به گزارش خبرنگار ایلنا، همواره نسبت به اینکه ورود خوانندگان و آهنگسازان و دیگر افراد به عرصه حرفهای با دشواریهای زیادی همراه بوده، بحثهایی وجود داشته است. وجود مافیا، داشتن ارتباطات فرا قانونی با افراد صاحب مسند و تزریق پول و سرمایه به پروژهها با عناوین مختلف، تنها برخی دلایلی هستند که ورود هنرمندان موسیقی را به عرصه حرفهای با چالش مواجه میکنند.
در دهه هفتاد بود که مرکز موسیقی صدا و سیما نقش پررنگی در انتخاب و گزینش خوانندگان پاپ داشت و برای ورود آنها به دنیای حرفهای آزمونهای نظری و عملی دشوار برگزار میکرد. حتی ساز مورد توجه برای امتحان از خوانندگان در آن دوره پیانو بوده است. حال سالهاست که صدا و سیما نیز در دسته دستگاههایی قرار گرفته که به نوعی ضد موسیقی عمل میکند و مرکز موسیقی صدا و سیما نیز به بخشی خنثی تبدیل شده است. با این تفاسیر به جرات میتوان گفت صدا و سیما طی بیست و چندسال گذشته هیچ تاثیر مثبتی بر موسیقی پاپ و ارتقای آن نداشته و نگاهی به آثار موسیقی شبکههای مختلف صدا و سیما گواهی بر این ادعاست.
حتی گاه شنیده میشود برخی تهیهکنندگان برای حضور خوانندگان کمتر شناخته شده در رسانه ملی از آنها پول دریافت میکنند. برخی نیز طی چند ماه گذشته مدعی شدهاند خوانندگان برای خواندن تیتراژ آثار باید مبلغی را به تهیهکننده تقدیم کنند.
از طرف دیگر هیچ نظارت درستی بر نحوه عملکرد چند تهیهکننده معدود موسیقی نسبت به انتخاب خوانندگان و شناساندن آنها به جامعه وجود ندارد که این مسئله نیز در نوع خود مشکلی جدی است.
با توجه به توضیحات ارائه شده و ارزیابی آثار پاپ تولیدی طی چند سال اخیر، ناگفته پیداست، بسیاری از فیلترها و مراحل تخصصی برای گزینش هنرمندان شایسته برداشته شده است. وجود ابزار و ادوات کامپیوتری و توجه به موسیقیهای سطحی و عامهپسند (که دلیل آن تنزل سلیقه شنوایی مخاطب است) طی چند سال گذشته ورود خوانندگان و دیگر فعالان عرصه موسیقی به فضای حرفهای را به اتفاقی سهل تبدیل کرده است. در این میان ساخت قطعات در مدت زمانی بسیار کوتاه و عدم استفاده از وجود نوازندگان کاربلد و جایگزینی سمپلها به جای آنها، مشکلات جدیتری را ایجاد کرده و باعث ورود روزافزون خوانندگان و آهنگسازان و تنظیمکنندگان به عرصه حرفهای شده است.
با همه اینها، اینطورهم نیست که هنرمندان ناشناخته و تازهکار به راحتی وارد فضای حرفهای شوند. اتفاقا افراد تازه وارد به عرصه حرفهای نسبت به دیگر فعالان با مشکلات جدیتری مواجهند! تهیهکنندگان و موسسات معمولا به چنین افرادی روی خوش نشان نمیدهند و اسپانسرها نیز برای تولید و ارائه آلبوم خوانندهای تازهکار ریسک نمیکنند زیرا با وجود فضای نابسامان فعلی صرفا به بازگشت سرمایه فکر میکنند. مشکل بزرگتری که کار هنرمندان تازه کارتر را به عنوان افراد مستقل دشوارتر میکند هزینه هنگفت تولید قطعات و رقم بالای استودیوها و دستمزدهاست.
بر همین اساس، یک خواننده تازهکار یا کمتر شناخته شده، برای تولید یک آلبوم باید مسیر دشواری را پشت سر بگذارد و تازه پس از طی مراحل مختلف است که باید به جذب اسپانسر بیاندیشد. ناگفته پیداست که طی دو سال اخیر نیز با وجود بیماری کرونا بازار اقتصادی موسیقی بسیار متشنج شده و همین موضوع همکاری تهیهکنندگان و سرمایهگذاران با هنرمندان را به اتفاق دشوارتری تبدیل کرده است.
ویحک یکی از فعالان عرصه موسیقی است که در زمینه پاپ فعالیت میکند و قرار است اولین آلبوم رسمی و حرفهای خود با نام «رویای من» را روانه بازار موسیقی کند. وی طی گفتگو با ایلنا از قوانین نانوشته و ضوابط عجیب و غریبی گفت که برای انتشار آلبوم با آنها مواجه بوده است.
