بگیریم، موهای خود را بشوییم و لباسهایمان را عوض کنیم هنگام انجام کارها در خارج از منزل، از ماسک فیلتردار استفاده کنیم و قبل از آن، داروهای مناسب مصرف کنیم شستوشوی بینی با آب نمک یک روش ساده و مؤثر برای خارج کردن گردههای تحریک کننده از بینی است و برای این کار میتوانید از سرنگ حبابدار استفاده کنید.
-اگر به درمان بیشتری نیاز باشد، معمولا پزشک روشهای درمانی مثل داروهای خوراکی کنترل کننده آلرژی (مثل آنتیهیستامینها)، داروهای موضعی (مثل اسپریهای بینی، قطرههای چشمی) را پیشنهاد میدهد
در نهایت باید این نکته را مد نظر داشت که عدم کنترل علائم آلرژی فصلی، باعث افت کیفیت کارکرد یک کارمند یا افت تحصیلی یک دانشآموز میشود علائم آلرژی باعث میشود فرد مبتلا برای زمان طولانی از خواب مناسب محروم شود و نتواند با انرژی کامل روز خود را آغاز کند. به همین دلیل، فرد احساس خستگی میکند و نمیتواند روی کارها تمرکز لازم را داشته باشد و این امر به کیفیت انجام وظایف شغلی او آسیب میزند و در بلندمدت این احساس کسالت عواقب بیشتری برای سلامت بدن دارد و احتمال چاقی، دیابت و بیماریهای قلبی و سکته مغزی را هم در فرد افزایش میدهد.
نظر شما