ویحک در بخشی از صحبتهایش با اشاره به وجود قوانین نانوشته موسیقی گفت: اگر بخواهید با تهیهکننده همکاری داشته باشید باید از تولید آثار موردعلاقهتان دستبردارید و همین موضوع شمارا به سمت بازاری شدن سوق میدهد که شایسته جایگاه موسیقی نیست.
او افزود: یکی از مزایای فعالیت به صورت مستقل این است که شما میتوانید هرآن چه به آن حس خوب و علاقه دارید را منتشر کنید.
ترانههای ساده را انتخاب کردیم که شیوایی کلام داشته باشند
اشعار در تمامی موضوعات با نگرش و حس و حال مثبت انتخاب شدهاند
این خواننده موسیقی پاپ در ابتدای صحبتهایش گفت: موسیقی برای من مجموعهای از عشق، آرامش و حسهای خوب است و تمام این موارد در «رویای من» شنیده میشود.
ویحک درباره قطعات آلبوم «رویای من» و کم و کیف اشعار آن گفت: من و فهام گوهری مدیر هنری، آهنگساز و تنظیمکننده آلبوم حتی برای انتخاب اشعار به دنبال ترانههایی بودیم که بتواند در عین سادگی و شیوایی کلام، به خوبی دغدغههای ما را به مخاطب منتقل کند و رفاقتی که دوست داریم را به راحتی با شنونده در میان بگذارد. درواقع آلبوم «رویای من» دقیقاً خود ویحک است و به قول معروف «از کوزه همان برون تراود که در اوست»
این خواننده موسیقی پاپ درباره نخستین آلبوم رسمیاش طی توضیحات بیشتر گفت: «رویای من» اولین کلمهای است که مخاطب در آلبوم خواهد شنید و اشعار در تمامی موضوعات با نگرش و حس و حال مثبت انتخاب شده است. همچنین سعی کردیم دنیایی امید بخش را روبروی مخاطب قرار دهیم.
مستقل کار کردن به خواننده استقلال میدهد
ویحک که آثارش را به صورت مستقل تهیه و تولید کرده، درباره این موضوع بیان کرد: یکی از مزایای فعالیت به صورت مستقل این است که شما میتوانید هر آنچه به آن حس خوب و علاقه دارید را منتشر کنید و بدون هیچ واسطه و دخالتی تولید و به گوش مخاطب برسانید. واقعا هیچ لذتی بالاتر از این نیست که خواننده یا موزیسین، بتواند خالصانهترین احساسش را با مخاطبانش به اشتراک بگذارد و مهمترین مزیت آن، حس استقلالی است که به انسان دست میدهد.
ویحک با گلایه از صنعتی شدن هنر و وجود قوانین نانوشته در موسیقی نیز اینگونه توضیح داد: شما به عنوان یک هنرمند مستقل نمیتوانید خودتان را در اندازههای بازار موسیقی فعلی معرفی کنید به همین خاطر باید فعالیتتان بیشتر از حد معمول باشد و انرژی بیشتری را صرف کنید که از معایب فعالیت مستقل است.
مهمترین و بزرگترین ایراد موسیقی مستقل هزینههای هنگفت است
او ادامه داد: از طرفی اگر بخواهید با تهیهکننده همکاری داشته باشید باید از تولید آثار موردعلاقهتان دستبردارید و همین موضوع شما را به سمت بازاری شدن سوق میدهد که شایسته موسیقی نیست پس شما برای معرفی خودتان بهعنوان یک هنرمند مستقل با مشکلات فراوانی ازجمله هزینههای هنگفت مواجه هستید که مهمترین بخش و بزرگترین ایراد موسیقی مستقل است.
هر روز بر تعداد طرفداران موسیقیهای بیمحتوا افزوده میشود
این خواننده که تلاش کرده آثار فاخری را در نخستین آلبوم خود تولید کند، معتقد است موسیقی کنونی کشور به دو بخش تقسیمشده و اظهار کرد: موزیسینها و خوانندههایی مشغول تولید موسیقی فاخر هستند و دغدغهشان شنیده شدن موسیقی با ارزش و ریشهدار است که زحماتشان واقعاً ستودنی است. از طرفی به دلیل عدم آموزش موسیقی در سنین پایین در کشور، شاهد هستیم که علاوه بر تولید موسیقیهای بیمحتوا، هر روز به طرفداران آن نیز اضافه میشود.
ویحک در پایان صحبتهایش گفت: یکی از نگرانیهای من این است که موسیقی ما از رسالتش فاصله بگیرد و موسیقی فاخر دیگر جایی در مملکت نداشته باشد. به نظر من باید فکر اساسی برای این موضوع کرد.
∎
نظر شما